Σύμφωνα με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), τα δύο μεγαλύτερα παιδιατρικά νοσοκομεία της χώρας έχουν μετατραπεί σε «προσωρινές δομές φιλοξενίας» παιδιών που δεν αντιμετωπίζουν απαραίτητα ιατρικά προβλήματα, αλλά έχουν οδηγηθεί εκεί με εισαγγελική εντολή λόγω αδυναμίας εύρεσης κατάλληλων κοινωνικών δομών
Στα δύο Νοσοκομεία Παίδων «Αγλαΐας Κυριακού» και «Αγία Σοφία», στην Αθήνα, έχει «παρκάρει» το κράτος πρόνοιας 48 ανήλικα παιδιά, με εισαγγελική εντολή, χωρίς να χρήζουν ανάγκης νοσηλείας, αλλά γιατί δεν υπάρχουν οι κατάλληλες δομές να φιλοξενηθούν.
Σοβαρές διαστάσεις λαμβάνει το ζήτημα της φιλοξενίας κακοποιημένων και παραμελημένων ανηλίκων στα παιδιατρικά νοσοκομεία της Αττικής, με την κατάσταση να προκαλεί έντονες αντιδράσεις από τους εργαζόμενους στο ΕΣΥ. Σύμφωνα με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), τα δύο μεγαλύτερα παιδιατρικά νοσοκομεία της χώρας έχουν μετατραπεί σε «προσωρινές δομές φιλοξενίας» παιδιών που δεν αντιμετωπίζουν απαραίτητα ιατρικά προβλήματα, αλλά έχουν εισαχθεί με εισαγγελική εντολή λόγω αδυναμίας εύρεσης κατάλληλων κοινωνικών δομών. Η ΠΟΕΔΗΝ κάνει λόγο για «ανύπαρκτο κράτος πρόνοιας», επισημαίνοντας ότι η πρακτική αυτή έχει οδηγήσει σε λειτουργική υπερφόρτωση των νοσοκομείων και σε προβλήματα ασφάλειας τόσο για τα νοσηλευόμενα παιδιά όσο και για το προσωπικό.
Στο επίκεντρο της κρίσης βρίσκονται δύο ιστορικές δομές του ΕΣΥ, το Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐας Κυριακού» και το Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού – Αγία Σοφία», στα οποία, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η ΠΟΕΔΗΝ, φιλοξενούνται 48 παιδιά χωρίς ιατρική ένδειξη νοσηλείας. Συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για 26 παιδιά στο «Αγλαΐας Κυριακού» και 22 στο «Αγία Σοφία», τα οποία παραμένουν για εβδομάδες ή και για μήνες εντός των νοσοκομειακών θαλάμων.
Η κατάσταση αυτή, όπως υποστηρίζουν οι εργαζόμενοι, δημιουργεί πολλαπλά προβλήματα στη λειτουργία των κλινικών, καθώς περιορίζονται οι διαθέσιμες κλίνες για όσα παιδιά έχουν πραγματικά ανάγκη να νοσηλευτούν, ενώ ταυτόχρονα πιέζεται ακόμα περισσότερο το ήδη επιβαρυμένο νοσηλευτικό προσωπικό.
Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος, μιλώντας για την κατάσταση αναφέρει: «Το κράτος κοινωνικής προστασίας στη χώρα μας είναι ανύπαρκτο. Όσοι μιλάνε δημόσια ότι υφίσταται δίκτυο κοινωνικής προστασίας είναι για το φαίνεσθαι. Πολλά λόγια και πράξεις μηδέν». Ο ίδιος τονίζει ότι τα παιδιατρικά νοσοκομεία, τα οποία χαρακτηρίζει «κοσμήματα του ΕΣΥ», έχουν μετατραπεί σε χώρο «πάρκινγκ». «Αντί να τα προστατεύουμε, τα χρησιμοποιούμε για “πάρκινγκ” των κακοποιημένων παιδιών με εισαγγελική εντολή», σημειώνει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια κατάσταση που έχει ξεπεράσει τα όρια της λειτουργικής αντοχής των δομών.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη συμπεριφορά ορισμένων ανηλίκων που φιλοξενούνται στους χώρους αυτούς, με την ΠΟΕΔΗΝ να υποστηρίζει ότι έχουν καταγραφεί περιστατικά παραβατικότητας. Σύμφωνα με τις καταγγελίες, έχουν σημειωθεί ακόμη και περιστατικά χρήσης αντικειμένων που προκαλούν ανησυχία για την ασφάλεια των υπόλοιπων παιδιών και των εργαζομένων. «Η συμπεριφορά των παιδιών είναι άκρως παραβατική, ειδικά στο “Αγλαΐας Κυριακού”. Επιτίθενται με μαχαίρι, τσεκούρι, σπάνε, βάζουν φωτιές σε τουαλέτες, καταστρέφουν, κλέβουν, ενοχλούν τα νοσηλευόμενα παιδιά και τα κυνηγάνε οι γονείς των παιδιών». Ωστόσο, επισημαίνεται πως «τα παιδιά δεν φταίνε σε τίποτα καθότι παραμένουν μήνες σε ένα θάλαμο του νοσοκομείου».
Η Ομοσπονδία τονίζει επίσης ότι το προσωπικό των νοσοκομείων βρίσκεται σε απόγνωση, καθώς καλείται να διαχειριστεί μια κατάσταση που δεν εμπίπτει στον υγειονομικό του ρόλο. Παράλληλα, καταγγέλλεται ότι οι κοινωνικές υπηρεσίες των νοσοκομείων συναντούν σοβαρά εμπόδια όταν επιχειρούν να εξασφαλίσουν θέσεις σε δομές φιλοξενίας, καθώς πολλές από αυτές δηλώνουν πληρότητα ή αδυναμία υποδοχής. Ο κ. Γιαννάκος υπογραμμίζει ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς λειτουργικό, αλλά βαθιά θεσμικό. «Η εύκολη λύση για όλους είναι το “παρκάρισμα” στα παιδιατρικά νοσοκομεία – δήμοι, Aστυνομία, εισαγγελικές αρχές», αναφέρει, αποδίδοντας ευθύνες σε πολλαπλούς φορείς για την απουσία συντονισμένης κοινωνικής πολιτικής.
Σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ, υπάρχει παράδοξο στην ίδια τη λειτουργία του συστήματος, καθώς, όπως υποστηρίζεται, υπάρχουν κλειστές θέσεις σε προνοιακές δομές λόγω έλλειψης προσωπικού, την ώρα που τα νοσοκομεία παραμένουν υπερφορτωμένα με παιδιά που θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν αλλού. Η έλλειψη στελέχωσης στις κοινωνικές δομές φαίνεται να αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες που οδηγούν στη σημερινή κατάσταση.
Παράλληλα, οι εργαζόμενοι τονίζουν ότι οι καταγγελίες για περιστατικά βίας συχνά καταλήγουν χωρίς ουσιαστική αντιμετώπιση, με τις Αρχές να προτείνουν διαδικασίες που δεν λύνουν το πρόβλημα, όπως η υποβολή μηνύσεων για ανήλικα παιδιά.
Η συνολική εικόνα που περιγράφεται είναι αυτή ενός συστήματος που λειτουργεί στα όρια της αντοχής του, με τα παιδιατρικά νοσοκομεία να καλούνται να υποκαταστήσουν ελλείψεις της κοινωνικής πρόνοιας. Η ΠΟΕΔΗΝ ζητά άμεσες παρεμβάσεις για τη δημιουργία και στελέχωση κατάλληλων δομών φιλοξενίας ανηλίκων, ώστε να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία και να επιστρέψουν στον ιατρικό τους ρόλο.
