Ρε τι άλλο θα ακούσουμε…
Για «ένα άλλο στυλ αντιπολίτευσης» έκανε λόγο, το Σάββατο (21/12), ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, προκειμένου «να φύγει η Ν.Δ.» από τη διακυβέρνηση της χώρας.
Όλα αυτά στην εκπομπή Mega Σαββατοκύριακο.
Έπεσα κι εγώ με τα μούτρα για να μάθω τι ήθελε να πει ο ποιητής.
Ποιο είναι αυτό το περίφημο στυλ.
Μιλάμε για μίνιμαλ αντιπολίτευση; Ή μήπως για μαξιμαλιστική.
Ή μήπως ο Νικόλας ήθελε να πει για τον τρόπο έκφρασης της αντιπολίτευσης. Το τρόπο συμπεριφοράς, το ύφος, κ.λπ..
‘Ή μήπως το στυλ αφορούσε στην επάνοδο του ζιβάγκο;
Ή, λέω πάλι, είχε να κάνει να κάνει με την αισθητική.
Μιλάμε τρελάθηκα.
Πήγα, λοιπόν, παρακάτω στην ανάγνωση, και αυτό που διάβασα, ήταν το εξής (για χειλιών Ανδρουλάκη, πάντα):
«Θεωρώ πως για να φύγει η Ν.Δ. από κυβέρνηση πρέπει να υπάρχει ένα άλλο στυλ αντιπολίτευσης, που να είναι αποτελεσματική. Η αντιπολίτευση πρέπει να δημιουργεί ένα αφήγημα συναίνεσης για κάποια μεγάλα ζητήματα. Αυτή η στρατηγική για εμένα είναι ότι αποδίδει, ο κόσμος θέλει ηρεμία και αλλαγή και το ΠΑΣΟΚ θα του τα προσφέρει αυτά. Αλλαγή σημαίνει να φύγει η Ν.Δ. από κυβέρνηση».
Θα υπενθυμίσω στον Ν. Ανδρουλάκη, έτσι για να μαθαίνει το παλληκάρι, ότι ουδέποτε στην ιστορία αυτού του πλανήτη καταχτήθηκε το παραμικρό με ηρεμία.
Καταχτήθηκε μέσα από αγώνες.
Ένοπλους τις περισσότερες φορές.
Ας μην ξεχνά, το παιδί του κομματικού σωλήνα, ότι για να φέρει την αλλαγή (αυτήν που επικαλείται ο Ανδρουλάκης) ο Ανδρέας Παπανδρέου κατάφερε να κινητοποιήσει τη μεγάλη μερίδα των πολιτών της χώρας πείθοντάς τους να συστρατευθούν μαζί του.
Και, μόνο ήρεμα δεν το έκανε.
Με τον λαό στους δρόμους το έκανε.
Δίνοντάς του, όμως, ένα όραμα. Και εμπνέοντάς τον ότι μπορεί να περιμένει καλύτερες μέρες.
Το μόνο όραμα που μπορεί να εμπνεύσει ο Ανδρουλάκης είναι αυτό της Παναγίας, που το βλέπεις κοιμισμένος στον καναπέ.
Στο κρεβάτι βλέπεις άλλο όραμα.
