Η σημαντικότερη συνέπεια της διαρκούς κρίσης της Γαλλίας, συνδυαστικά με την πολιτική κρίση της Γερμανίας, αφορά τις άμεσες και περισσότερο μακροπρόθεσμες συνέπειές της για την οικονομία της ευρωζώνης.
Επομένως, για την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των Ευρωπαίων πολιτών, που έχει υποχωρήσει αισθητά και δραματικά τα τελευταία χρόνια, υπό το βάρος και της επιπόλαιας διαχείρισης της ουκρανικής κρίσης από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας των Ενωμένης Ευρώπης, και των μεγάλων δυνάμεων της ηπείρου μας, της Γερμανίας και της Γαλλίας.
Τα δομικά και… λογιστικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, οδηγεί σε μεγαλύτερα, δομικά και λογιστικά προβλήματα για το σύνολο της κοινής ευρωπαϊκής οικονομίας. Στον προϋπολογισμό της οποίας συνεισφέρει καθοριστικά το Παρίσι.
Είναι μάλλον εύκολο να προβλέψει κανείς ότι μας περιμένει… λιτότητα το επόμενο διάστημα. Το μεγάλο στοίχημα είναι να την αφήσουμε, κάποια στιγμή, πίσω μας.
Η… ευγενική χορηγία προς τη Λεπέν
Η συνολική παρουσία του Εμμανουέλ Μακρόν στην ηγεσία της Γαλλίας, από την πρώτη κιόλας θητεία του στην Προεδρία, μοιάζει να λειτουργεί ως μια… ευγενική χορηγία προς τα άκρα. Προς τη Μαρίν Λεπέν και τους πολιτικούς συμμάχους της.
Η «κληρονόμος» της ακροδεξιάς στη χώρα-μαιευτήριο των ιδεών του Διαφωτισμού, μετατόπισε το περιεχόμενο και το κέντρο βάρους της ρητορικής και της επιχειρηματολογίας της. Αξιοποίησε την ανεπάρκεια των πολιτικών που προώθησε και εφάρμοσε ο Εμμανουέλ Μακρόν και τις αφόρητες συνέπειές τους για την πλειοψηφία της γαλλικής κοινωνίας. Και, επιπροσθέτως, αξιοποίησε την… αυτοδιάλυση της Γκολικής Κεντροδεξιάς, που μετά τον Νικολά Σαρκοζί δεν κατάφερε να βρει μια ισχυρή προσωπικότητα που να την εκφράζει, να τη συσπειρώνει, και να λειτουργεί ως… φρένο προς τα άκρα.
Η… κανονικοποίηση της Μαρίν Λεπέν με «θύτη» τον Εμμανουέλ Μακρόν συνιστά μια από τις πλέον άβολες και «λεκιασμένες» πτυχές της διαδρομής του στην πολιτική ζωή της Γαλλίας.
Η αμαύρωση της υστεροφημίας ενός τεχνοκράτη
Μια παράπλευρη παράμετρος των δραματικών εξελίξεων στη Γαλλία αφορά στον ίδιο τον Εμμανουέλ Μακρόν και την υστεροφημία του, την οποία αμαυρώνει κατά τρόπο μη αναστρέψιμο.
Ο «Μανού» θα επιθυμούσε, μετά την αποχώρησή του από τα Ηλύσια Πεδία, να διεκδικήσει σημαντικούς ρόλους στη διεθνή πολιτική σκηνή, είτε στην Ευρώπη, είτε στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, ή έστω να… βολευτεί με ένα Ίδρυμα σαν και εκείνο που ίδρυσε ο Τόνι Μπλερ, ώστε να προάγει συγκεκριμένες πολιτικές, άμεσα συνδεδεμένες με τον ίδιο.
Η τρέχουσα κρίση στη Γαλλία, με τις μοιραίες συνέπειές της για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και την ευρωζώνη, αφήνει ανεξίτηλο, αρνητικό αποτύπωμα στη φήμη του. Δύσκολα θα καταφέρει να… συνέλθει.
Και οι γενικές συνθήκες που διαμορφώνονται, τόσο στη Γαλλία και την Ενωμένη Ευρώπη, όσο και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην απαρχή της δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ, κάθε άλλο παρά τον ευνοούν.
Πηγή: Καθημερινή εφημερίδα ONE VOICE
