Σήμερα δεν θα μιλήσω με ονόματα και διευθύνσεις.
Σας πληροφορώ, όμως, υπευθύνως ότι η Eurobank δεν αποτελεί μοναδική περίπτωση. Αντιθέτως, θα έλεγα ότι ο Μεγάλου δρομολόγησε εύκολα και γρήγορα τις εξελίξεις (ε! βοηθήσαμε λίγο και εμείς…). Σε άλλο μεγάλο τραπεζικό γκρουπ ένας νέος στον όμιλο, που δεν λέει να ξεπεζέψει, κάνει πόλεμο υπονόμευσης στον παλιό και επιτυχημένο διευθύνοντα της τραπέζης. Στο παιχνίδι έχει βάλει, μάλιστα, τους δικούς του δημοσιογράφους να παπαγαλίζουν διάφορα εναντίον του διευθύνοντος. Έφτασαν στο σημείο να διαδίδουν πως έρχεται η ώρα αντικατάστασης του από αυτόν. Πληροφορία που κυκλοφόρησε έως την Ζυρίχη.
Εγώ, όμως, δεν ποντάρω στον νέο. Όχι μόνο γιατί ο παλιός είναι αλλιώς. Κυρίως, γιατί δεν ποντάρω σε άλογα που, ήδη, έχουν χάσει μια αντίστοιχη μάχη και τα οποία ταΐζονταν από τον Λουα Λουα.
Τα golden boys έχουν γίνει… καλύτεροι φραξιονιστές κι από τους πολιτικούς!
