Στις κάλπες προσέρχονται σήμερα οι Αμερικανοί πολίτες, σε μια αναμέτρηση που εξελίχτηκε σε θρίλερ για γερά νεύρα, καθώς οι δύο μονομάχοι για το Λευκό Οίκο παραμένουν σχεδόν ισόπαλοι. Αν και η τελευταία μέτρηση της RealClear Politics, που ουσιαστικά προκύπτει από το μέσο όρο όλων των δημοσκοπήσεων, έδειξε χθες τον Μπάρακ Ομπάμα να έχει αποκτήσει και πάλι ισχνό προβάδισμα, της τάξεως του 0,4% σε εθνικό επίπεδο.
Σε κάθε περίπτωση, με δεδομένο και το εκλογικό σύστημα της χώρας, η σημερινή βραδιά αναμένεται να είναι ατελείωτη, και δεν αποκλείεται να επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις, όπως δηλαδή ένα ιδιαίτερα οριακό αποτέλεσμα ή μια επανάληψη του ειδεχθούς σεναρίου του 2000, όταν δηλαδή ο νικητής των εκλογών κρίθηκε αποκλειστικά από τον αριθμό των εκλεκτόρων.
Βεβαίως, βάσει του εκλογικού συστήματος, ο νικητής πράγματι προκύπτει με βάση τις εκλεκτορικές ψήφους (απαιτείται πλειοψηφία 270 εκλεκτόρων επί των 538). Και θυμίζουμε ότι η κάθε πολιτεία, με βάσει τον πληθυσμό της, διαθέτει έναν σταθερό αριθμό εκλεκτόρων (πχ το Οχάιο 18, και η Καλιφόρνια το μάξιμουμ των 55). Όμως, συνήθως ο νικητής έχει και την εθνική ψήφο, γεγονός που αναμφισβήτητα κατοχυρώνει ηθικά τη νομιμότητα της εκλογής του. Αν και τα παράδοξα δεν έχουν λείψει στο παρελθόν, με τελευταίο παράδειγμα τις εκλογές του 2000, όταν ο Τζορτζ Μπους τζούνιορ εξελέγη πρόεδρος με 271 εκλέκτορες (τους οποίους διασφάλισε χάρη στην αμφισβητούμενη επικράτηση του στη Φλόριντα με περίπου 500 ψήφους διαφορά), αν και ο αντίπαλος του, Αλ Γκορ, είχε λάβει μισό εκατομμύριο παραπάνω ψήφους σε εθνικό επίπεδο.
Αναμέτρηση για …μάντες!
Κάτι ανάλογο, αν και αντίστροφα φοβούνται τώρα οι αναλυτές. Και αυτό με δεδομένο ότι ο Μπάρακ Ομπάμα προηγείται σε προβλεπόμενο αριθμό εκλεκτόρων, ωστόσο ο Μιτ Ρόμνεϊ διεκδικεί το προβάδισμα στη λαϊκή ψήφο. Αν και βεβαίως αμφότεροι εμφανίζουν σχετικά σίγουρους μόνο γύρω στους 200 εκλέκτορες (201 ο Ομπάμα και 191 ο Ρόμνεϊ), γεγονός που σημαίνει ότι 146 εκλεκτορικές ψήφοι παραμένουν ανοιχτές και διαφιλονικούμενες, ένα πολύ μεγάλο νούμερο που μπορεί να ανατρέψει τα πάντα στη τελική ευθεία για τη κάλπη. Δεν είναι τυχαίο ότι ούτε καν οι εμπειρότεροι αναλυτές και δημοσκόποι δεν τολμούν να προβλέψουν το τελικό αποτέλεσμα.
Και βέβαια είναι δεδομένο ότι η επανάληψη τέτοιων σεναρίων ή οποιοδήποτε οριακό αποτέλεσμα πυροδοτήσει επανα-καταμετρήσεις και αμφισβήτηση της νίκης θα προβληματίσει την αγορά, και όχι μόνο την αμερικανική αγορά, αλλά προφανώς και τα χρηματιστήρια διεθνώς.
Σε κάθε περίπτωση, αμφότεροι οι μονομάχοι πέρασαν το τελευταίο 24ωρο σε μία φρενίτιδα ομιλιών και εμφανίσεων, προσπαθώντας να επισκεφτούν όσο περισσότερα μέρη μπορούσαν. Για παράδειγμα, ο Ομπάμα βρέθηκε από το Ουισκόνσιν στο Οχάιο, το Νιου Χάμπσαϊρ και την Αϊοβα. Όλες τους πολιτείες που βρίσκονται μεταξύ της καυτής ομάδας των λεγόμενων αμφίρροπων πολιτειών, που αναμένεται να κρίνουν τελικά προς ποια πλευρά θα γείρει η ζυγαριά.
Ως κρίσιμες αμφίρροπες πολιτείες θεωρούνται οι εξής: Φλόριντα, Βιρτζίνια, Κολοράντο, Αϊόβα, Νιου Χάμσαϊρ, Νεβάδα, Ουισκόνσιν, Βόρειος Καρολίνα και βέβαια το Οχάιο, που κατά πολλούς μπορεί να είναι η πολιτεία-κλειδί που θα κρίνει το νικητή. Ουδείς συντηρητικός υποψήφιος στην ιστορία έχει κερδίσει τις εκλογές, χωρίς να κερδίσει το Οχάιο. Ο κ.Ομπάμα έκλεισε τη καμπάνια του στη πατρίδα του, το Σικάγο, με μια μεγαλειώδη φιέστα, ενώ ο κ.Ρόμνεϊ θα ψηφίσει και θα περιμένει τα αποτελέσματα στη πολιτεία όπου ήταν επί χρόνια κυβερνήτης, τη Μασαχουσέτη.
Μάχη στο λόφο του Καπιτωλίου
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Αμερικανοί δεν ψηφίζουν σήμερα μόνο για πρόεδρο. Εκλογές διεξάγονται σε όλη τη χώρα για την ανανέωση του συνόλου των 435 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων, καθώς και το ένα τρίτο της Γερουσίας, ήτοι 33 από τις 100 έδρες. Επίσης, θα εκλεγούν νέοι κυβερνήτες σε έντεκα πολιτείες και δύο υπεράκτιες αμερικανικές κτήσεις. Οι κοινοβουλευτικές εκλογές έχουν επίσης εξαιρετική σημασία, αν αναλογιστούμε τα προβλήματα στη διακυβέρνηση της χώρας, που αντιμετώπισε ο Μπάρακ Ομπάμα τα τελευταία δύο χρόνια, αφότου δηλαδή οι Ρεπουμπλικάνοι ανέκτησαν τη πλειοψηφία στη Βουλή. Και όπως όλα δείχνουν, οι συντηρητικοί θα κατορθώσουν να διατηρήσουν τη πλειοψηφία στη Βουλή, όπως αντιστοίχως οι Δημοκρατικοί θα κρατήσουν τη πλειοψηφία στη Γερουσία.
Πάντως, αυτό που έχει σημασία για εμάς τους Ελλήνες δεν είναι μόνο τι είδους πολιτική θα ακολουθήσει ο νικητής των προεδρικών εκλογών, τόσο στην εξωτερική πολιτική όσο και στην οικονομία, δεδομένου ότι σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά, οι ΗΠΑ επηρεάζουν και επηρεάζονται από την Ευρώπη, αλλά και η παρουσία που θα έχει η ομογένεια στο λόφο του Καπιτωλίου. Η ελληνοαμερικανική, λοιπόν, κοινότητα αναμένεται το λιγότερο να κρατήσει τις δυνάμεις της στο βουλευτικό σώμα, όμως έχει κάθε λόγο να αγωνιά για την Γερουσία, όπου για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες κινδυνεύει να μείνει χωρίς επίσημη εκπροσώπηση.
Οι ελληνικές ελπίδες
Με την απόφαση της Ρεπουμπλικάνας Ολυμπίας Σνόου, από το Μέιν, να αποσυρθεί από τη πολιτική σκηνή, η μόνη ελπίδα της ομογένειας ακούει στο όνομα Σέλι Μπέρκλεϊ, η οποία μετά από χρόνια επιτυχημένης παρουσίας στη Βουλή δοκιμάζει να ανέβει σκαλοπάτι και να μπει στη Γερουσία. Η Ελληνοεβραία Μπέρκλεϊ -–η γιαγιά της ήταν από τη Θεσσαλονίκη- αποτελούσε μέχρι τώρα ενεργό μέλος της λεγόμενης ελληνικής ομάδας της Βουλής και των ομογενειακών οργανώσεων των ΗΠΑ. Όμως, η προσπάθεια της Δημοκρατικής πολιτικού κόντρα στο νυν Γερουσιαστή της Νεβάδα δεν είναι εύκολη, και οι δημοσκοπήσεις, δυστυχώς, δεν την ευνοούν. Έτσι, η επιρροή της ελληνικής κοινότητας στο σώμα θα μειωθεί, παρά το γεγονός ότι μπορεί πάντα να βασιστεί σε Αμερικανούς Γερουσιαστές που έχουν αναπτύξει στενές σχέσεις μαζί της, και τους ισχυρότερους χρηματοδότες της, με πρώτο και κυριότερο τον βετεράνο, Δημοκρατικό, Γερουσιαστή του Νιου Τζέρσεϊ, Μπομπ Μενέντεζ, αρχηγικό στέλεχος της ομάδας των φίλων της Ελλάδας, που οδεύει προς βέβαιη επανεκλογή.
Στη μάχη της Βουλής έχουμε τρεις Ελληνοαμερικανούς βουλευτές που επιδιώκουν την επανεκλογή τους με αξιώσεις. Πρόκειται για τον 49χρονο Ρεπουμπλικανό βουλευτή της Φλόριντα Γκας Μπιλιράκη, γιο του επί 24 χρόνια βουλευτή της πολιτείας (με καταγωγή από τη Κάλυμνο) Μάικ Μπιλιράκη, ο οποίος διατηρεί ασφαλές προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις, και τον Λάκωνα Τζον Σαρμπάνη –πρωτότοκο γιο του επί χρόνια Γερουσιαστή του Μέριλαντ- ο οποίος οδεύει προς επανεκλογή με το Δημοκρατικό κόμμα. Η τρίτη βουλευτής που υπερασπίζεται τις ελληνικές θέσεις στην αμερικανική Βουλή, η Νίκι Τσόγκας, δεν έχει ελληνικό αίμα, αλλά έγινε Ελληνίδα, και ενσωματώθηκε πλήρως στην ομογένεια και την ορθόδοξη κοινότητα, όταν παντρεύτηκε τον επί χρόνια Γερουσιαστή της Μασαχουσέτης Πολ Τσόνγκας. Όταν ο σύζυγος της απεβίωσε, η Νίκι άρχισε να ασχολείται ακόμη πιο ενεργά με τα κοινά και τελικά εισήλθε στη Βουλή, όπου ελπίζει να παραμείνει μετά τη σημερινή κάλπη.
Οι τρεις εκπρόσωποι της ελληνικής διασποράς στη Βουλή δεν αποκλείεται μάλιστα να αυξηθούν σε τέσσερις, δεδομένης της πολύ καλής πορείας της Ντίνας (Κωνσταντίνα) Τάιτους στη πρώτη περιφέρεια της Νεβάδα. Η κα.Τάιτους, διατέλεσε επί 20 χρόνια μέλος της πολιτειακής Γερουσίας της Νεβάδα, και πρόεδρος του σώματος, πριν εκλεγεί στο Κογκρέσο το 2008 με τους Δημοκρατικούς. Όμως στις προηγούμενες εκλογές έπεσε θύμα της σαρωτικής επέλασης των Ρεπουμπλικάνων με αποτέλεσμα να χάσει, έστω και με ελάχιστη διαφορά, την έδρα της. Γεγονός που ελπίζει να αλλάξει σήμερα, με τις δημοσκοπήσεις να κινούνται υπέρ της.
