Ρευστότητα μόνο για υγιείς επιχειρήσεις με προοπτικές ανάπτυξης έχουν οι τράπεζες, δρομολογώντας αλλά και ουσιαστικά επιβάλλοντας την αναδιάρθρωση των ελληνικών επιχειρήσεων και συγχωνεύσεις ομοειδών εταιρειών.
Το “πάντρεμα” των δανείων δεν είναι εύκολη υπόθεση, αφού deal με μετρητά εν προκειμένω δεν υφίσταται, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που μια πλειάδα επιχειρήσεων ουσιαστικά περνά στον έλεγχο των τραπεζών λόγω δανείων και ανεξόφλητων ή… διαμαρτυρημένων όρων σε ομολογιακά.
Αυτό σημαίνει ότι όπως βιαίως το δημόσιο καθίσταται βασικός μέτοχος των ελληνικών τραπεζών, αφού τις ανακεφαλαιοποιεί με δικούς τους πόρους, έτσι και οι τράπεζες γίνονται τα “αφεντικά” στις επιχειρήσεις εις βάρος των παλαιών μετόχων-ιδιοκτητών σε ένα υφεσιακό οικονομικό περιβάλλον μέσα στο οποίο το χρήμα έχει γίνει δυσεύρετο και ακριβό.
“Σήμερα πρέπει να βοηθήσουμε τους επιχειρηματίες που έχουν τις προοπτικές να αντέξουν παρά την κρίση και είναι αυτοί που θα βοηθήσουν στην ανάταξη της ελληνικής οικονομίας αύριο”, ανέφερε στην FMVoice.gr υψηλόβαθμο τραπεζικό στέλεχος. Από τη μία πλευρά, οι υγιείς επιχειρήσεις θα μπορέσουν θα αποτελέσουν καταλύτη για να μπορέσουν να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας που προσφέρουν και επομένως να συμβάλλουν έτσι στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, ενώ παράλληλα, θα παράγουν πλούτο. Από την άλλη πλευρά, οι τράπεζες θα χορηγούν δάνεια που θα αποπληρώνονται και δε θα αναγκάζονται να απομειώνουν τα ίδια τους κεφάλαια.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, το υπόλοιπο των επιχειρηματικών δανείων τον Σεπτέμβριο ήταν στα 110,32 δισ. ευρώ, όταν έναν χρόνο πριν οι συνολικές χορηγήσεις προς τις ελληνικές επιχειρήσεις ανέρχονταν 122,6 δισ. ευρώ. Τα επιτόκια δε, είναι δυσβάσταχτα. Για τις υγιείς επιχειρήσεις κυμαίνονται από 8%-10% και άνω, ενώ υπάρχουν και ελάχιστες εξαιρέσεις (κυρίως στις εξαγωγικές εταιρείες) που δανείζονται με επιτόκια 4,5%.
Δύο επιλογές
Όπως λένε οι τραπεζίτες δύο δρόμοι υπάρχουν πλέον για τις ελληνικές επιχειρήσεις. Ο πρώτος αφορά ουσιαστικά στην σμίκρυνσή και περιλαμβάνει απομόχλευση, μείωση του κύκλου των εργασιών τους, προσαρμογή του λειτουργικού τους κόστος για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις τρέχουσες προκλήσεις. Οι τραπεζίτες αναγνωρίζουν πως οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται αποκλειστικά στην ελληνική αγορά, δεν μπορούν να διατηρήσουν τον κύκλο εργασιών τους, αφού η κατανάλωση μειώνεται δραματικά, λόγω των περικοπών στο διαθέσιμο εισόδημα, αλλά και της αύξησης των ποσοστών ανεργίας που έχει φτάσει το 25%.
Ο δεύτερος είναι να «παίξουν» ένα success story με αναδιάρθρωση σε τρεις βασικούς τομείς: πρώτον, την ανακατανομή των ετήσιων κεφαλαίων που χρησιμοποιούν, με κατεύθυνση προς την αύξηση του κύκλου εργασιών από ξένες αγορές, δεύτερο, έμφαση στους τομείς της έρευνας και ανάπτυξης (R&D) για να μπορεί η επιχείρηση να σταθεροποιηθεί και να διατηρηθεί, τόσο στις ιδιαίτερα ανταγωνιστικές ξένες αγορές, όσο και στην ελληνική. Και τρίτον, επανεκπαίδευση του εργατικού δυναμικού και εκ βάθρων προσαρμογή της επιχειρησιακής κουλτούρας, ανάλογα με τις απαιτήσεις της κάθε επιχείρησης.
Οι επιχειρήσεις με εξαγωγικό προσανατολισμό –παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν λόγω της ύφεσης- έχουν σημαντικό πλεονέκτημα, σε σχέση με όσους περιορίζονται στην εγχώρια αγορά. Τα τραπεζικά στελέχη, σημειώνουν πως είναι πολλές οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που εξάγουν πιστοποιημένα ελληνικά προϊόντα (όπως λάδι, ελιές, κρασί, μέλι κλπ) αυξάνοντας τον κύκλο εργασιών τους.
Πιέσεις
Οι πιέσεις που ασκούνται από τις τράπεζες, αφορούν και στις συγχωνεύσεις, με ένα βιώσιμο και αναπτυξιακό Business Plan. Στην περίπτωση συγχωνεύσεων δύο επιχειρήσεων οι τράπεζες -θεωρητικά και δυνητικά- είναι πρόθυμες να βοηθήσουν με αναδιαρθρώσεις των υπαρχόντων δανείων τους, αλλά και με νέο χρήμα, εφόσον παρέχουν στην τράπεζα ένα πειστικό επιχειρησιακό σχέδιο το οποίο η διοίκηση της επιχείρησης θα ακολουθεί πιστά.
[email protected]
Follow @haikouroi
