Λήγει σήμερα το χρονικό όριο που έχει τεθεί για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ Χριστιανοδημοκρατών/Χριστιανοκοινωνιστών και Σοσιαλδημοκρατών για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης στο Βερολίνο, με τις μεταξύ τους διαφορές να μην φαίνεται να έχουν ακόμη γεφυρωθεί.
Στην πραγματικότητα, το χρονικό όριο δεν είναι δεσμευτικό, και τυχόν παραβίαση του δεν θα σημάνει την… καταστροφή. Όμως είναι βασικό για να στείλει προς πάσα κατεύθυνση το μήνυμα ότι το γερμανικό πολιτικό σκηνικό οδεύει προς σταθεροποίηση, και βέβαια είναι πρακτικά απαραίτητο εφόσον τα κόμματα θέλουν να προλάβουν να έχουν σχηματίσει κυβέρνηση πριν τα Χριστούγεννα.
Οι ομάδες εργασίες του CDU, του αδελφού κόμματος CSU, και του SPD δούλεψαν …υπερωρίες τις τελευταίες ημέρες προκειμένου να ξεπεράσουν τα τελευταία εμπόδια που τους χωρίζουν. Και κατάφεραν να καταλήξουν σε ένα προσχέδιο 177(!) σελίδων, που θα λειτουργήσει ως βασικός οδικός χάρτης. Όμως, μετά και τις χθεσινές επαφές, το προσχέδιο συνεχίζει να έχει τόσες παρενθέσεις, και τόσες λεπτομέρειες που θα πρέπει να διευθετηθούν, που είναι αμφίβολο ότι πρακτικά θα προλάβουν να τις επιλύσουν μέσα στην ημέρα. Και ως γνωστόν ο… διάβολος κρύβεται πολλές φορές στις λεπτομέρειες.
Στα θέματα που απομένει ακόμη να αποσαφηνιστούν είναι το οριστικό πλαίσιο για τον κατώτατο μισθό, το ζήτημα της διπλής υπηκοότητας, επιμέρους φορολογικά θέματα, η στάση έναντι του γάμου των ομοφυλοφίλων, αλλά και η τελική σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου.
Σύμφωνα με τα όσα διέρρευσαν η μέχρι τώρα διανομή θέλει το CDU να κρατάει πέντε βασικά υπουργεία, το SPD έξι και το CSU τρία. Όμως, το …παζάρι δεν έχει ολοκληρωθεί, αν και πλέον θεωρείται βέβαιη η παραμονή του Βόλγκανγκ Σόιμπλε στο υπουργείο Οικονομικών και η τοποθέτηση του Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγιερ του SPD στο υπουργείο Εξωτερικών.
Όσον αφορά στα ευρωπαϊκά ζητήματα –που μας αφορούν- οι Σοσιαλδημοκράτες υποχώρησαν σε αρκετές από τις αρχικές τους θέσεις, όπως για παράδειγμα η αμοιβαιοποίηση του χρέους. Έτσι, αν και φαίνεται ότι υπάρχει επιβεβαίωση μιας κάποιας μετατόπισης της οικονομικής στρατηγικής, έτσι ώστε να δίδεται μεγάλη έμφαση και στη τόνωση της ανάπτυξης και της απασχόλησης, στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ουσιαστική υπαναχώρηση στην ανάγκη προώθησης της δημοσιονομικής υγείας και των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων σε όλη την Ευρώπη. Κοινώς θα αλλάξει η φρασεολογία, και ίσως ο τόνος του Βερολίνου, αλλά όχι η ουσία της πολιτικής του και της στρατηγικής που έχει επιβάλλει στην ενωμένη Ευρώπη. Και ο ίδιος ο κ.Σόιμπλε θα λειτουργήσει σαν θεματοφύλακας της τήρησης της πολιτικής αυτής.
Η ηγετική ομάδα των Σοσιαλδημοκρατών είχε δική της συνάντηση χθες, προκειμένου να καθορίσει τη στάση της στις εναπομείνουσες λεπτομέρειες. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ανεξάρτητα από το τι θα πει, και τι θα συμφωνήσει η ηγεσία του SPD, η επικύρωση της συμφωνίας που θα επιτευχθεί, και άρα ο σχηματισμός κυβέρνησης, θα εξαρτηθεί από την κομματική της βάση. Διότι θυμίζουμε ότι η ηγεσία έχει δεσμευτεί ότι θα θέσει το κείμενο της συμφωνίας σε εσωκομματικό δημοψήφισμα, στο οποίο θα κληθούν να αποφανθούν τα 470.000 μέλη του κόμματος.
Αν τα μέλη του κόμματος δεν μείνουν ευχαριστημένα με το deal, και δεν δώσουν το πράσινο φως, τότε η διαπραγμάτευση θα πρέπει να ξεκινήσει εκ νέου ή στη χειρότερη περίπτωση να έχουμε κατάρρευση της διαδικασίας που θα οδηγήσει τη Γερμανία σε νέες εκλογές. Ένα σενάριο βεβαίως εφιαλτικό για τη πολιτική και οικονομική σταθερότητα της χώρας, και της Ευρωζώνης ευρύτερα, που κανείς ακόμη δεν θέλει ούτε να σκέφτεται.
