Το πρωτάθλημα φέτος πήγε εκεί που πραγματικά έπρεπε να πάει. Η Μπαρτσελόνα ήταν η ομάδα που το άξιζε περισσότερο και το απέδειξε σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, όχι μόνο στο Clasico που ουσιαστικά «κλείδωσε» τον τίτλο απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης.
Οι Καταλανοί είχαν συνέπεια, καθαρό αγωνιστικό πλάνο και κυρίως ηρεμία μέσα στην ομάδα. Ο Χάνσι Φλικ κατάφερε να φτιάξει ένα σύνολο με αρχή, μέση και τέλος, χωρίς φασαρίες, χωρίς εσωτερικές εκρήξεις και χωρίς την αίσθηση ότι κάθε εβδομάδα κάτι καταρρέει.
Από την άλλη πλευρά, η Ρεάλ έμοιαζε πολλές φορές να παλεύει περισσότερο με τον ίδιο της τον εαυτό παρά με τους αντιπάλους της. Τα προβλήματα στα αποδυτήρια, οι εντάσεις και οι συνεχείς τριβές δεν κρύβονται όταν έρχονται τα μεγάλα παιχνίδια. Και όταν δεν υπάρχει ισορροπία μέσα στην ομάδα, δύσκολα έρχεται και ο τίτλος.
Η Μπαρτσελόνα είχε σταθερότητα και χαρακτήρα πρωταθλητή. Η Ρεάλ είχε νεύρα και αστάθεια. Γι’ αυτό και στο τέλος η κατάληξη ήταν απολύτως φυσιολογική.
Το πρωτάθλημα δεν χαρίστηκε στους «μπλαουγκράνα». Το πήραν γιατί ήταν καλύτεροι. Και η Ρεάλ, με όσα παρουσίασε φέτος εντός κι εκτός γηπέδου, μάλλον δεν μπορούσε να περιμένει διαφορετικό φινάλε.





































