Δηλαδή, οι δύο νεκροί της Παρασκευής εξηγούνται από τη θεωρία των δύο άκρων; Ένας νεκρός από την μία και δύο νεκροί από την άλλη; Αυτό θέλουν να πιστέψουμε;
Ότι κάποιοι «αριστεροί», «αναρχικοί» ή όποια άλλη ταμπέλα χρησιμοποιήσουμε, «εκδικήθηκαν» με την πράξη τους για τον προηγούμενο νεκρό;
Ή μήπως, ότι το πρωί της Παρασκευής ήμασταν «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» και το βράδυ υιοθετήσαμε τη Σαρία και από εδώ και πέρα θα ακρωτηριάζουμε τους κλέφτες και θα λιθοβολούμε τις μοιχαλίδες;
Ναι, μάλλον αυτά θέλουν να πιστέψουμε. Γιατί τότε θα πιστέψουμε και τον περίφημο κίνδυνος αποσταθεροποίησης, για τον οποίο μας «λιβανίζουν» τα κανάλια: Δύο άκρα που δολοφονούν, που δεν διστάζουν να διαπράξουν φόνο, εντελώς λογικά και δικαιολογημένα μας οδηγούν στο κέντρο. Και έτσι ξαφνικά, η Νέα Δημοκρατία, ο Σαμαράς, το ΠΑΣΟΚ και ο Βενιζέλος έγιναν κέντρο. Και αν πρέπει να εφαρμόσουν λίγο περισσότερη κρατική βία προκειμένου να μην κινδυνεύουμε να δολοφονηθούμε στο δρόμο από τους ακραίους, ας είναι. Και αν είναι να υποδουλώσουν την χώρα για τα επόμενα 150 χρόνια με χρέη, μνημόνια και επιτηρήσεις, ας είναι επίσης.
Και ναι, η Χρυσή Αυγή ωφελείται, ή σωστότερα, θα προσπαθήσει να ωφεληθεί από τους φόνους. Εκτός από διωκόμενη πολιτικά θα εμφανιστεί και διωκόμενη φυσικά. Και όπως είναι γνωστό, οι διώξεις έχουν αυτή την ιδιότητα να κερδίζουν συμπάθειες και να συσπειρώνουν. Αφήστε δε, που μπορεί να την «συνετίσουν», ώστε ως «καθαρό» κόμμα πια να μπορεί να εμφανιστεί ως ο πολύτιμος κυβερνητικός εταίρος, τώρα που γίνεται φανερό ότι το ΠΑΣΟΚ θα δίνει πλέον τον αγώνα εισόδου στη Βουλή. Δεν θα πρέπει να διαφύγει της προσοχής μας ότι και ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, ο πολύς κ. Κασιδιάρης, με δηλώσεις του στα κανάλια υιοθέτησε και αυτός τον κίνδυνο αποσταθεροποίησης.
Τι μένει;
Ο πόνος των οικογενειών, που έχασαν τους ανθρώπους τους.
Ο φόβος, που κάποιοι επιχειρούν να καταστήσουν κεντρικό άξονα της πολιτικής και κοινωνικής μας ζωής (για την οικονομική ζωή δεν χρειάζεται να συζητάμε καν).
Η ασύλληπτα επικίνδυνη βλακεία κάποιων να θεωρούν ότι όλα μπορούν να τα χειραγωγήσουν προς όφελός τους.
Και ναι, το γεγονός ότι ούτε η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή για αυτούς.
Υ.Γ.: Για άλλη μια φορά οι απλοί πολίτες αποδεικνύουν πόσο μικροί, λίγοι και κατώτεροι των περιστάσεων είναι οι πολιτικοί μας. Το μάθημα έδωσαν οι οικογένειες των δύο θυμάτων. Η μία δεν ανακοίνωσε την ημέρα και ώρα ταφής και η άλλη απαγόρευσε την παρουσία πολιτικών από όλα τα κόμματα στην κηδεία του παιδιού τους. Ανέφερε μάλιστα ότι δεν θέλουν ΑΙΜΑ και ΤΙΜΗ και όσοι Χρυσαυγίτες θέλουν να παραβρεθούν να πάνε ως φίλοι και όχι ως Χρυσαυγίτες.
