Και τελικά, ποιος κέρδισε; Η «συζήτηση» της πρότασης μομφής στη Βουλή είχε νικητές; Την επόμενη φορά που θα ακούσετε από χείλη πολιτικού περί «απαξίωσης της πολιτικής και των πολιτικών», θυμηθείτε την πρόσφατη «συζήτηση». Οι δημοκρατικές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες έπεσαν χαμηλά, πολύ χαμηλά.
Ο κ. Σαμαράς μπορεί να επαίρεται για το κατόρθωμά του και να ανησυχεί για τον ίδιο, προσωπικά, πλέον, όχι πολιτικά. Για την πολιτική του υπόσταση υπάρχουν άλλοι που θα πρέπει να ανησυχούν, οι σύμβουλοί του (αλήθεια τους ακούει, ή ένας τόσο «μάτσο» αρχηγός δεν χρειάζεται συμβουλές;), το κόμμα του, το ΠΑΣΟΚ (πως θα διασωθούν χωρίς αυτόν;).
Η κυβερνητική συμμαχία μπορεί να διακηρύττει τα περί «ενίσχυσης» και «τσιμεντοποίησης» των κοινοβουλευτικών ομάδων που την στηρίζουν αλλά η απώλεια 25 βουλευτών σε 16 μήνες και οι δηλώσεις προειδοποίησης των Σκανδαλίδη, Κασσή, Μωραΐτη, άλλα μαρτυρούν.
Προφανώς η πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ δεν έριξε την κυβέρνηση αλλά η στάση του Σαμαρά στη Βουλή ανέδειξε τον Τσίπρα ως νησίδα λογικής σε μια εικόνα παράνοιας, ακόμα και για ανθρώπους που δεν συμφωνούν με τον ίδιο, ή το κόμμα του.
Και βέβαια η επόμενη μέρα ανέδειξε και κάτι ακόμα. Τον πανικό των εκδοτικών συμφερόντων που βασίζονται και στηρίζονται στην μακροημέρευση της κυβέρνησης. Και μόνο η αναφορά του Τσίπρα στην παραχώρηση των ψηφιακών αδειών, σε συνδυασμό βέβαια με τα πρόσφατα γεγονότα στην ΕΡΤ, πυροδότησε τον πανικό των φιλοκυβερνητικών μέσων. Και τα ακραία σεξιστικά σχόλια για τις Τζάκρη, Κωνσταντοπούλου και Μακρή, δεν μπορούν να τον κρύψουν.
