Πάνε γυρεύοντας, δεν φταίω εγώ. Μετά τον βουλευτή που είπε ότι οι βουλευτές ξεραίνουν το σκατό τους, ένα νέο κρούσμα έρχεται να μας δώσει από μια άλλη άποψη το οικονομικό δράμα των βουλευτών εξ αιτίας της κρίσης που μαστίζει τη χώρα.
Αυτή τη φορά είναι ένας εκ των αντιπροέδρων της Βουλής, ο κύριος Γιώργος Καλαντζής εκείνος που διεκτραγωδεί τα πάθη των βουλευτών., παίρνοντας αφορμή από τα δικά του βιώματα.
Και τι είπε;
Είπε ότι δεν του φτάνει η βουλευτική αποζημίωση, γιατί οι βουλευτές έχουν έξοδα. Και έφερε για παράδειγμα ότι την περασμένη εβδομάδα είχε έξοδα για δυο γάμους και δυο κηδείες…
Δεν αλλάζουν μυαλά, όπως φαίνεται.
Είναι δουλειά του βουλευτή να πηγαίνει στους γάμους και στις κηδείες;
Προφανώς ναι, αν αυτοί που παντρεύονται οι αυτοί που πεθαίνουν θεωρούνται «πελάτες» του!
Είναι ακριβώς η λογική που οδήγησε τη χώρα εδώ που την οδήγησε.
Του βουλευτή η δουλειά είναι άλλη.
Είναι να διαβάζει και να ξέρει αυτά που ψηφίζει.
Είναι να ελέγχει την εξουσία.
Είναι να στέκεται με ευθύνη μπροστά στο νομοθετικό έργο της Βουλής.
Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα, που δεν χρειάζονται έξοδα, αλλά προσπάθεια και σκέψη.
Οι κοινωνικές υποχρεώσεις είναι άλλο θέμα και έχει να κάνει με τις διαπροσωπικές, φιλικές ή οικογενειακές σχέσεις των ανθρώπων.
Ωστόσο, έπρεπε να έρθει η οικονομική κρίση και το χάος στο οποίο βουλιάζει η χώρα, για να καταλάβουμε μερικά απλά πράγματα. Πράγματα, που ήταν οφθαλμοφανή, αλλά κανείς δεν τους έδινε σημασία.
Απλά, τώρα καταρρέουν όλα μπροστά στα μάτια μας. Υπάρχει ένα ξεγύμνωμα, που τελικά είναι οδυνηρό.
Μια ξεβράκωτη χώρα!
