Σύσσωμη η αντιπολίτευση από την αρχή σχεδόν της πανδημίας ζητούσε αν όχι τη διατίμηση, τουλάχιστον τη συνταγογράφηση των τέστ κορονοϊού σε μια τιμή της τάξης των 25 ευρώ, προκειμένου να δοθεί δυνατότητα άμεσης πρόσβασης όλων των πολιτών, μακριά από κυκλώματα κερδοσκοπίας.
Τελικά μετά από οχτώ μήνες και αφού η κατάσταση έχει βγει εκτός ελέγχου και αφού άφησαν τόσο καιρό τον κόσμο να πληρώνει 100 και 150 ευρώ το τεστ προς όφελος των ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων, η κυβέρνηση αποφάσισε να βάλει πλαφόν στην τιμή τους (..ανώτατη τιμή 40 ευρώ για μοριακό τεστ και 10 ευρώ για rapid test) επιβεβαιώνοντας τα εγκληματικά της λάθη τόσους μήνες.
Κυρίως με την απόφαση αυτή επιβεβαίωσε ότι επί οκτώ μήνες επέτρεπε στους ιδιώτες να αισχροκερδούν εις βάρος των πολιτών με τις χρεώσεις των τεστ. Και μάλιστα με αμφίβολης ποιότητας τεστ αφού δεν υπήρξε πιστοποίηση εργαστηρίων και αντιδραστηρίων.
Παρά τις προτάσεις και τις εκκλήσεις της αντιπολίτευσης για διατίμησή τους και την υποχρεωτική συνταγογράφησή τους, οι αρμόδιοι Υπουργοί την αρνήθηκαν. Τώρα, κάτω από τη γενική κατακραυγή η διατίμηση εξαγγέλθηκε. Όμως, όπως καταγγέλλεται, προφανώς για να ευνοηθούν συμφέροντα, η Κυβέρνηση δεν προχωρεί στους απαραίτητους ελέγχους ποιότητας ούτε προσπαθεί να εντάξει όλα τα εργαστήρια σε ενιαίο σχεδιασμό. Κυρίως όμως δεν υιοθετεί τη στρατηγική που προβλέπει τα στάδια test – ιχνηλάτηση – απομόνωση σε κάθε περιοχή.
Το ζητούμενο των ημερών είναι αν υπάρχει σχεδιασμός και ποιος είναι για τη διενέργεια μαζικών τεστ ώστε να ανιχνεύεται η διασπορά των κρουσμάτων και να λαμβάνονται έγκαιρα τα απαραίτητα μέτρα. Και σύμφωνα με τα ερωτήματα της αντιπολίτευσης: Θα υπάρξουν μέτρα πιστοποίησης για τα ιδιωτικά εργαστήρια; Καταγράφονται τα τεστ του ιδιωτικού τομέα; Υπάρχει έλεγχος;
Η ανάγκη έστω και τώρα είναι να εξασφαλιστεί η διενέργεια μαζικών –
απολύτως δωρεάν- τεστ, μέσα και από την επίταξη του ιδιωτικού τομέα της υγείας, αν και η μέχρι τώρα διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση, ιδίως από το καλοκαίρι και μετά απέδειξε ότι δεν υπηρετεί ούτε την κοινωνία, ούτε την δημόσια υγεία, αλλά συγκεκριμένα συμφέροντα.
