«Είμαι χαρούμενος με τα αποτελέσματα, όμως όχι τόσο χαρούμενος όσο θα μπορούσα να είμαι». Η παραδοχή του Αρτούρ Μας ήταν αναπόφευκτη μπροστά σε ένα αποτέλεσμα-έκπληξη που επιβεβαιώνει την ωριμότητα που μπορεί να δείξει η κοινή γνώμη.
Οι Καταλανοί στηρίζουν το όραμα της ανεξαρτησίας, δυσαρεστημένοι με την οικονομική πολιτική της Μαδρίτης και τη δύσκολη καθημερινότητα που βιώνουν, ελπίζοντας ότι μόνοι τους θα τα καταφέρουν καλύτερα. Και έτσι στήριξαν τα κόμματα που υποστηρίζουν την ανεξαρτησία, όμως χάρισαν μια πύρρειο νίκη στο κυριότερο αυτονομιστικό κόμμα, τη «Σύγκλιση και Ένωση» (CiU) τιμωρώντας τον τοπικό κυβερνήτη για τη πρόωρη προσφυγή στις κάλπες και τις δημαγωγικές του πρακτικές.
Άλλωστε, ο Αρτούρ Μας ήταν μέχρι τώρα στην ηγεσία της ημιαυτόνομης επαρχίας. Ο ίδιος και το κόμμα του, είχαν γευτεί την ευημερία και την ευρωστία τα χρόνια των παχιών αγελάδων και ήταν συνυπεύθυνοι με τη Μαδρίτη για την οικονομική αποκαθήλωση της περιοχής που ο ίδιος θέλει να θυμίζει στο λαό του, ότι θα μπορούσε να ήταν το «έβδομο κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης» όσον αφορά τον κατά κεφαλήν πλούτο.
Αυτό βεβαίως, είναι ως ένα βαθμό αλήθεια. Η Καταλονία είναι μια από τις πλουσιότερες περιοχές της Ισπανίας. Και ο περισσότερος κόσμος θεωρεί ότι θα τα πήγαινε πολύ καλύτερα αν μέρος της υπέρογκης φορολογίας που πληρώνει δεν κατέληγε στα κεντρικά ταμεία, ή στο φτωχότερο ισπανικό νότο, αλλά παρέμενε στη περιοχή χρηματοδοτώντας τοπικά έργα υποδομής που θα έδιναν δουλειά σε χιλιάδες άνεργους Καταλανούς. Όμως, είναι και μια επαρχία με αρκετά προβλήματα, με τα μεγαλύτερα χρέη μεταξύ των ημιαυτόνομων επαρχιών της Ισπανίας, που για να αποφύγει τη χρεοκοπία χρειάστηκε νωρίτερα φέτος να στηριχθεί στη κεντρική κυβέρνηση με μια βοήθεια ύψους πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ. Τα χρέη αυτά δεν έγιναν μέσα σε μία νύχτα, αλλά συσσωρεύτηκαν και με το CiU στην εξουσία, γεγονός που οι ψηφοφόροι είχαν τη ψυχραιμία να αναγνωρίσουν.
Έτσι, το κυριότερο κόμμα των αυτονομιστών έκοψε μεν πρώτο το νήμα, αλλά όχι μόνο απέτυχε στο στόχο του για αυτοδύναμη πλειοψηφία, αλλά είδε τις έδρες του να μειώνονται αισθητά από τις 62 μόλις στις 50, επί των 135 εδρών της τοπικής Βουλής. Δεύτερο κόμμα με 21 έδρες βγήκε το αριστερό αυτονομιστικό κόμμα ERC, που στοχεύοντας στον ίδιο σκοπό, αλλά με πιο νηφάλιο τρόπο, είδε τις δυνάμεις του να διπλασιάζονται.
Μπορεί, άλλωστε, πολύς κόσμος να συμφωνεί με το αίτημα του Μας για μεγαλύτερη ανεξαρτησία στη φορολογική και δημοσιονομική πολιτική, στα πρότυπα της ελευθερίας που σήμερα απολαμβάνει μόνο η Χώρα των Βάσκων. Όμως, δεν είναι βέβαιο ότι είναι πρόθυμος να τεντώσει το σχοινί με τη Μαδρίτη, τη Μαδρίτη που ξελάσπωσε την επαρχία με τα πέντε δισ. ευρώ, ή και με την υπόλοιπη Ευρώπη, που προφανώς δεν θα έβλεπε με καθόλου καλό μάτι μια εσωτερική αστάθεια στην Ισπανία.
Έτσι, λοιπόν, το γεγονός ότι το κόμμα του Μας δεν κατάφερε να κερδίσει αυτοδύναμη πλειοψηφία, περιπλέκει τα σχέδια του, ακόμη και αν σχηματίσει κυβέρνηση με μικρότερα κόμματα που επίσης στηρίζουν το όραμα της ανεξαρτησίας. Άλλωστε, η διοργάνωση ενός δημοψηφίσματος δεν είναι εύκολη υπόθεση, καθώς θα ήταν παράνομο βάσει του σημερινού συντάγματος. Και σίγουρα η Μαδρίτη δεν θα είχε κανέναν απολύτως λόγο να διευκολύνει τη διεξαγωγή του. Όμως, ο Καταλανός ηγέτης ξεκαθάρισε ήδη ότι θα συνεχίσει τη προσπάθεια για να πετύχει το στόχο του, που σε κάθε περίπτωση θα συνεχίσει να προκαλεί προβλήματα στη κεντρική κυβέρνηση και το Μαριάνο Ραχόι προσωπικά.
