Κανείς στη Γαλλία δεν αρνείται ότι η χώρα αντιμετωπίζει πρόβλημα ανταγωνιστικότητας. Και όλοι συμφωνούν ότι το θέμα πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα, για τη καλύτερη θωράκιση της γαλλικής οικονομίας με φόντο την συνεχιζόμενη θύελλα στην Ευρώπη. Όμως, η σημερινή πολυαναμενόμενη έκθεση που θα δημοσιεύσει ο Λουί Γκαλουά αναμένεται να περιλαμβάνει επώδυνες προτάσεις, που η κυβέρνηση Ολάντ θα είναι δύσκολο να εφαρμόσει.
Καταρχήν αυτό που πρέπει να επισημανθεί εξαρχής είναι ότι ήταν ο ίδιος ο Φρανσουά Ολάντ που ανέθεσε στο πρώην αφεντικό του ευρωπαϊκού κολοσσού των αιθέρων, την EADS, να ετοιμάσει μια έκθεση με προτάσεις για τη τόνωση της ανταγωνιστικότητας. Άλλωστε, πριν εκλεγεί, ο Γάλλος πρόεδρος δεν υποσχέθηκε μόνο μια αναπτυξιακή οικονομική τροχιά, με παράλληλη σταδιακή πτώση των ελλειμμάτων, αλλά και τόνωση της γαλλικής αγοράς με σημείο κλειδί την ενίσχυση της βαριάς λαβωμένης ανταγωνιστικότητας των γαλλικών προϊόντων. Και η λεγόμενη «Ατζέντα 2014» στο πρόγραμμα του παρέπεμπε απευθείας στην «Ατζέντα 2010» του Γερμανού Σοσιαλδημοκράτη Γκέρχαρντ Σρέντερ, που παρά το κοινωνικό της κόστος στάθηκε καθοριστική για την αναζωπύρωση της μέχρι τότε στάσιμης γερμανικής οικονομίας. Όμως, έκτοτε η κατάσταση πολιτικά και κοινωνικά περιπλέχθηκε.
Ήδη η πρόθεση του Γκαλουά να προτείνει ένα «ανταγωνιστικό σοκ» για την αφύπνιση της αγοράς, έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις, δεδομένου ότι μεταξύ άλλων φαίνεται να προτείνει δραστική περικοπή κατά 30 με 50(!) δισεκατομμύρια ευρώ στις εργοδοτικές εισφορές. Δεν είναι τυχαίο ότι η συζήτηση γύρω από την έκθεση έχει φουντώσει για τα καλά, πριν καλά-καλά δημοσιοποιηθεί σήμερα το ακριβές περιεχόμενο της.
Οι εργοδότες, βεβαίως, είναι ικανοποιημένοι με τη προοπτική αυτή, καθώς ζητούν επίμονα από τη κυβέρνηση να τους στηρίξει, και να στηρίξει μαζί την γαλλική οικονομία. Μέσα στα τελευταία χρόνια η Γαλλία χάνει σταθερά έδαφος σε επίπεδο ανταγωνιστικότητας έναντι έτερων μεγάλων αγορών, όπως η γειτονική Γερμανία. Πρόσφατη έκθεση του World Economic Forum για την ανταγωνιστικότητα κατέταξε τη Γερμανία στην έκτη θέση και τη Γαλλία στην 21η θέση. Και η γειτονική Ολλανδία, που δεν συγκρίνεται σε μέγεθος και επιρροή με τη Γαλλία, έχει φτάσει πλέον να αριθμεί μεγαλύτερο όγκο εξαγωγών σε σχέση με τη Γαλλία. Αναλόγως και σε παγκόσμιο επίπεδο το μερίδιο της γαλλικής βιομηχανίας στο διεθνές εμπόριο έχει συρρικνωθεί από το 6,3% το 1990, στο 3,3% το 2011, με περαιτέρω καθοδικές τάσεις. Ωστόσο, «κινήσεις σοκ» για τη μείωση του εργατικού κόστους δεν θα είναι διόλου εύκολο πρακτικά, και πολιτικά, να εφαρμοστούν.
Πρόσφατα ο ίδιος ο Γάλλος πρωθυπουργός υποχρεώθηκε να δηλώσει ότι οι προτάσεις της έκθεσης Γκαλουά δεν είναι δεσμευτικές. Όμως, είναι προφανές ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, πιεζόμενη από δύο διαφορετικές πλευρές, τον επιχειρηματικό κόσμο από την μία, και τη κοινωνία από την άλλη πλευρά, που σε ένα διάστημα οικονομικής κρίσης δεν θα δεχτεί εύκολα και αγόγγυστα να επηρεαστούν κεκτημένα δεκαετιών. Και μάλιστα από μια –μην ξεχνάμε- σοσιαλιστική κυβέρνηση!
Η δημοτικότητα της κυβέρνησης και του Ολάντ προσωπικά έχει μειωθεί κάθετα τις τελευταίες εβδομάδες. Τα συνδικάτα ξεκαθαρίζουν ότι δεν πρόκειται να δεχτούν «κινήσεις σοκ», ενώ αντιδράσεις θα υπάρξουν πιθανότατα και από την αριστερή πτέρυγα του ίδιου του Σοσιαλιστικού κόμματος.
Μια πρόγευση των όσων ενδέχεται να ακολουθήσουν ήταν ο χαμός που ξέσπασε τη περασμένη Πέμπτη, με αφορμή τις δηλώσεις του πρωθυπουργού Ζαν Μαρκ Ερό για το 35ωρο. Συγκεκριμένα, ο κ.Ερό δήλωσε ότι δεν είναι δογματικός με τη τήρηση του 35ωρου, ένα μέτρο σύμβολο για το Σοσιαλιστικό Κόμμα, γεγονός που ερμηνεύτηκε από τους αναλυτές ως απόδειξη ότι η κυβέρνηση μελετά πιθανή αναθεώρηση του. Βεβαίως, μετά τη λαϊκή κατακραυγή και τις αντιδράσεις από όλο το πολιτικό σκηνικό, ο κ.Ερό αναγκάστηκε άρον-άρον να ανασκευάσει. Όμως, αυτό δεν ήταν αρκετό για να αλλάξει τις εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν, φωτίζοντας για μια ακόμη φορά τα δύσκολα διλήμματα που έχει μπροστά της, στο αμέσως επόμενο διάστημα, η γαλλική κυβέρνηση.
