Ο Τζιάνι Ινφαντίνο προβάλλει συχνά ως προσωπική επιτυχία την παρέμβασή του για την είσοδο των γυναικών στα γήπεδα του Ιράν, παρουσιάζοντας εκείνη την περίοδο ως μια σημαντική μάχη υπέρ της ισότητας στο ποδόσφαιρο.
Η πίεση που ασκήθηκε προς την ιρανική ηγεσία και η σταδιακή παρουσία γυναικών στις εξέδρες αποτέλεσαν χωρίς αμφιβολία μια ουσιαστική αλλαγή, με ισχυρό συμβολισμό τόσο για τον αθλητισμό όσο και για την κοινωνία της χώρας.
Ωστόσο, η πραγματική δοκιμασία για έναν ηγέτη δεν βρίσκεται μόνο στις στιγμές που μπορεί να εμφανιστεί ως μεταρρυθμιστής, αλλά κυρίως όταν καλείται να κρατήσει την ίδια στάση απέναντι σε πιο ισχυρούς συμμάχους.
Ο πρόεδρος της FIFA έχει αναπτύξει στενή σχέση με τον Ντόναλντ Τραμπ, μια σχέση που δεν περιορίζεται μόνο στο θεσμικό επίπεδο αλλά έχει και σαφή πολιτική διάσταση. Και εκεί γεννάται το ουσιαστικό ερώτημα: όταν ο ισχυρός φίλος και οικοδεσπότης του ζητήσει σιωπή ή διαφορετική στάση, θα δείξει την ίδια αποφασιστικότητα;
Θα επιμείνει στις αρχές που επικαλείται ή θα προσαρμοστεί στις ισορροπίες της εξουσίας, όπως συμβαίνει συχνά στον χώρο του διεθνούς ποδοσφαίρου;
Γιατί η συνέπεια δεν μετριέται στις δημόσιες αφηγήσεις και στις επετειακές εξομολογήσεις, αλλά στις στιγμές όπου η επιλογή έχει κόστος. Εκεί φαίνεται αν κάποιος υπερασπίζεται πραγματικά αξίες ή απλώς φροντίζει την εικόνα του.
Δείτε συχνότερα άρθρα από την 1VOICE στην αναζήτηση
Προσθήκη 1voice.gr on Google#Tags
FIFA - Ιράν - Τζιάνι Ινφαντίνο
