Κατ’ αρχάς να ξεκαθαρίσουμε αυτό.
Η εταιρεία καλά έκανε και έσπευσε να ζητήσει προστασία από τους πιστωτές της. Αλίμονο αν άφηνε περιθώρια σε αυτούς να κινηθούν επιθετικά σε βάρος της. Μόνο η ενεργοποίηση των ομολογιούχων θα οδηγούσε την Folli Follie στο “σκάσιμο”.
Από την άλλη, όμως, υφίσταται μια πραγματικότητα την οποία αλίμονο αν δεν την αναδείκνυε η “Μαύρη Λίστα”. Οι κύριοι δικαστές σε αντίστοιχες περιπτώσεις δεν δείχνουν την ίδια μεγαθυμία και επιείκεια. Και μάλλον δεν είναι εύστοχο το “αντίστοιχες περιπτώσεις”. Γιατί εδώ έχουμε να κάνουμε μια υπόθεση που πλέον ξεκάθαρα αποτελεί καραμπινάτο σκάνδαλο της οικογένειας Κουτσολιούτσου σε βάρος των τραπεζών, των μετόχων μειοψηφίας, της αγοράς, της κοινωνίας και του επενδυτικού κοινού. Ένα σκάνδαλο που ταλαιπωρεί μήνες την Σοφοκλίτσα. Αντιθέτως, σε μικρούς και “ανώνυμους” επιχειρηματίες, σε ανθρώπους που έχουν πραγματική ανάγκη την προστασία της Δικαιοσύνης από τους πιστωτές, οι κύριοι δικαστές παρουσιάζονται αυστηροί έως αμείλικτοι.
Κάνω κάπου λάθος;
