Τα όρνια μύρισαν αίμα και ξύπνησαν με …ορέξεις. Το χειρότερο, ωστόσο, είναι ότι το αίμα ανήκει στον πολύπαθο και λαβωμένο από την κρίση ευρωπαϊκό λαό που αφέθηκε στη μοίρα του και στους ακροδεξιούς γύπες από τους ίδιους τους πολιτικούς του, που τρέχουν τώρα να μαζέψουν τα αμάζευτα.
«Σήμερα είναι μια ιστορική μέρα. Σήμερα είναι η αρχή της απελευθέρωσης από την ευρωπαϊκή ελίτ και το τέρας των Βρυξελλών. Θέλουμε επιτέλους να μπορούμε να αποφασίζουμε πως θα ελέγχουμε τα σύνορα μας, τα χρήματα μας, τις οικονομίες μας, το νόμισμα μας» ανήγγειλε χθες βαρύγδουπα ο Χέερτ Βίλντερς.
Βεβαίως, το γεγονός ότι η κακόμοιρη Ευρώπη θα ζήσει σε ρόλο «απελευθερωτή» έναν από τους πλέον αμφιλεγόμενους –κατά γενική ομολογία- πολιτικούς που διαθέτει η Ευρώπη δεν είναι απλά κατάντια αλλά και, δυστυχώς, σημάδι των καιρών. Ο εξτρεμιστής, ξενοφοβικός, αντιμουσουλμάνος (και άλλα παρόμοια …κοσμητικά) Ολλανδός πολιτικός έδωσε χθες τα χέρια με την Γαλλίδα Μαρίν Λεπέν, σε συνάντηση τους στη Χάγη, με στόχο τη συνεργασία τους στις ευρωεκλογές και τη δημιουργία ενός νέου ευρωσκεπτικιστικού μπλοκ στην επόμενη Ευρωβουλή. Και αυτό που κάποτε φάνταζε σαν αστείο ή γραφικό μοιάζει πλέον επικίνδυνα εφικτό.
Στην ίδια συντεταγμένη στρατηγική εντάσσεται και το σημερινό συνέδριο της Ευρωπαϊκής Συμμαχίας για την Ελευθερία, στη Βιέννη, όπου το ευρωσκεπτικιστικό μπλοκ θα μελετήσει επίσης τη στρατηγική του για τις ευρωεκλογές του ερχόμενου Μαϊου. Και σύμφωνα με τον πρόεδρο της συμμαχίας, τον Αυστριακό ευρωβουλευτή του ακροδεξιού Κόμματος των Ελευθέρων, Φραντς Όμπερμαγιερ, βασικό θέμα συζήτησης θα είναι επίσης ο σχηματισμός μιας νέας …πατριωτικής κοινοβουλευτικής ομάδας στο νέο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.
Κοινός παρανομαστής και στις δύο συναντήσεις είναι η παρουσία της Μαρίν Λεπέν, υπαρχηγού της Συμμαχίας, που για πολλούς αναλυτές συνοψίζει τη νέα και ίσως πιο επικίνδυνη βερσιόν της σύγχρονης ευρωπαϊκής ακροδεξιάς. Σε αντίθεση με τον πατέρα της και ιστορικό ηγέτη του Εθνικού Μετώπου, Ζαν Μαρί Λεπέν, η 45χρονη πολιτικός αποφεύγει τα γραφικά ξεσπάσματα και τις εξτρεμιστικές αντισημιτικές δηλώσεις που αποξενώνουν εύκολα το μέσο πολίτη. Για τον ίδιο λόγο έδιωξε σχεδόν κλοτσηδόν από τις λίστες της την υποψήφια δημοτική σύμβουλο που, πριν λίγες ημέρες, «πιάστηκε» σε βίντεο να συγκρίνει την μαύρη υπουργό Δικαιοσύνης της Γαλλίας, Κριστιάν Τομπιρά, με χιμπατζή.
Έχοντας απειλήσει να σύρει στα δικαστήρια τα γαλλικά media που αποκαλούν το FN ακροδεξιό κόμμα, η Λεπέν έχει καταφέρει, δυστυχώς, με επιτυχία να προβάλει ένα πιο μοντέρνο και δήθεν πιο μετριοπαθές πρόσωπο, το οποίο στην ουσία είναι περισσότερο επικίνδυνο. Άλλωστε, οι βασικές αρχές και ιδέες του κόμματος δεν έχουν αλλάξει στο ελάχιστο, μόνο ο τρόπος που παρουσιάζονται, και οι βασικοί στόχοι που επιλέγονται για να εκμεταλλευτούν ιδανικά την δύσκολη οικονομική συγκυρία για τους πολίτες, τον οξύ αντιευρωπαϊσμό, και την βαθιά απογοήτευση του κοινού για τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας. Αποτέλεσμα αυτού είναι τα νούμερα του κόμματος να ανεβαίνουν συνεχώς, σκορπώντας δίκαια πανικό στις παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις του Παρισιού.
Μάλιστα, όπως επιτυχημένα προσπαθεί να αμβλύνει το προφίλ του FN στο εσωτερικό της Γαλλίας, το ίδιο προσπαθεί να κάνει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και για την Ευρωπαϊκή Συμμαχία για την Ελευθερία, κρατώντας μακριά εξτρεμιστικά κόμματα όπως το ουγγρικό αντισημιτικό Γιόμπικ, το νεοναζιστικό γερμανικό Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα ή βέβαια η Χρυσή Αυγή, την οποία έχει και δημοσίως αποκηρύξει.
Αντιθέτως, στη Συμμαχία έχουν ενταχθεί (και θα συμμετάσχουν στο σημερινό συνέδριο) το βελγικό Βλάαμς Μπέλανγκ, μόνιμος πονοκέφαλος της κεντρικής κυβέρνησης των Βρυξελλών και οι πάντα επικίνδυνοι Σουηδοί Δημοκράτες (που έχουν και γενικές εκλογές τον επόμενο Σεπτέμβριο), ενώ ανοιχτή είναι η πρόσκληση για το Κόμμα της Ελευθερίας του Βίλντερς και η ιταλική Λέγκα του Βορρά. Κόμματα δηλαδή που παρά τις πολλές, μεταξύ τους, αντιθέσεις έχουν βρει κοινό έδαφος στην αντίθεση τους στον έλεγχο των Βρυξελλών και του Βερολίνου, στην έχθρα τους για τους μουσουλμάνους και γενικά όλους τους μετανάστες.
Ιδανικά δε, θα ήθελαν στην οικογένεια τους και το βρετανικό ευρωφοβικό Κόμμα της Ανεξαρτησίας, που επίσης ενδυναμώνεται συνεχώς, όμως το UKIP δεν θέλει να χάσει την πρωτιά που διαθέτει στα πλαίσια της υπάρχουσας ευρωομάδας Ανεξαρτησία και Δημοκρατία, ούτε ο Νάιτζελ Φάραντζ να βρεθεί να υπάγεται στη Μαρίν Λεπέν.
Σε κάθε περίπτωση, οι ευρωεκλογές είναι δυστυχώς η μεγάλη τους ευκαιρία να λάμψουν, και αν οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν θα το πετύχουν, ουσιαστικά μόνο επειδή οι κυβερνήσεις της Ευρώπης το επέτρεψαν, επειδή ξέχασαν ότι το χρέος, και η ευθύνη τους, είναι καταρχήν προς τους ίδιους τους πολίτες τους. Και δυστυχώς το θλιβερό αποτέλεσμα θα το πληρώσουμε όλοι μαζί με την πιο εθνικιστική και ευρωσκεπτικιστική Ευρωβουλή στην ιστορία του θεσμού!
