Ο πόλεμος δεν κρίνεται μόνο στα πεδία των μαχών αλλά και στην αντοχή των κοινωνιών, όπου η πίεση, οι απώλειες και η φθορά διαμορφώνουν νέες πολιτικές και κοινωνικές ισορροπίες.
Η παράμετρος της ψυχολογίας ενός λαού, μιας κοινωνίας, διατηρεί ιστορικά κομβική σημασία για τη μετακίνηση του εκκρεμούς των εξελίξεων, σε κάθε γενιά, σε κάθε συγκυρία.
Ο ισραηλινός λαός, περήφανος και αγέρωχος, έχει εκπαιδευτεί και προσαρμόσει τις εργαστηριακές ρυθμίσεις του ώστε να βρίσκεται σε κατάσταση «διαρκούς πολέμου» προκειμένου να αντιμετωπίσει τις μόνιμες απειλές από τον αραβικό κόσμο. Είναι προετοιμασμένος κατάλληλα για να ενσωματώνει και να αποδέχεται τις απώλειες από τυφλά χτυπήματα καμικάζι και να συνεχίζει να πηγαίνει παρακάτω.
Η συγκυρία που βιώνει ο πλανήτης, με τον πόλεμο που ξεκίνησε στη Μέση Ανατολή μετά την επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ στο Ιράν και τα πολυδιάστατα μέτωπα που έχουν ανοίξει, επηρεάζοντας πολυεπίπεδα και πολυπαραγοντικά τις κοινωνίες σε όλο τον πλανήτη, έχει διαφοροποιημένα γνωρίσματα και συστατικά στοιχεία αναφορικά με το αποτύπωμα στην ισραηλινή κοινωνία.
Παρά το… εμπάργκο «διαρροής» πληροφοριών και εικόνων, το Τελ Αβίβ και άλλες μεγάλες και μικρές πόλεις του Ισραήλ έχουν πληρώσει αυτές τις λίγες εβδομάδες εχθροπραξιών βαρύ τίμημα σε απώλειες ανθρώπινων ζωών και υλικές καταστροφές από τα μαζικά χτυπήματα του Ιράν, απέναντι στα οποία ακόμη και ο «άτρωτος» «Iron Dome» δεν έχει καταφέρει να αντέξει.
Στα αραβικά και ισραηλινά ΜΜΕ έχουν κυκλοφορήσει στιγμιότυπα από επισκέψεις του Μπέντζαμιν Νετανιάχου σε σημεία καταστροφών, όπου η υποδοχή των κατοίκων προς τον Ισραηλινό πρωθυπουργό κάθε άλλο παρά… ψύχραιμη ήταν. Ένα βαρύ κλίμα, που έχει γίνει βαρύτερο μετά και τις κατηγορίες που εξαπέλυσε ο «Μπίμπι» σε βάρος της Μοσάντ, για την αδυναμία ανατροπής του θεοκρατικού καθεστώτος της Τεχεράνης εκ των έσω.
Ο μακροβιότερος πρωθυπουργός του Ισραήλ δίνει με… πείσμα μια μάχη πολιτικής επιβίωσης, στη σκιά και των σκανδάλων για τα οποία ελέγχεται από τη Δικαιοσύνη και για τα οποία δεν του προσφέρεται… χάρη, όπως έχει ζητήσει επίμονα πολλές φορές ο Ντόναλντ Τραμπ. Αυτήν τη φορά, ο «Μπίμπι» δύσκολα θα καταφέρει να εξέλθει νικητής από τον πόλεμο πολιτικής διάσωσης της υστεροφημίας του. Κυρίως επειδή έχει προκαλέσει ζημιά στην υστεροφημία του ίδιου του Ισραήλ.
