Η αποχώρηση της Άννας Παπαδοπούλου από το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν μια απλή αποχώρηση. Ήταν μια κίνηση με σαφές πολιτικό αποτύπωμα και πολλαπλά μηνύματα. Με αιχμές που δεν επιδέχονται παρερμηνείες και με μια προσεκτικά ανοιχτή γραμμή προς τον Αλέξη Τσίπρα, η ίδια δείχνει ότι βλέπει ήδη τον εαυτό της σε κάτι διαφορετικό από το σημερινό κομματικό πλαίσιο.
Και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον. Γιατί τα «καρφιά» προς τη Χαριλάου Τρικούπη, η κριτική για τη στρατηγική και η αναφορά σε μια «κολλημένη βελόνα» δεν αφορούν μόνο την ίδια. Αφορούν ένα ευρύτερο, σιωπηλό ακροατήριο εντός του κόμματος που δείχνει να ασφυκτιά, αλλά δεν έχει ακόμη κινηθεί.
Η Παπαδοπούλου, με άλλα λόγια, άνοιξε μια πόρτα. Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ρεύμα δυσαρέσκειας. Υπάρχει. Το ερώτημα είναι ποιοι θα τολμήσουν να το εκφράσουν στην πράξη. Και, κυρίως, πόσο γρήγορα.
Non Paper
