Του Βασίλη Βιλιάρδου*
Το σημαντικότερο ίσως διεθνές γεγονός πρόσφατα, ήταν η έγκριση του πακέτου εξωτερικής βοήθειας από τη Βουλή των ΗΠΑ, ύψους 95 δισ. $ – εκ των οποίων τα 61 δισ. $ θα διατεθούν για την Ουκρανία, τα 26 δισ. $ για το Ισραήλ (με κάποια προσχηματική ανθρωπιστική βοήθεια για τη Γάζα) και τα 8 δισ. $ στους συμμάχους υποστήριξης των ΗΠΑ στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, κυρίως στην Ταιβάν.
Εν προκειμένω, όπως πολύ σωστά λέγεται, ο πρόεδρος Biden ήθελε απεγνωσμένα αυτό το πακέτο, για να στηρίξει τις προοπτικές του στις εκλογές – αφού μία ενδεχόμενη κατάρρευση της Ουκρανίας, σε ένα έτος εκλογών, θα ήταν καταστροφική για τον ίδιο.
Προφανώς δεν ενδιαφέρεται για το πόσοι Ουκρανοί θα σκοτωθούν ακόμη, ούτε πιστεύει πως με αυτά τα 61 δισ. $ θα ηττηθεί η Ρωσία – πόσο μάλλον όταν οι ποσότητες των όπλων που διαθέτουν πλέον οι ΗΠΑ, σε αντίθεση με τη Ρωσία, είναι περιορισμένες, ενώ το σημαντικότερο δεν είναι τα χρήματα, αλλά η στήριξη της Ουκρανίας με πολεμικό εξοπλισμό. Καμία αναφορά βέβαια σε διαπραγματεύσεις για την ειρήνη – για την οποία φαίνεται να αδιαφορούν οι πάντες.
Η Αμερικανική Βουλή ψήφισε επίσης το νόμο «REPO» που εξουσιοδοτεί τη δημόσια διοίκηση να κατάσχει ρωσικά περιουσιακά στοιχεία αξίας 20 δις $ και να μεταφέρει τα χρήματα στην Ουκρανία – τα οποία ευρίσκονται στις τράπεζες των ΗΠΑ, ενώ πρόκειται κυρίως για χρεόγραφα του δημοσίου.
Εδώ πρόκειται για μία ξεκάθαρη παραβίαση του νόμου «Sovereign Immunities Act» – αφού οι τίτλοι αγοράστηκαν νόμιμα από τη Ρωσία, της ανήκουν, ενώ «πάγωσαν» στις αρχές του 2022 και η χώρα δεν μπορεί να λάβει τους τόκους ή τα μετρητά στη λήξη τους.
Τα 20 δισ. $ είναι ένα μικρό μόνο μέρος των 300 δισ. $ ρωσικών περιουσιακών στοιχείων που έχουν «παγώσει» οι δυτικές τράπεζες, κυρίως οι ευρωπαϊκές – σημειώνοντας πως η ΕΕ διστάζει να δρομολογήσει την κατάσχεση τους, παρά το ότι πιέζεται από τις ΗΠΑ. Εύλογα, αφού γνωρίζει πως η Ρωσία θα το ανταπέδιδε με την κατάσχεση άνω των 300 δισ. $ ευρωπαϊκών κυρίως περιουσιακών στοιχείων που ευρίσκονται στο εσωτερικό της – συμπεριλαμβανομένων έργων ενέργειας, εξόρυξης και τηλεπικοινωνιών.
Συμπερασματικά λοιπόν, όλα τα παραπάνω σημαίνουν πως οι ΗΠΑ, με τα ελλείμματα και με τα χρέη τους στα ύψη, συνεχίζουν τα επικίνδυνα πολεμικά τους παιχνίδια στην Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και στην περιοχή της Κίνας – ενώ το μεγάλο θύμα είναι η ήπειρος μας, η οποία υποφέρει από πολλές διαφορετικές πλευρές (εισαγωγές πανάκριβης ενέργειας κυρίως από τις ΗΠΑ, αγορές πολεμικού εξοπλισμού, παροχή βοήθειας στους εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανούς μετανάστες κλπ.).
Εν τούτοις τίποτα από όλα αυτά, ιδίως οι συνέπειες τους για την οικονομία και την ευημερία των Πολιτών, δεν συζητείται σοβαρά εν όψει των Ευρωεκλογών – όπου όλα σχεδόν τα ευρωπαϊκά κόμματα ασχολούνται με τα εγχώρια θέματα τους με έναν απολίτιστο τρόπο, εκτοξεύοντας κατηγορίες το ένα εναντίον του άλλου, σαν να πρόκειται για εθνικές εκλογές. Πραγματικά θλιβερό για την Ευρώπη – η οποία για μία ακόμη φορά θυμίζει υπνοβάτη που βαδίζει μη συνειδητά προς το γκρεμό.
*Βουλευτής της Ελληνικής Λύσης στο Βόρειο
Τομέα Αθηνών, Η’ ΄Αντιπρόεδρος της Βουλής
