Η πολιτική της συγκυβέρνησης, σαν συνέχεια όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, χαρακτηρίζεται από παντελή έλλειψη φαντασίας, ενώ δεν δείχνει αποφασισμένη να συγκρουσθεί με κάθε λογής συμφέροντα.
Γράφει: Δημήτρης Παπαριστείδης
Αντ΄ αυτού επιδίδεται σε μια άγρια -στα όρια της ληστρικής- φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, επιλέγοντας κάθε φορά τον “εύκολο δρόμο”, αντί να προχωρήσει σε τομές στο δημόσιο τομέα και τη ρήξη με κλάδους που έχουν συσσωρεύσει πλήθος προνομίων τα προηγούμενα χρόνια. Η μοναδική κίνηση στη κατεύθυνση αυτή, ήταν το κλείσιμο της παλιάς ΕΡΤ, που έγινε βεβιασμένα και με λάθος τρόπο.
Την τύχη της ΕΡΤ πρέπει οργανωμένα και με σωστή μελέτη των δεδομένων, να ακολουθήσουν πολυάριθμοι οργανισμοί και υπηρεσίες του δημοσίου, που παρέχουν εξεζητημένο η οριακό έργο. Σε κάθε περίπτωση, το κόστος των υπηρεσιών που παρέχουν, μπορεί κάλλιστα να το επωμισθούν εκείνοι που ωφελούνται από τη συγκεκριμένη υπηρεσία και όχι το γενικό σύνολο. Τέτοιο παράδειγμα, αποτελεί η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς το κόστος της οποίας καλύπτουν οι συμμετέχοντες στη αγορά αυτή. Στη τελευταία αυτή περίπτωση, θα πρέπει η σύνθεση της (όπως και σε όλες τις ανεξάρτητες αρχές) και ο πρόεδρος να επιλέγεται από τους φορείς και να μην ορίζεται από τη κυβέρνηση, όπως συμβαίνει έως σήμερα, με αποτέλεσμα το αμαρτωλό ΄99 και τόσα άλλα προβλήματα που δημιουργήθηκαν ,λόγω της εξάρτησης της διοίκησης από το κράτος.
Επίσης, πρέπει το συντομότερο δυνατό να προχωρήσει η κυβέρνηση στη πολυδιαφημισμένη απελευθέρωση αγορών και το άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων που για δεκαετίες νέμονται συγκεκριμένα συμφέροντα καθώς και την απάλειψη κάθε είδους τελών και επιβαρύνσεων υπέρ τρίτων.
Επιπλέον, πρέπει επιτέλους η διοίκηση να προχωρήσει στην αποδέσμευση των ασφαλιστικών ταμείων και ιδίως των επικουρικών από το σφικτό εναγκαλισμό με το δημόσιο, και να ανατεθεί η διαχείριση των αποθεματικών σε εξειδικευμένους φορείς, όπως συμβαίνει σε όλες τις προηγμένες χώρες. Με το τρόπο αυτό θα υπάρξει μεγαλύτερη διαφάνεια και αποδοτικότερη διαχείριση, απαραίτητη κάτω από τις σημερινές ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες και προοπτικές για το ασφαλιστικό σύστημα.
Τέλος, η σημερινή κυβέρνηση πρέπει να κατανοήσει πως έχει αποτύχει σαν επιχειρηματίας και να προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες θα προσελκύσουν κεφάλαια από τη διεθνή αγορά, που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη της χώρας, αφού τα διαθέσιμα της χώρας δεν επαρκούν για το σκοπό αυτό.
