Στρίβειν δια… της πρόωρης κάλπης. Αυτή είναι η λύση στην οποία κατέφυγε η κυβέρνηση του Χασάν Ντιάμπ προκειμένου να γλιτώσει τα χειρότερα, καθώς η δικαιολογημένη λαϊκή οργή στη Βηρυτό και τον Λίβανο ευρύτερα έχει χτυπήσει «κόκκινο». Αν και είναι απίθανο πως τα πράγματα θα ηρεμήσουν, καθώς οι σωροί των νεκρών και τα συντρίμμια της πόλης θα σημαδεύουν την κοινωνία για πολύ καιρό, αν όχι χρόνια.
Με το θρήνο να έχει δώσει τη θέση του στην οργή, ο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους ανεξέλεγκτος, με τις μαζικές διαδηλώσεις του Σαββατοκύριακου να παίρνουν γρήγορα εξαιρετικά βίαιο χαρακτήρα.
Με τη διάθεση του κόσμου να είναι λίαν απειλητική, οι πρώτοι υπουργοί υπέβαλαν την παραίτηση τους και στο σημερινό κυβερνητικό συμβούλιο θα επικυρωθεί η προσφυγή της χώρας σε νέες εκλογές. Όμως, το πρόβλημα δεν περιορίζεται στα πρόσωπα της νυν κυβέρνησης, αλλά στο πολιτικό σκηνικό ευρύτερα, με τον κοινό να έχει «μπουχτίσει» και να απαιτεί αλλαγές, ανανέωση και μεταρρυθμίσεις.
Αυτό πρακτικά σημαίνει πως η έναρξη μιας νέας προεκλογικής εκστρατείας δεν πρόκειται να χαμηλώσει τους τόνους, αντιθέτως οι διαδηλώσεις αναμένεται να συνεχιστούν με αμείωτο ρυθμό. Άλλωστε, πολύς κόσμος έχει μείνει χωρίς σπίτι και χωρίς δουλειά και στην απόγνωση του για το αβέβαιο οικονομικό μέλλον που έχει μπροστά του, θεωρεί ότι αυτή είναι η κατάλληλη ώρα για να πιέσει την πολιτική ελίτ για αλλαγές, για μεταρρύθμιση του οικονομικού συστήματος, του τομέα της Δικαιοσύνης και βέβαια για την πάταξη της διαφθοράς που κατά πολλούς αποτελεί τη μάστιγα της χώρας.
Η απαίτηση για μεταρρυθμίσεις είναι σαφής και από την πλευρά των ξένων κυβερνήσεων που δηλώνουν πρόθυμες να ενισχύουν οικονομικά την προσπάθεια ανοικοδόμησης της πόλης, μεγάλο μέρος της οποίας έχει καταστραφεί, αλλά όχι με… λευκή επιταγή.
Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν τηρώντας την υπόσχεση που έδωσε προ ημερών προς το λιβανέζικο λαό πως θα βοηθήσει, κατά την διάρκεια του ταξιδιού του στη Βηρυτό, διοργάνωσε εσπευσμένα σύνοδο δωρητών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.
Στη σύνοδο συμμετείχαν μεταξύ άλλων, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, οι πρωθυπουργοί της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Σουηδίας, της Αυστραλίας, του Ιράκ, του Κουβέιτ, αλλά και ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.
Πραγματικά, τα κράτη μέλη που συμμετείχαν μέσω τηλεδιάσκεψης ανταποκρίθηκαν θετικά στο αίτημα για βοήθεια, δεσμευόμενα να προσφέρουν σε πρώτη φάση περίπου 253 εκατ. ευρώ. Όμως, πέρα από το γεγονός πως τα κονδύλια αυτά είναι σταγόνα στον ωκεανό των αναγκών που υπάρχουν, με το λογαριασμό των ζημιών να εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 15 δισ., η σύνοδος επιβεβαίωσε πως βασικός όρος για τη βοήθεια είναι η δρομολόγηση άμεσων οικονομικών και πολιτικών μεταρρυθμίσεων. Και αυτό με το επιχείρημα πως δεν μπορούν να προσφέρουν τα χρήματα τους σε διεφθαρμένα πολιτικά πρόσωπα.
Επίσης, κάλεσαν την πολιτική ηγεσία του Λιβάνου να δεχτεί την παρέμβαση του ΔΝΤ, με το οποίο βρισκόταν σε συζητήσεις από την άνοιξη για την παροχή πακέτου βοήθειας, αλλά οι συζητήσεις είχαν «σκαλώσει» λόγω της απροθυμίας πολλών μελών της κυβέρνησης Ντίαμπ (στην οποία συμμετέχουν και υπουργοί της Χεζμπολάχ) να δεχτούν την επιτήρηση και τους όρους του Ταμείου.
Αν και τώρα δεν έχουν πολλές επιλογές από το να δεχτούν τους όρους των ξένων δυνάμεων και των ξένων πιστωτών.
