Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου βρίσκεται ξανά αντιμέτωπος με σενάρια πολιτικής φθοράς, όμως αυτήν τη φορά οι πιέσεις από σκάνδαλα, πολέμους και κοινωνική δυσαρέσκεια μοιάζουν πιο ισχυρές από ποτέ.
Στη σύγχρονη αλλά και στην πολύ πιο πρόσφατη πολιτική ιστορία του Ισραήλ, οι πολιτικοί αντίπαλοι του Μπέντζαμιν Νετανιάχου έχουν προβλέψει νιοστές φορές την αποκαθήλωσή του και το τέλος της πολυετούς κυριαρχίας του.
Ο μακροβιότερος πρωθυπουργός του Ισραήλ τους έχει διαψεύσει, καθώς κάθε φορά καταφέρνει να ανακαλύψει το κατάλληλο σενάριο και τον οδικό χάρτη που του επιτρέπουν να παρακάμψει τη φθορά και τις απαιτήσεις της συγκυρίας, ώστε να εξέρχεται θριαμβευτής από τις εθνικές κάλπες, με το δικό του Λικούντ να αντιστέκεται στην αναπόφευκτη κόπωση από την πολυετή άσκηση της εξουσίας και να διατηρείται ως κυρίαρχη και παρεμβατική πολιτική δύναμη.
Αυτήν τη φορά, ωστόσο, οι πιθανότητες εις βάρος του «Μπίμπι» μοιάζουν να είναι ποιοτικά διαφοροποιημένες και επιδεινωμένες. Τα σκάνδαλα διαφθοράς για τα οποία ελέγχεται δεν επιτρέπουν στην υστεροφημία του να… αναπνεύσει, ενώ και οι ανατροφοδοτούμενες πολεμικές αναμετρήσεις με τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και πάνω απ’ όλα, εσχάτως με το Ιράν, έχουν επιβαρύνει το κλίμα στην ισραηλινή κοινωνία.
Οι νεότερες γενιές δείχνουν αυτήν τη φορά έτοιμες να… ταπεινώσουν τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ακολουθώντας το παράδειγμα των Ούγγρων, που έστειλαν σπίτι του τον Βίκτορ Όρμπαν στις τελευταίες εκλογές. Με την Κνεσέτ υπό διάλυση και την ημερομηνία διεξαγωγής των εθνικών εκλογών να πλησιάζει επικίνδυνα, ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου διαβάζει τις δημοσκοπήσεις και… μελαγχολεί, καθώς η προσωπική φθορά του παρασύρει στην πτώση και το Λικούντ, στο εσωτερικό του οποίου ακούγονται για πρώτη φορά τόσο έντονα φωνές για την… επόμενη μέρα. Χωρίς τον μακροβιότερο πρωθυπουργό του Ισραήλ στην ηγεσία της Κεντροδεξιάς.
