Στις εκλογές του Ιουλίου ο νεοφώτιστος στη πολιτική Μίρο Τσέραρ κατάφερε με σχετική ευκολία να κερδίσει την εμπιστοσύνη της σλοβενικής κοινής γνώμης, η οποία απεγνωσμένα αναζητούσε μια εναλλακτική πολιτική λύση για την πολιτική και δη, οικονομική σταθεροποίηση της χώρας. Όμως, στην πραγματικότητα τα δύσκολα για τον επιφανή καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου ξεκινούν από σήμερα, καθώς με την αναμενόμενη επικύρωση του στην πρωθυπουργία από την Βουλή θα πρέπει να βρει τρόπο να εκπληρώσει τις υποσχέσεις που έχει μοιράσει στο λαό.
Μέσα στη τελευταία διετία η σλοβενική κοινωνία έχει πιεστεί ασφυκτικά από την σκληρή λιτότητα που χρειάστηκε να ακολουθήσει στην προσπάθεια της να αποφύγει να γίνει η επόμενη χώρα της Ευρωζώνης που θα χρειαζόταν να μπει στο Μνημόνιο. Μάλιστα για μεγάλο διάστημα οι αγορές θεωρούσαν βέβαιο ότι η χώρα θα υποχρεωνόταν να ζητήσει την οικονομική συνδρομή των εταίρων της προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίση, που είχε ως σημείο αιχμής τον τραπεζικό κλάδο και τα υπέρογκα κόκκινα δάνεια που έπνιξαν την αγορά της. Όμως, αν και τελικά φαίνεται ότι τα κατάφερε, το τίμημα ήταν βαρύ για τους απλούς πολίτες, αλλά και για τους πολιτικούς της, δεδομένου ότι η χώρα αναγκάστηκε να πάει σε μια δεύτερη πρόωρη εκλογική αναμέτρηση τον Ιούλιο.
Η ίδια απογοήτευση ήταν άλλωστε που έστρεψε τον κόσμο στην νέα πολιτική πρόταση του Μίρο Τσέραρ και του νεοσύστατου ομώνυμου κεντροαριστερού κόμματος του, που έστησε με τη στήριξη έγκριτων ακαδημαϊκών και επιχειρηματιών. Όμως, η υπόσχεση του για μια νέα οικονομική στρατηγική, που θα εκπληρώνει μεν τις υποχρεώσεις της χώρας προς την Ε.Ε. αλλά με ένα διαφορετικό πρόγραμμα εξυγίανσης, έχει προκαλέσει βάσιμα ερωτηματικά στους αναλυτές που περιμένουν να δουν πως ο νέος πρωθυπουργός θα καταφέρει να τετραγωνίσει τον κύκλο.
Και αυτό διότι αν ο 50χρονος Τσέραρ πραγματοποιήσει την υπόσχεση του να περικόψει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που είχε δρομολογήσει η προηγούμενη κυβέρνηση, είναι βέβαιο ότι θα πυροδοτήσει την αντίδραση των Βρυξελλών που απαιτούν απρόσκοπτη συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων. Και αν δεν πραγματοποιήσει την υπόσχεση του, θα αντιμετωπίσει την απογοήτευση και την οργή των ψηφοφόρων που τον πίστεψαν, ρισκάροντας να πυροδοτήσει την ίδια λαϊκή αντίδραση που οδήγησε τελικά σε παραίτηση την προηγούμενη κυβέρνηση.
Θυμίζουμε ότι ο Τσέραρ, αν και δεν έχει εκφράσει αντιρρήσεις για το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων και την ιδιωτικοποίηση μικρομεσαίων κρατικών εταιρειών έχει ταχθεί ενάντια στην πώληση στρατηγικών επιχειρήσεων, όπως ο δημόσιος τηλεπικοινωνιακός φορέας της Telekom Slovenia, το αεροδρόμιο της Λιουμπλιάνας, οι κρατικοί σιδηρόδρομοι, και το λιμάνι Κόπερ, που είναι ουσιαστικά και το μοναδικό εμπορικό λιμάνι της χώρας, στην Αδριατική. Οι επιχειρήσεις αυτές βρίσκονται στη λίστα των ιδιωτικοποιήσεων που είχε αποστείλει η προηγούμενη πρωθυπουργός, Αλένκα Μπράτουσεκ, προς την Κομισιόν, πυροδοτώντας αντιδράσεις και από το ίδιο της το κόμμα, που τελικά αμφισβήτησε την αρχηγία της, υποχρεώνοντας την σε παραίτηση.
Σε κάθε περίπτωση, οι Βρυξέλλες και οι ξένοι θεσμικοί επενδυτές περιμένουν με ενδιαφέρον τις προγραμματικές δηλώσεις του Τσέραρ, όπως και το σχήμα της νέας κυβέρνησης, που αναμένεται να οριστικοποιηθεί μέσα στις επόμενες ημέρες. Αν και είναι ενθαρρυμένοι από τις πληροφορίες ότι πιθανότατα νέος υπουργός Οικονομικών θα οριστεί ο έγκριτος καθηγητής Οικονομικών Ντούσαν Μράμορ. Και αυτό διότι ο Μράρορ, όταν στο παρελθόν είχε αναλάβει την ίδια θέση (το διάστημα 2002-2004) είχε ακολουθήσει μια πολιτική συγκρατημένων δαπανών και δημοσιονομικής πειθαρχίας. Άλλωστε, η Λουμπλιάνα είναι υποχρεωμένη βάσει της συμφωνίας της με την Κομισιόν, να κατεβάσει το έλλειμμα κάτω από το όριο του 3% μέσα στην επόμενη χρονιά.
Θυμίζουμε ότι πέρυσι το έλλειμμα είχε εκτοξευθεί έως και στο 14,7% επί του ΑΕΠ, όταν οι αρχές υποχρεώθηκαν να δαπανήσουν περίπου 3,3 δισ. ευρώ προκειμένου να στηρίξουν τον κλονιζόμενο τραπεζικό τομέα. Και φέτος ο δείκτης κυμαίνεται γύρω στο 4,2%, που σημαίνει ότι η νέα κυβέρνηση δεν έχει πρακτικά περιθώρια χαλάρωσης.
