Για ακόμη μία φορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης μοίρασε αισιοδοξία με δόσεις… μελλοντικού χρόνου. Οι τιμές του ρεύματος, λέει, «θα συνεχίσουν να μειώνονται». Μόνο που αυτή η μείωση μάλλον υπάρχει αποκλειστικά στους πίνακες παρουσιάσεων του Μαξίμου και στο… θολωμένο του μυαλό, γιατί στην πραγματική ζωή τα ελληνικά νοικοκυριά συνεχίζουν να πληρώνουν λογαριασμούς που θυμίζουν ενοίκιο μικρού διαμερίσματος.
Η κυβέρνηση επιχειρεί εδώ και μήνες να πείσει τους πολίτες ότι η ενεργειακή κρίση αποτελεί σχεδόν φυσικό φαινόμενο, κάτι σαν κακοκαιρία που απλώς πρέπει να περάσει. Όμως δεν είναι έτσι. Η Ελλάδα παραμένει σταθερά ανάμεσα στις ακριβότερες χώρες της Ευρώπης στο ηλεκτρικό ρεύμα και αυτό δεν είναι ατύχημα. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών, στρεβλώσεων στην αγορά και μιας αδυναμίας να προστατευθεί ο καταναλωτής απέναντι στην αισχροκέρδεια.
Ο πρωθυπουργός επικαλείται ξανά τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ως τη μεγάλη λύση. Ωραία. Αφού λοιπόν οι ΑΠΕ αυξάνονται με τόσο γρήγορους ρυθμούς, γιατί οι λογαριασμοί δεν πέφτουν αντίστοιχα; Γιατί ο πολίτης δεν βλέπει το υποτιθέμενο όφελος στην τσέπη του; Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση διαφημίζει την «πράσινη μετάβαση», αλλά το κόστος της μετάβασης το φορτώνει σχεδόν εξ ολοκλήρου στην κοινωνία.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική ήταν η αναφορά του κ. Μητσοτάκη στο φυσικό αέριο. Ένας πρωθυπουργός που υποτίθεται ότι σχεδιάζει την ενεργειακή στρατηγική της χώρας δεν μπορεί να βασίζει τις ελπίδες του στο «ελπίζω να πέσει η τιμή». Αυτό δεν είναι σχέδιο. Είναι ευχή.
Την ώρα που χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις παλεύουν να κρατηθούν όρθιες και οικογένειες κόβουν βασικές ανάγκες για να πληρώσουν το ρεύμα, η κυβέρνηση συνεχίζει να πανηγυρίζει με αριθμούς και θεωρίες αγοράς. Μόνο που η κοινωνία δεν ζει με power point. Ζει με λογαριασμούς. Και αυτοί εξακολουθούν να καίνε περισσότερο από ποτέ.
