Αυτή τη φορά οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώθηκαν. Όμως, αυτό δεν υποβαθμίζει τη σημασία που έχει το αποτέλεσμα της χθεσινής κάλπης, όχι μόνο για τη Γαλλία αλλά και για την Ευρώπη συνολικά. Για πρώτη φορά στη μεταπολεμική ιστορία της χώρας, η προεδρία δεν θα ελέγχεται από κάποιο από τα μεγάλα κόμματα εξουσίας και αυτό είναι το κυριότερο μήνυμα που προκύπτει από την κάλπη, ανεξαρτήτως της ταυτότητας του τελικού νικητή.
Βεβαίως, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και οι λεγόμενες… δημοκρατικές δυνάμεις της χώρας άρχισαν σχεδόν αμέσως να στοιχίζονται δίπλα και πίσω από τον Εμανουέλ Μακρόν, με βασικό στόχο να ορθώσουν τοίχο μπροστά στην Μαρίν Λεπέν και την προσπάθεια της να γίνει, όχι μόνο η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της γαλλικής δημοκρατίας, αλλά και η πρώτη ακροδεξιά πρόεδρος. Ταυτόχρονα, άλλωστε, το πολιτικό προφίλ του κυρίου Μακρόν ικανοποιεί απόλυτα τόσο την υπόλοιπη Ευρώπη όσο και τις αγορές δεδομένου ότι ο μέχρι πέρυσι υπουργός Οικονομικών και πρώην τραπεζίτης, πέρα από ευρωπαϊστής, είναι οπαδός της παγκοσμιοποίησης, των μεταρρυθμίσεων και των… νοικοκυρεμένων δημοσιονομικών δεδομένων.
Χαστούκι στο σύστημα
Βεβαία, οι Γάλλοι δεν μέτρησαν τόσο αυτό, όσο κυρίως ότι το νεανικό και επικοινωνιακό προφίλ του συμβαδίζει απόλυτα με την πρόθεση τους να γυρίσουν σελίδα και να καταφέρουν ένα λίαν ηχηρό χαστούκι προς τα μεγάλα κόμματα και τους μονομάχους των συστημικών δυνάμεων, είτε της Δεξιάς είτε της Αριστεράς. Είναι χαρακτηριστικό ότι αν συνυπολογίσουμε και τις ψήφους που έλαβε ο ριζοσπαστικός αριστερός Ζαν Λυκ Μελανσόν, οι τρεις λεγόμενοι αντισυστημικοί υποψήφιοι έκαναν επίδειξη δύναμης συγκεντρώνοντας, σχεδόν, τα δύο τρίτα των ψήφων.
Και αυτό είναι ένα στοιχείο που θα πρέπει να απασχολήσει σοβαρά τα δύο μεγάλα γαλλικά κόμματα εξουσίας και να τα υποχρεώσει σε μια σοβαρή διαδικασία αυτοκριτικής και δη, ανανέωσης, όταν με το καλό οι προεδρικές εκλογές ολοκληρωθούν.
Για την ώρα, βεβαίως, οι ζυμώσεις θα έχουν να κάνουν με την προετοιμασία για το δεύτερο και καθοριστικό γύρο της 7ης Μαίου, με όλα τα φώτα να πέφτουν στο ζευγάρι Λεπέν και Μακρόν. Πολλοί υποψήφιοι, όπως ο δεξιός Φρανσουά Φιγιόν, έσπευσαν σχεδόν αμέσως να δηλώσουν ότι θα υποστηρίξουν τον Μακρόν.
Δημοσκοπήσεις
Οι πρώτες δημοσκοπήσεις για το δεύτερο γύρο, δείχνουν ως νικητή τον κεντρώο ανεξάρτητο πολιτικό, με ποσοστό 64% η δημοσκόπηση του ινστιτούτου Harris και με 62% η δημοσκόπηση του Ipsos. Όμως, η Μαρίν Λεπέν δεν πρόκειται να καταθέσει διόλου εύκολα τα όπλα.
Έχει, άλλωστε, ήδη πολλούς λόγους να πανηγυρίζει: κατάφερε να μετατρέψει ένα κόμμα-παρία σε υπολογίσιμη πολιτική δύναμη, δεν έχασε ποτέ, από την πρώτη ημέρα της προεκλογικής εκστρατείας, τη θέση της στην τελική δυάδα, αποδεικνύοντας ότι η παρουσία της δεν συνιστά ένα πολιτικό πυροτέχνημα που θα σβήσει μετά τις εκλογές και βέβαια επηρέασε την προεκλογική ατζέντα με τρόπο που αναπόφευκτα θα επηρεάσει και την πολιτική μετεκλογική ατζέντα.
Καλώς ή κακώς, οι απόψεις της κατά της Ευρώπης, κατά της παγκοσμιοποίησης, κατά της μετανάστευσης, κατά των θεσμών και των συστημάτων, έχουν σημαντικότατη απήχηση στη γαλλική κοινωνία και αυτό είναι κάτι που η νέα κυβέρνηση δεν θα μπορεί να αγνοήσει εύκολα. Κοινώς η Μαρίν, ακόμη και αν τελικά χάσει, ήρθε για να μείνει, θα συνεχίσει να διακηρύσσει ηχηρά τις απόψεις της και θα κάνει τη ζωή δύσκολη στον επόμενο πρόεδρο και την Ευρώπη συνολικά.
Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι σε λιγότερο από δύο μήνες, η Γαλλία έχει και πάλι εκλογές, βουλευτικές αυτή τη φορά. Και παρά το γεγονός ότι ο Γάλλος πρόεδρος απολαμβάνει, βάσει του κυβερνητικού συστήματος, αυξημένες εξουσίες, χρειάζεται μία Βουλή που θα τον στηρίζει. Το νεοιδρυθέν κίνημα του Μακρόν είναι αμφίβολο αν θα πετύχει να μπει στη νέα Βουλή. Αντιθέτως το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν έχει σοβαρές πιθανότητες να διασφαλίσει σημαντική θέση και ρόλο, επηρεάζοντας τις εξελίξεις σε Γαλλία και Ευρώπη συνολικά.
Τελικά αποτελέσματα
Για την ιστορία, ο Εμανουέλ Μακρόν έλαβε το 23,75% των ψήφων, η Λεπέν ολοκλήρωσε τον πρώτο γύρο με 21,53% και ο Φιγιόν στην τρίτη θέση με 19,91%. Ακολούθησαν ο υποψήφιος της Αριστεράς Ζαν Λικ Μελανσόν με 19,64% και ο σοσιαλιστής Μπενουά Αμόν με το 6,2%.
Οι υπόλοιποι υποψήφιοι έλαβαν: Νικολά Ντιπόν-Ενιάν 4,7%, Ζαν Λασάλ 1,2%, Φιλίπο Πουτού 1,1%, Φρανσουά Ασελινό 0,9%, η Ναταλί Αρτό 0,6% και ο Ζακ Σεμινάντ 0,2%, ενώ η συμμετοχή άγγιξε το 80%.
