Βλέπουμε ότι οι πρόσφατες δηλώσεις της Άννας Διαμαντοπούλου και του Παύλου Γερουλάνου σχετικά με τις μετεκλογικές συνεργασίες του ΠΑΣΟΚ άφησαν περισσότερο θολό παρά καθαρό το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπει η Χαριλάου Τρικούπη.
Σε μια περίοδο που η σαφήνεια θα έπρεπε να είναι προτεραιότητα, οι διατυπώσεις τους ερμηνεύονται από πολλούς ως έμμεση ανοχή σε σενάρια συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία.
Η κ. Διαμαντοπούλου, μιλώντας για το πολιτικό μέλλον του κόμματος, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αποκλείει εκ των προτέρων καμία δημοκρατική συζήτηση για τη διακυβέρνηση της χώρας», αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα.
Από την πλευρά του, ο Παύλος Γερουλάνος σημείωσε ότι «οι συνεργασίες θα κριθούν από το εκλογικό αποτέλεσμα και τις ανάγκες σταθερότητας της χώρας», μια φράση που επίσης δεν αποκλείει τίποτα ρητά.
Αυτές οι τοποθετήσεις, αντί να συσπειρώνουν, δημιουργούν εσωτερικές και εξωτερικές παρερμηνείες, ειδικά σε ένα εκλογικό σώμα που αναζητά καθαρές γραμμές.
Όπως το βλέπω, τέτοιες αμφισημίες διευκολύνουν αντικειμενικά τον Αλέξη Τσίπρα να εμφανίζεται ως ο πιο καθαρός εκφραστής του αντιδεξιού ρεύματος, αξιοποιώντας την ασάφεια του ΠΑΣΟΚ ως πολιτικό όπλο.
Ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί να επικαλείται αυτές τις δηλώσεις για να πείσει ότι το ΠΑΣΟΚ αφήνει ανοιχτό παράθυρο σύμπλευσης με τη Νέα Δημοκρατία, άρα δεν αποτελεί απόλυτη αντιπολιτευτική επιλογή.
Έτσι, σε ένα περιβάλλον πολιτικής ρευστότητας, η έλλειψη καθαρής γραμμής στο θέμα των συνεργασιών μπορεί να αποδειχτεί στρατηγικό μειονέκτημα για τη Χαριλάου Τρικούπη.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η συζήτηση για το ποιος είναι πραγματικός αντίπαλος της Ν.Δ. γίνεται ολοένα πιο θολή και επιτρέπει την επανατοποθέτηση ψηφοφόρων γύρω από πιο ριζοσπαστικές επιλογές, όπως ο χώρος που επιχειρεί να εκφράσει ο Τσίπρας. Κυρίως.
Η πολιτική αβεβαιότητα στο Κέντρο ενισχύει την κινητικότητα προς τα άκρα και αποδυναμώνει τις γέφυρες συνεννόησης. Εάν το ΠΑΣΟΚ δεν ξεκαθαρίσει πλήρως τη στάση του, το πολιτικό κόστος γι’ αυτό θα είναι μεγαλύτερο από το αναμενόμενο.
Και αυτό, σε τελική ανάλυση, είναι που εκμεταλλεύονται οι πολιτικοί αντίπαλοι με μεγαλύτερη ταχύτητα από όλους. Με αποτέλεσμα ο Τσίπρας να ενισχύει το αφήγημά του χωρίς να χρειάζεται να κάνει πολλά ο ίδιος.
