Ο κανονισμός προβλέπει ότι η υπόγεια αποθήκευση φυσικού αερίου στην επικράτεια των κρατών μελών πρέπει να φτάνει τουλάχιστον στο 80% της χωρητικότητάς της πριν από τον χειμώνα του 2022-2023.
Το Συμβούλιο των Υπουργών ενέκρινε κανονισμό με στόχο να διασφαλίσει ότι οι δυνατότητες αποθήκευσης φυσικού αερίου στην ΕΕ πληρούνται πριν από τη χειμερινή περίοδο και μπορούν να μοιράζονται μεταξύ των κρατών μελών σε πνεύμα αλληλεγγύης, παρά τις διαταραχές στην αγορά φυσικού αερίου.
Ο κανονισμός προβλέπει ότι η υπόγεια αποθήκευση φυσικού αερίου στην επικράτεια των κρατών μελών πρέπει να φτάνει τουλάχιστον στο 80% της χωρητικότητάς της πριν από τον χειμώνα του 2022-2023 και στο 90% πριν από τις επόμενες χειμερινές περιόδους.
Συνολικά, η ΕΕ θα προσπαθήσει συλλογικά να καλύψει το 85% της συνολικής υπόγειας χωρητικότητας αποθήκευσης αερίου στην ΕΕ το 2022.
Ορισμένα κράτη μέλη δεν διαθέτουν εγκαταστάσεις αποθήκευσης στην επικράτειά τους και έτσι ο κανονισμός προβλέπει ότι θα πρέπει να αποθηκεύουν το 15% της ετήσιας εγχώριας κατανάλωσης φυσικού αερίου σε αποθέματα που βρίσκονται σε άλλα κράτη μέλη και έτσι να έχουν πρόσβαση σε αποθέματα φυσικού αερίου που είναι αποθηκευμένα σε άλλα κράτη μέλη. Αυτός ο μηχανισμός θα ενισχύσει την ασφάλεια του εφοδιασμού τους με φυσικό αέριο, ενώ παράλληλα θα μοιραστεί το οικονομικό βάρος που συνεπάγεται η πλήρωση των αποθηκευτικών δυνατοτήτων της ΕΕ.
Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την υποχρεωτική πιστοποίηση όλων των φορέων εκμετάλλευσης του υπόγειου χώρου αποθήκευσης αερίου από τις αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών.
Στόχος αυτής της πιστοποίησης είναι να αποφευχθούν οι πιθανοί κίνδυνοι εξωτερικής επιρροής σε κρίσιμες υποδομές αποθήκευσης, οι οποίοι θα μπορούσαν να διακυβεύσουν την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της ΕΕ και άλλα βασικά συμφέροντα ασφάλειας.
Οι υποχρεώσεις πλήρωσης της χωρητικότητας αποθήκευσης θα λήξουν στις 31 Δεκεμβρίου 2025, αλλά οι υποχρεώσεις πιστοποίησης φορέα εκμετάλλευσης αποθεμάτων θα συνεχίσουν να ισχύουν και μετά την ημερομηνία αυτή.
Ο κανονισμός προβλέπει επίσης τη χορήγηση παρέκκλισης στην Κύπρο, τη Μάλτα και την Ιρλανδία, εφόσον δεν είναι άμεσα συνδεδεμένες με το σύστημα φυσικού αερίου άλλων κρατών μελών.
