Τον τελευταίο καιρό αρχίζει να ξεκαθαρίζει εντελώς η τακτική του κράτους για το πώς θα μπορέσει να αρπάξει τις περιουσίες των Ελλήνων και κυρίως τα σπίτια τους. Είναι απλό: το κράτος τρέχει να προλάβει τις τράπεζες, να προλάβει αυτό πρώτο να αρπάξει τα σπίτια των ανθρώπων, που είναι μέχρι σήμερα υποτίθεται θωρακισμένα απέναντι στις απαιτήσεις των τραπεζών, από τις οποίες δόθηκαν δάνεια για να αποκτηθούν αυτά τα σπίτια.
Τι θέλει το κράτος; Να προλάβει να φορτώσει τους νοικοκυραίους τους με φόρους, έτσι ώστε ανά πάσα στιγμή να μπορέσει να βγάλει τα σπίτια τους στο σφυρί.
Κανένα σπίτι, ούτε πρώτη κατοικία, ούτε …έβδομη δεν έχει προστασία απέναντι στο φορομπηχτικό κράτος που δεν διαφέρει σε τίποτε από τα λεγόμενα κοράκια.
Κράτος κοράκι.
Ό,τι ελεεινότερο μπορεί να βρει απέναντί του ο πολίτης. Και όμως, αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα.
Το κράτος υπερχρεώνει τους πολίτες του με φόρους, γνωρίζοντας καλά ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να τους πληρώσουν, γιατί έχουν αποδεκατιστεί οι μισθοί τους (αν δουλεύουν), γιατί είναι άνεργοι πάρα πολλοί, άρα δεν έχουν καν εισόδημα, οπότε, έτσι, με την πλάτη στον τοίχο τους παίρνει το σπίτι.
Μέχρι και η Τρόικα κάνει πλάκα στην κυβέρνηση, λέγοντάς της ότι την πειράζει να απελευθερώσει τους πλειστηριασμούς για τις τράπεζες, ενώ δεν την ενοχλεί να βγάζει στο σφυρί τα σπίτια η Εφορία.
Αυτή την τραγωδία θα δούμε να παίζεται με την είσοδο του καινούριου χρόνου.
Το κράτος-κοράκι ακονίζει τα νύχια του, τρώγοντας τις σάρκες των πτωμάτων του Μνημονίου.
