Τον κίνδυνο να βιώσει ανάλογη πορεία με αυτήν της…σταφίδας – η οποία αποτελούσε το κορυφαίο ελληνικό προϊόν πριν από 100 χρόνια περίπου για να χάσει τη δύναμή της στη συνέχεια – αντιμετωπίζουν σήμερα τα ελληνικά ψάρια, όπως επισημάνθηκε σήμερα από τη διοίκηση της Σελόντα.
Γράφει: Μάκης Αποστόλου
Σημειώνεται ότι ο κλάδος των ιχθυοκαλλιεργειών – τσιπούρας και λαβρακίου – τζιράρει ετησίως περίπου 500 εκατ. ευρώ με τα ελληνικά ψάρια να αποτελούν και φέτος – παρά τον αυξημένο ανταγωνισμό από Ισπανία, Ιταλία και Τουρκία εσχάτως – τα κορυφαία εξαγώγιμα προϊόντα της χώρας.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Σελόντα Γιάννης Στεφανής υπογράμμισε την ανάγκη για τέσσερις ταυτόχρονες διαρθρωτικές αλλαγές προκειμένου να μπορέσει να μείνει ο όρθιος ο κλάδος:
1. Να ενθαρρυνθούν και να επιταχυνθούν οι συγκεντρώσεις στον κλάδο, ώστε να δημιουργηθούν 2 ή το πολύ 3 σχήματα. Η πρωτοβουλία της Σελόντα και του Δία που επισφραγίστηκε τον περασμένο Απρίλιο με την υπογραφή του Μνημονίου Συγχώνευσης έχασε τη δυναμική της και την αξία της όταν πέντε μήνες μετά η διοίκηση της Δίας ζήτησε την προστασία του άρθρου 99. Ο Στεφανής απηύθυνε μάλιστα ανοικτή δημόσια πρόσκληση προς τον Αριστείδη Μπελλέ, επικεφαλής της Νηρεύς, να πορευτούν από κοινού τονίζοντας χαρακτηριστικά πως, «οι καπετάνιοι αυτών των δύο ποντοπόρων πλοίων, ξέρουν τις θάλασσες και τους υφάλους. Μπορούν μαζί να χαράξουν την ασφαλή πορεία πίσω στο απάνεμο λιμάνι».
2. Οι τράπεζες να αποφασίσουν χωρίς καθυστερήσεις να κεφαλαιοποιήσουν μέρος των απαιτήσεων τους έναντι των εταιρειών του κλάδου ώστε να γίνει βιώσιμη η σχέση ξένων/ίδιων κεφαλαίων και αφετέρου να αναδιαρθρώσουν τις εναπομείνασες δανειακές απαιτήσεις τους σε μακροχρόνια βάση, με χαμηλό επιτόκιο. Οι τράπεζες διαθέτουν σήμερα μια πολύ καθαρή εικόνα του κλάδου και των πρωταγωνιστριών εταιρειών, καθώς έχουν εγκαταστήσει, εδώ και τρεις μήνες, διαδραστικούς μηχανισμούς ελέγχου και θα έπρεπε, σε συνεργασία με τις διοικήσεις των εταιρειών, να έχουν προσδιορίσει τη λύση.
3. Να διασφαλιστεί η επιχειρησιακή βιωσιμότητα. Ο κ. Στεφανής υποστήριξε ότι εταιρείες που εκπροσωπούν τουλάχιστον το 50% της παραγωγής θα πρέπει να δημιουργήσουν Οργάνωση Παραγωγών σύμφωνα με το σχέδιο Κανονισμού που πρόκειται να ψηφιστεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν το τέλος του 2013. Παράλληλα, υπάρχει μεγάλη αστάθεια τιμών, πρόβλημα του κλάδου για 12 χρόνια ήδη, το οποίο δημιουργεί ασφυκτικές συνθήκες ρευστότητας. Ειδικότερα ο κλάδος χαρακτηρίζεται από μακρά περίοδο ωρίμανσης (24 μήνες) και από κυκλικότητα με επίπτωση στις τιμές πώλησης. Έτσι, οι ακραίες τιμές απέχουν διαχρονικά έως και 3 ευρώ το κιλό. Λύση στο πρόβλημα αποτελεί ο Κανονισμός της Κοινής Οργάνωσης της Αγοράς των Προϊόντων Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας, ένα θεσμικό εργαλείο της Ε.Ε. που μπορεί να συμβάλλει αποτελεσματικά στο διαρθρωτικό αυτό πρόβλημα.
4. Να αναβαθμιστεί/ αναμορφωθεί η αρμόδια δημόσια υπηρεσία του ΥΠΑΝ, η οποία είναι πλήρως αποδεκατισμένη και ανήμπορη να στηρίξει και να διευκολύνει τον “πρωταθλητή” στο έργο του. Αναφέρθηκε ακόμη ότι το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αλιείας 2007 – 2013 άνοιξε μόλις στα μέσα του 2012. Οι φάκελοι που υπεβλήθησαν από τον κλάδο της ιχθυοκαλλιέργειας και μεταποίησης αλιευτικών προϊόντων αντιπροσωπεύουν δημόσια δαπάνη 55 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, το πρόγραμμα κλείνει σε ένα μήνα, οι φάκελοι δεν έχουν αξιολογηθεί και ο κλάδος στερείται την επιζητούμενη ρευστότητα.
