Το Χρηματιστήριο και η ΔΕΘ

Παραδοσιακά, τα προηγούμενα χρόνια, από τα τέλη Αυγούστου, αρχές Σεπτεμβρίου η κοινωνία και, κυρίως, η αγορά έστρεφε την προσοχή της στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και στα όσα επρόκειτο να εξαγγείλει εκεί ο εκάστοτε πρωθυπουργός. Αλλά, οι παραδόσεις είναι για να «σπάνε».

Επειδή, λοιπόν, το επιτελικό κράτος θέτει… νέα στάνταρ σε όλα τα επίπεδα, ο κ. Μητσοτάκης κατόρθωσε να εξαλείψει αυτό το «έθιμο» των ανθρώπων της οικονομίας. Κανείς, φέτος, δεν μοιάζει να ασχολείται ούτε με τη ΔΕΘ ούτε με την επίσκεψη του πρώην «Μωυσή» στη Θεσσαλονίκη. Διότι κανείς δεν περιμένει να ακούσει κάτι καινούργιο και ουσιαστικό δια στόματος πρωθυπουργού.

Τι να μας πει, αλήθεια, ο κ. Μητσοτάκης στην ομιλία του στους παραγωγικούς φορείς και τι, ακριβώς, να απαντήσει στην καθιερωμένη -και de facto σικέ- συνέντευξη Τύπου; Μήπως ότι, οι πυρκαγιές που αφάνισαν τη μισή Ελλάδα οφείλονται στην κλιματική αλλαγή και καλό θα είναι στο εξής, όσοι έχουν σπίτι στο χωριό να το ασφαλίσουν; Μήπως ότι, η Ελλάδα τα πηγαίνει περίφημα στη διαχείριση της πανδημίας, άλλο που έχουμε 14.000 νεκρούς και τα νοσοκομεία είναι στο «κόκκινο» από τον Αύγουστο; Ή μήπως θα μας εξηγήσει γιατί, παρά την επιτυχία, αποπέμφθηκαν οι πολιτικώς υπεύθυνοι για τα παραπάνω, να μας φύγει η απορία;

Αλλά και για τα αμιγώς οικονομικά θέματα, κανείς δεν περιμένει με ενδιαφέρον τις τοποθετήσεις του πρωθυπουργού αφού, λίγο έως πολύ, οι προθέσεις του είναι δεδηλωμένες. Η αγορά και η κοινωνία ξέρουν, πλέον, ποιες είναι οι στοχεύσεις Μητσοτάκη για την εργασία, την κοινωνική ασφάλιση, την εκπαίδευση και δεν έχουν αυταπάτες ότι, κάτι πρόκειται να αλλάξει, έστω και σε επίπεδο εξαγγελιών. «Πουλώντας» την ευχάριστη έκπληξη της πρόσφατης, μεγάλης αύξησης στο ΑΕΠ, ως την απόδειξη της επιτυχημένης πολιτικής της κυβέρνησης, ο κ. Μητσοτάκης θα «ξαναζεστάνει» απλώς ορισμένες από τις προεκλογικές υποσχέσεις του 2019, θα τάξει και λίγη ανάπτυξη και θα… καθαρίσει. Τα υπόλοιπα, θα τα ρυθμίσει το «αόρατο χέρι» της αγοράς.

Ακόμη κι αν έχεις, όμως, όλη την καλή διάθεση να δεχτείς την οπτική Μητσοτάκη στα πράγματα, δεν σε αφήνει μία ματιά στην πορεία του Χρηματιστηρίου Αθηνών, τις τελευταίες ημέρες. Δεν είναι δυνατόν το ελληνικό ΑΕΠ να αυξάνεται κατά 16,2% (έστω από τα τάρταρα όπου βρέθηκε, λόγω πανδημίας), η Fitch να αναβαθμίζει τα ομόλογα των τραπεζών και να τονίζει τις θετικές προοπτικές τους, η Morgan Stanley να ανεβάζει τις τιμές-στόχους των τραπεζικών μετοχών και το Χ.Α. να πέφτει καθημερινά, φτάνοντας να χάσει και πάλι τις 900 μονάδες.

Δεν είναι δυνατόν η αγορά να παραμένει εγκλωβισμένη σε τζίρους της πλάκας, λες και είναι δεκαπενταύγουστος εδώ και μήνες και με όλες αυτές τις δήθεν θετικές προοπτικές που όλοι εντοπίζουν, να μην μπορούν να βρεθούν σοβαροί επενδυτές, πρόθυμοι να ανεβάσουν τη λεωφόρο Αθηνών πάνω από το εμπόδιο των 930 μονάδων. Ούτε γίνεται να κάνουν παιχνίδι σε κάθε συνεδρίαση οι γνωστοί, ελάχιστοι «παίκτες», που για δικούς τους λόγους έχουν στήσει τις τελευταίες ημέρες αυτή την ύπουλη, σταδιακή, χωρίς απότομες κινήσεις, πτώση.

Υποτίθεται ότι, μία (νέο)φιλελεύθερη κυβέρνηση αντιλαμβάνεται καλύτερα από κάθε άλλη τη χρησιμότητα και τις δυνατότητες του θεσμού του Χρηματιστηρίου. Εντελώς αντίθετα, το Χ.Α. επί κυβέρνησης Μητσοτάκη βολοδέρνει σε επίπεδα πλήρους απαξίωσης και δεν μπορεί να παίξει κανέναν ρόλο, ως μηχανισμός χρηματοδότησης της οικονομίας και της επιχειρηματικότητας.

Είναι, λοιπόν, καιρός το θέμα Χρηματιστήριο να μπει στο δημόσιο διάλογο και η διοίκησή του να αναλάβει τις πρωτοβουλίες που χρειάζονται ώστε ο θεσμός να «αναστηθεί» και να βοηθήσει το ελληνικό επιχειρείν να γίνει ισχυρότερο. Κάτι, που δεν πρόκειται να γίνει, κύριε Λαζαρίδη, ούτε με τα μνημόνια συνεργασίας ούτε με τις ημερίδες ούτε, πολύ περισσότερο, με το… ΤΕΚΑ.