Πάνω από επτά στους δέκα εργαζόμενους (72,8%) αμείβονται με λιγότερα από 1.000 ευρώ το μήνα, καθαρές αποδοχές. Μάλιστα το 50,1% των εργαζομένων παίρνει μισθό έως 830 ευρώ και το 30,1% εισπράττει σε μηνιαία βάση κάτω από 650 ευρώ το μήνα.
Τα στοιχεία αυτά, που δείχνουν το τεράστιο μισθολογικό πρόβλημα που υπάρχει στην αγορά εργασίας στην Ελλάδα, αναδείχθηκαν από την ενδιάμεση έκθεση της ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία. Κατά την παρουσίαση της έκθεσης, που πραγματοποιήθηκε νωρίτερα σήμερα, τονίστηκε ότι η οικονομία της χώρας, παρά τα σημάδια ανάκαμψης που παρουσιάζει, αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα αβεβαιότητας. Αιτία δεν είναι μόνο εξωγενείς παράγοντες, όπως το πρόβλημα της Ιταλίας, αλλά και ενδογενείς.
Ο επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ) της ΓΣΕΕ, καθηγητής Γιώργος Αργείτης, υπογράμμισε ότι στους ενδογενείς λόγους που διατηρούν την αβεβαιότητα είναι οι πολιτικές εξελίξεις και το χρηματοπιστωτικό σύστημα. «Οι τράπεζες βρέθηκαν στο μάτι του κυκλώνα επειδή έχουν συσσωρεύσει τεράστιο όγκο κόκκινων δανείων. Η συσσώρευση αυτή προέκυψε επειδή υπάρχει αδυναμία των νοικοκυριών να αποπληρώσουν τα δάνειά τους. Η αδυναμία αυτή συνέβη επειδή τα νοικοκυριά δέχτηκαν σκληρή επίθεση στο εισόδημά τους, στα χρόνια της κρίσης», ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιο του κ. Αργγείτη.
Παρόλ’ αυτά η οικονομία σε επίπεδο ΑΕΠ καταγράφει θετικό ρυθμό ανάπτυξης από τις αρχές του 2017 και μετά. Όμως για να επιτευχθεί το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων να επιστρέψει στο 2008, δηλαδή προ κρίσης, θα πρέπει, κατά το συμπέρασμα της έκθεσης, η οικονομία να καταγράφει έως το 2032 ρυθμό ανάπτυξης 2% το λιγότερο, ετησίως. Άρα συνολικά θα χρειαστούν 24 χρόνια, από το 2008 έως το 2032 για να επιστρέψει το βιοτικό επίπεδο του Έλληνα, εκεί που ήταν πριν από την κρίση…
Σε απόλυτους αριθμούς τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην ενδιάμεση έκθεση, δείχνουν ότι υπάρχει μια συνεχής μείωση της ανεργίας, που όμως δεν οδηγεί σε ανάλογη αύξηση της απασχόλησης. Σύμφωνα με το ΙΝΕ – ΓΣΕΕ σε ένα ποσοστό 30% έχει επιδράσει η μείωση του πληθυσμού, άρα η μετανάστευση, στο γεγονός ότι μειώνεται η ανεργία. Αντίστροφα εκτιμάται ότι εάν το σύνολο του πληθυσμού που μετανάστευσε για να βρει δουλειά, ήταν εντός Ελλάδας και παρέμενε χωρίς εργασία, τότε η ανεργία θα έτρεχε με ρυθμό κοντά στο 30%…
Επίσης, στην έκθεση παρουσιάζεται και το εναλλακτικό ποσοστό ανεργίας, το οποίο φτάνει στο 26,42%, αν προστεθεί στο υπάρχον ποσοστό, ένας σημαντικός αριθμός πολιτών που είτε ακούσια υποαπασχολούνται (256,5 χιλ) είτε αναζητούν εργασία χωρίς να είναι άμεσα διαθέσιμοι (24,5 χιλ.) είτε εμφανίζονται ως διαθέσιμοι για εργασία, αλλά δεν την αναζητούν ενεργά (105,2 χιλ.).
Σε κάθε περίπτωση πάντως, εάν συνεχιστεί αυτός ο ρυθμός μείωσης της ανεργίας, τότε το μονοψήφιο ποσοστό της, θα προκύψει στα μέσα της επόμενης δεκαετίας και όχι στις αρχές του 2030, όπως ήταν η αρχική εκτίμηση του Ινστιτούτου. Άρα, θα μειωθεί ο χρόνος υποχώρησης της ανεργίας κατά πέντε και πλέον έτη.
Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, ο κ. Αργείτης τάχθηκε ανοιχτά κατά της μείωσης των συντάξεων αλλά και κατά της μείωσης του αφορολογήτου. Σε διαφορετική περίπτωση, δεν θα έχει ουσιαστικό αντίκρισμα στο εισόδημα των πολιτών και στην κατανάλωση, η πιθανή αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 3-4% όπως εκτίμησε ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ – ΓΣΕΕ. Επίσης, θεωρήθηκε ότι για να επιδράσει η αύξηση των κατώτατων αποδοχών θετικά στην κατανάλωση, θα πρέπει να συνδυαστεί με ανάλογη εφαρμογή των κλαδικών συμβάσεων.
