Το ΚΥΣΕΑ, στο οποίο προεδρεύει ο Πρωθυπουργός, πήρε απόφαση για την απομάκρυνση των συστοιχιών Patriot από την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο, λόγω της αλλαγής των γεωπολιτικών συνθηκών, όπως γράφτηκε στα σχετικά δελτία τύπου.
Μια απόφαση που ανακοινώθηκε στη συνεδρίαση της Δευτέρας, αλλά έχει ληφθεί τρεις εβδομάδες πριν. Μια απόφαση η οποία «συμπληρώθηκε» 20 ώρες μετά, με την απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας για την αποστολή Mirage 2000-5, ώστε να «καλυφθεί το επιχειρησιακό κενό».
Και όλα αυτά, ενώ ο κ. Μητσοτάκης στην ομιλία του στο συνέδριο της ΝΔ, δύο ημέρες πριν την απόφαση του ΚΥΣΕΑ, αναφέρθηκε με διθυραμβικό τρόπο στις σχετικές πρωτοβουλίες που έλαβε ο ίδιος και η κυβέρνησή του για την αμυντική θωράκιση της χώρας (patriot, φρεγάτες, F-16).
Αναρωτήθηκε, δε, ενώπιον του κομματικού του ακροατηρίου «ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο» στο Μαξίμου σε ένα ενδεχόμενο γενικευμένης σύρραξης ή εμπλοκής της χώρας μας, εργαλειοποιώντας τα εθνικά και αμυντικά θέματα κατά πρωτοφανή και ανοίκειο πολιτικά τρόπο.
Και αυτό γιατί είναι, ίσως ο μόνος Πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης που έχει εκφράσει δημοσίως τη σχετική «απορία», για την αυτονόητη υποχρέωση του εκάτοστε Πρωθυπουργό έναντι οποιασδήποτε απειλής κατά της Ελλάδας.
Είναι ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης που στις 20 Μαρτίου του 2026, μετά τη λήξη της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε., απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τις αντιδράσεις της Τουρκίας για την εγκατάσταση πυροβολαρχίας Patriot στην Κάρπαθο διαβεβαίωνε τον ελληνικό λαό πως «η Ελλάδα δεν διαπραγματεύεται με κανέναν τη διάταξη των αμυντικών της δυνάμεων σε επιχειρησιακό επίπεδο».
Δεν θα διατυπώσουμε ερωτήματα για το τι άλλαξε, αν άλλαξε και γιατί άλλαξε, ώστε να έχουμε αυτή την επιχειρησιακή απόφαση, την οποία, σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, «εισηγήθηκε το υπουργείο άμυνας στο πλαίσιο μιας άσκησης».
Ούτε θα αναρωτηθούμε πως γίνεται μια επιλογή σε επίπεδο ΝΑΤΟ να «μεταφράζεται» σε πολιτική πρωτοβουλία της κυβέρνησης, σε μια πρωτόγνωρη προσπάθεια εργαλειοποίησης των θεμάτων εθνικής και αμυντικής πολιτικής για μικροπολιτικός λόγους εσωτερικής κατανάλωσης.
Θα συνιστούσαμε, όμως, στην κυβέρνηση, σε ένα γεωπολιτικό τοπίο διαρκών δυσκολιών και προκλήσεων, αντί να συνεχίσει στο μοτίβο της επικοινωνιακής διαχείρισης των κρίσεων και της θριαμβολογίας πάνω σε εύθραυστες ισορροπίες, να διατηρήσει το απαραίτητο επίπεδο εθνικής σοβαρότητας.
