Η κυβερνητική προπαγάνδα, τις πρώτες ώρες μετά την πτώση των συστημάτων εναέριας κυκλοφορίας στις αρχές του χρόνου, έκανε ό,τι μπορούσε για να υποβαθμίσει το γεγονός. Μας είπαν ότι δεν έφταιγαν τα απαρχαιωμένα συστήματα, ότι επρόκειτο για «μεμονωμένο περιστατικό», για «ψηφιακό θόρυβο», για οτιδήποτε άλλο εκτός από την πραγματικότητα. Όμως, τα ίδια τα γεγονότα τους διαψεύδουν. Όταν ένα ολόκληρο FIR βγαίνει εκτός λειτουργίας, δεν μιλάμε για ατυχία, αλλά για δομική αποτυχία.
Και αν όλα λειτουργούν τόσο άψογα όσο ισχυρίζονται, γιατί το «Ελ. Βενιζέλος» φιγουράρει πλέον στην τρίτη θέση των ευρωπαϊκών αεροδρομίων με τις περισσότερες καθυστερήσεις; Γιατί η Ελλάδα είναι «πρωταθλήτρια» στις καθυστερήσεις πτήσεων για το 2025, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurocontrol; Αυτά δεν είναι αντιπολιτευτικά συνθήματα, είναι αριθμοί.
Η αλήθεια είναι ότι η χρόνια υποστελέχωση, η καθυστέρηση στον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό και η διαχείριση με όρους επικοινωνίας αντί ουσίας έχουν μετατρέψει την εναέρια κυκλοφορία σε ναρκοπέδιο. Όσο η κυβέρνηση επιλέγει να ωραιοποιεί την κατάσταση αντί να την αντιμετωπίζει, τα προβλήματα θα επανέρχονται και κάθε φορά θα κοστίζουν περισσότερο σε ασφάλεια, αξιοπιστία και ασφαλώς και στη διεθνή εικόνα της χώρας μας.
Η Ελλάδα βρίσκεται πίσω μόνο από χώρες με παραδοσιακά υψηλό φόρτο πτήσεων, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, οι οποίες όμως διαχειρίζονται πολλαπλάσιο αριθμό πτήσεων. Η διαφορά είναι ότι σε αυτές τις χώρες οι καθυστερήσεις οφείλονται συχνά σε απεργιακές κινητοποιήσεις ή σε καιρικά φαινόμενα, ενώ στην Ελλάδα το πρόβλημα φαίνεται να είναι συστημικό.
