Ο Κιρ Στάρμερ δεν έπειθε ποτέ για το πολιτικό ταλέντο του και για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της προσωπικότητάς του ώστε να γοητεύσει τη βρετανική κοινωνία και το βρετανικό πολιτικό σύστημα.
Όταν διαδέχτηκε τον Τζέρεμι Κόρμπιν στην ηγεσία των Εργατικών, δέχτηκε εξαρχής εσωκομματική αμφισβήτηση και υπονόμευση. Η συγκυρία ωστόσο τον βοήθησε, καθώς η βρετανική κοινωνία μπήκε σε φάση αναζήτησης «οποιουδήποτε», προκειμένου να απαλλαγεί από την πολυετή πολιτική ηγεμονία των Συντηρητικών, υπό τον Ντέιβιντ Κάμερον, τον Μπόρις Τζόνσον, την Τερέζα Μέι, τον Ρίσι Σούνακ.
Ο Στάρμερ κέρδισε τις εκλογές και επανέφερε τους Εργατικούς στην Ντάουνινγκ Στριτ, αλλά σήμερα δίνει μια κρίσιμη μάχη πολιτικής επιβίωσης στις τοπικές εκλογές. Γνωρίζοντας ότι η αντίστροφη μέτρηση για την πολιτική κυριαρχία του έχει ξεκινήσει.
