Την ανιούσα έχει πάρει η διεθνής τιμή του πετρελαίου, αντανακλώντας την έντονη ανησυχία που προκαλεί η νέα ανάφλεξη στη περιοχή της Μέσης Ανατολής, με επίκεντρο τη Λωρίδα της Γάζας. Άλλωστε, μπορεί η περιοχή που βρίσκεται στο επίκεντρο των συγκρούσεων από τη περασμένη Τετάρτη να μην διαθέτει ενεργειακά αποθέματα, όμως η κλιμάκωση της έντασης ήρθε να θυμίσει στους επενδυτές πόσο ευάλωτες, αλλά και αλληλένδετες, είναι οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.
Χθες η τιμή του brent ανέβηκε κατά τουλάχιστον τα 2,39 δολάρια το βαρέλι, ή 2,2%, φτάνοντας τα 111,34 δολάρια, καθώς η πετρελαϊκή αγορά βρίσκεται ήδη στα όρια της λόγω των σκληρότατων κυρώσεων κατά του Ιράν, μίας από τις κορυφαίες χώρες παραγωγής πετρελαίου, όπου η παραγωγή έχει υποχωρήσει στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 22 ετών. Και πληροφορίες όπως αυτές του πρακτορείου Reuters, που ανέφερε ότι ο Ιρακινός εκπρόσωπος στον Αραβικό Σύνδεσμο πρότεινε προς τον αραβικό κόσμο να χρησιμοποιήσουν το πετρέλαιο σαν όπλο προκειμένου να ασκήσουν πίεση στο Ισραήλ να διακόψει τις επιθέσεις και να αποδεχτεί κατάπαυση του πυρός, δεν βοηθούν στη σταθεροποίηση του κλίματος.
Αντιθέτως, η νευρικότητα στην πετρελαϊκή αγορά είναι έντονη, δεδομένης της ανησυχίας που υπάρχει για τις επιπτώσεις που μπορεί να προκαλέσει η νέα ανάφλεξη στη Γάζα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, δεδομένων και των αλλαγών που έχουν σημειωθεί στο γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής τη τελευταία διετία με ανατροπές καθεστώτων και διαταράξεις των συσχετισμών δυνάμεων.
Έτσι, μπορεί οι εχθροπραξίες στη παρούσα φάση να αφορούν την ελεγχόμενη από τη Χαμάς, Λωρίδα της Γάζας και το Ισραήλ, όμως δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πως η ένταση μπορεί να επεκταθεί και σε άλλες χώρες της περιοχής, σε πετρελαιοπαραγωγικές χώρες, επηρεάζοντας άμεσα τη παραγωγή πετρελαίου αλλά και τις διεθνείς κεφαλαιαγορές. Ειδικά, αν τελικά το Ισραήλ αποφασίσει να προχωρήσει σε χερσαία εισβολή, όπως έκανε το Δεκέμβριο του 2008.
«Η άμεση πηγή ανησυχίας είναι αν το Ισραήλ προχωρήσει σε χερσαία εισβολή στη Γάζα. Όμως, το ευρύτερο θέμα είναι ο κίνδυνος επέκτασης της διένεξης, πιθανότατα συμπεριλαμβάνοντας και μια ισραηλινή επίθεση κατά του Ιράν» σχολίασε χαρακτηριστικά στο Associated Press, ο αναλυτής της Capital Economics, Τζούλιαν Τζέσοπ.
Η λίστα των ανατροπών που έχουν σημειωθεί στην ευρύτερη περιοχή είναι μεγάλη. Οι συσχετισμοί στο εσωτερικό των Παλαιστινίων έχουν αλλάξει, οι επιθέσεις των τελευταίων ημερών επιβεβαίωσαν ότι και οι εχθροπραξίες Ισραηλινών και ισλαμιστών έχουν ποιοτικά αλλάξει από τη στιγμή που οι ρουκέτες της Χαμάς έχουν επαρκές βεληνεκές ώστε να φτάσουν κοντά στο Τελ Αβίβ και την Ιερουσαλήμ, ενώ η αραβική άνοιξη έφερε νέα πολιτικά δεδομένα στους γείτονες του Ισραήλ, που δεν εξυπηρετούν απαραιτήτως τα συμφέροντα του.
Η Αίγυπτος που έχει εμπλακεί δυναμικά στην διαμάχη διοικείται πλέον από τον Μοχάμεντ Μούρσι, ο οποίος προέρχεται από το ισλαμικό κόμμα της χώρας, την Μουσουλμανική Αδελφότητα, με δεδομένους δεσμούς με τη Χαμάς. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αιγύπτιος πρωθυπουργός ήταν από τους πρώτους ξένους ηγέτες που έσπευσε να μεταβεί προσωπικά στη Γάζα, να εκφράσει τη συμπαράσταση του με το δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό πληθυσμό και να καταδικάσει την ισραηλινή επιθετικότητα.
Η καταδίκη της ισραηλινής επιθετικότητας από τον Αραβικό Σύνδεσμο ήταν αναμενόμενη. Όμως, στην αποστολή των υπουργών εξωτερικών του Συνδέσμου που θα μεταβεί σήμερα στη περιοχή, επιζητώντας κατάπαυση του πυρός, θα μετέχει και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, καθώς οι σχέσεις του Ισραήλ με τη Τουρκία δεν ήταν αυτές που ήταν κάποτε, και δεν θα είναι εύκολο να ξαναγίνουν, παρά τις αμοιβαίες προσπάθειες που έχουν γίνει.
Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε τις σοβαρότερες ανοιχτές πληγές της περιοχής, στη γειτονιά του Ισραήλ, τη Συρία, όπου η κατάσταση δεν έχει ηρεμήσει παρά το γεγονός ότι τα φώτα της δημοσιότητας έχουν στραφεί αλλού, και το Ιράν, το στενότερο σύμμαχο και προμηθευτή όπλων της Χαμάς. Μάλιστα, για πολλούς αναλυτές η ανάληψη στρατιωτικής δράσης από το Ισραήλ, τη παρούσα χρονική στιγμή, σχετίζεται άμεσα με το Ιράν, στα πλαίσια της προσπάθειας του Τελ Αβίβ να «κλείσει» τη πληγή της Γάζας πριν στρέψει το ενδιαφέρον του προς τη Τεχεράνη, ενδεχομένως με την ανάληψη μονομερούς δράσης εναντίον της
