Ανοίγει εκ νέου η συζήτηση – διαπραγμάτευση μεταξύ κυβέρνησης και τραπεζών για τις ρυθμίσεις των δανείων. Το κλίμα δεν είναι το ιδανικό, μετά και τους όρους της ανακεφαλαιοποίησης, εντούτοις ο ρυθμός με τον οποίο “κοκκινίζουν” τα δάνεια, ανεβάζοντας τις επισφάλειες στο 9μηνο του 2012 στα επίπεδα του 25%, επιτάσσει μια λύση-ανάσα για τους δανειολήπτες.
Το υπουργείο Ανάπτυξης σκοπεύει να υιοθετήσει τις προγραμματικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης για αντιστοιχία της δόσης από στεγαστικά ή και καταναλωτικά δάνεια στο 30% του οικογενειακού φορολογητέου εισοδήματος, αν και η πλευρά των τραπεζών δεν συμφωνεί με αυτή την οριζόντια ρύθμιση. Και υποστηρίζουν ότι οι Έλληνες πλέον, εμφανίζονται να έχουν μηνιαίο εισόδημα 500 ή 600 ή 700 ευρώ, οπότε τα εισοδήματα είναι πολύ χαμηλά για να “σηκώνουν” ρυθμίσεις.
Γι’ αυτό και παραμένει στο πλαίσιο του διαλόγου η εφαρμογή ενός «πλαφόν» στο ύψος των δανείων που θα μπαίνουν στην διαδικασία ρύθμισης, συνδέοντάς το και με εισοδηματικά κριτήρια (πχ. έως 20.000 ευρώ). Για το υπόλοιπο ποσό προτείνεται να υπάρξει μια άτοκη περίοδος π.χ. 3-4 ετών με ετήσια αξιολόγηση της οικονομικής κατάστασης του δανειολήπτη.
Ένα από τα κριτήρια για την υπαγωγή ενός δανειολήπτη σε ρύθμιση θα είναι και το ποσοστό μείωσης των αποδοχών του, αλλά και η… αφετηρία αυτής. «Αν κάποιος έχει εισοδήματα 200.000 ευρώ το χρόνο και μειώθηκαν στις 100.000 μπορεί να έχασε το 50% αλλά θα πρέπει να δικαιούται ρύθμισης ως υπερχρεωμένος;» ήταν το ερώτημα κορυφαίων στελεχών του υπουργείου Ανάπτυξης. Και αν αντίστοιχα κάποιος από τις 25.000 ετησίως «έπεσε» στις 20.000 ευρώ με την μείωση του 25%, είναι πιο βασικό να βοηθηθεί ώστε να συνεχίσει να εξοφλεί τα χρέη του προς τις τράπεζες κανονικά…
Επίσης, οι ίδιες πηγές έφερναν ως παράδειγμα τις υφιστάμενες ρυθμίσεις των τραπεζών. Και σημείωναν ότι αν κάποιος είχε 2.000 ευρώ μισθό το μήνα και πλήρωνε 700 ευρώ δόση στο στεγαστικό, αν σήμερα οι αποδοχές του είναι 800 ευρώ δεν μπορεί εξ’ ορισμού μετά από ρύθμιση να πληρώνει 500 ευρώ το μήνα στην τράπεζα. Άρα, αν και ρυθμισμένο με πρωτοβουλία από το πιστωτικό ίδρυμα, αυτό το δάνειο θα «κοκκινίσει».
Γι’ αυτό και μελετάται να υπάρξει και χρονικό όριο για την ένταξη δανείων σε ρύθμιση με έτος ορόσημο την εκταμίευση του το 2010. Αυτό σημαίνει ότι άλλη αντιμετώπιση θα έχει ένα στεγαστικό που «κοκκίνισε» το 2006 ή το 2007 και άλλη αυτό που παρουσιάζει πρόβλημα την τελευταία διετία της βαθιάς ύφεσης.
Η κυβέρνηση θέλει να υπάρξουν σαφείς και χωρίς ψιλά γράμματα διευκολύνσεις για ευπαθείς ομάδες, όπως οι άνεργοι, οι χρόνια πάσχοντες και όσοι αντιμετωπίζουν πραγματικά συνθήκες φτώχειας, γι’ αυτό και έχει εισηγηθεί να υπάρξει περίοδος χάριτος με μηδενική καταβολή δόσεων για περίοδο 4-5 ετών. Για αυτές τις ομάδες πολιτών θα υπάρχει ετήσια εξέταση της οικονομικής και περιουσιακής τους κατάστασης.
Εξωδικαστικός συμβιβασμός
Την λειτουργία του εξωδικαστικού συμβιβασμού – μια δυνατότητα του νόμου Κατσέλη που μέχρι σήμερα δεν προχωρά, κυρίως με ευθύνη των τραπεζών- επιδιώκει η κυβέρνηση, σχεδιάζοντας αλλαγές στον εν λόγω νόμο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.
Οι αιτήσεις δικαστικής ρύθμισης τραπεζικών χρεών έχουν φτάσει να λαμβάνουν ημερομηνία δικάσιμου ακόμη και μετά από 6 χρόνια, γι’ αυτό και επιδιώκεται να “ξεμπουκώσει” το σύστημα, με ρυθμίσεις ώστε να μην φτάνουν οι υποθέσεις στα σκαλιά του δικαστηρίου.
Το υπουργείο Ανάπτυξης έχει προτείνει στην Ελληνική Ένωση Τραπεζών να λειτουργήσει ένας “νομικός διαμεσολαβητής”, ο οποίος λαμβάνοντας για παράδειγμα την αμοιβή του παραβόλου, θα αναλαμβάνει να συμβιβάσει τράπεζα και δανειολήπτη, ρυθμίζοντας το δάνειο στο βαθμό που να μπορεί να εξυπηρετείται, ώστε να μην φτάνει η υπόθεση στην… έδρα του Ειρηνοδικείου.
Εκτός από δικηγόρους, αυτόν τον ρόλο θα μπορούσαν να αναλάβουν και οικονομολόγοι-στελέχη των τραπεζών, ρυθμίζοντας τα δάνεια σε ρεαλιστική βάση.
Η ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης θεωρεί πως με τον εξωδικαστικό συμβιβασμό οι οφειλέτες μπορούν να επιτύχουν πιο ευέλικτη και ταχύτερη ρύθμιση για τη μείωση των χρεών.
Επιπλέον, εξετάζεται η ρύθμιση οφειλών για όσους αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών και τεκμαίρεται η εξαρτημένη εργασία τους (π.χ. ασφαλιστές, μεσίτες, μηχανικοί κ.α.).
Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε πρόσφατα ο υφυπουργός Ανάπτυξης, κ. Θανάσης Σκορδάς στη Βουλή, σε σύνολο 40.000 αιτήσεων για εξωδικαστικό συμβιβασμό, οι 27.000 έχουν τελικά οδηγηθεί στα δικαστήρια και από αυτές 5.000 υποθέσεις έχουν συζητηθεί. Ήδη 3.000 αποφάσεις έχουν δημοσιευθεί, εκ των οποίων το 50% οδήγησαν σε ρυθμίσεις και από αυτές μόλις το 0,1% των υποθέσεων κατέληξε σε ολική διαγραφή χρέους.
[email protected]
Follow @haikouroi
