Ως αντίμετρο στις περικοπές που ξεκινούν από το 12% και αγγίζουν το 18% επέλεξε να παρουσιάσει ο υπουργός Παιδείας Ανδρέας Λοβέρδος το άνοιγμα των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ στην ελεύθερη αγορά και τις εταιρείες, που πλέον θα «παραγγέλνουν» εργαζόμενους στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Μάλιστα, αναφερόμενος στις περικοπές στον τομέα της έρευνας δεν κατάφερε να κρύψει και τις ενοχές που κρύβει η παραπάνω πράξη, αφού σημείωσε πως οι περικοπές θα φτάσουν το «30% δυστυχώς σε ότι αφορά την έρευνα».
Γράφει: Μηνάς Κωνσταντίνου
«Αντί γι’ αυτά που δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς, χορηγούμε αυτή τη λειτουργία της ελευθερίας στα ερευνητικά κέντρα αυτά καθ’ αυτά και στα αντίστοιχα των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, ούτως ώστε να μπορέσουν να ξεφύγουν από την οικονομική ασφυξία και να κερδίσουν χρήματα απευθυνόμενα σε προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στον ιδιωτικό τομέα. Δηλαδή σε επιχειρήσεις που έχουν ανάγκη την τεχνολογία για να κάνουν επενδύσεις και να υπάρχει οικονομική εξέλιξη», συμπλήρωσε πριν λίγες ημέρες ο υπουργός που εφαρμόζει την αποσύνδεση του κράτους από τις παραδοσιακές και συγταγματικές του υποχρεώσεις απέναντι στους πολίτες αυτής της χώρας.
Το κράτος έχει αποφασίσει να μεταβιβάσει πλήρως τις αρμοδιότητες και υπηρεσίες που καλείται μέχρι σήμερα να παρέχει στους πολίτες του, με αφορμή την κάλυψη των χρηματοδοτήσεων των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων από ιδιώτες ώστε «να υπάρχει οικονομική εξέλιξη»
Ήδη, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας έχει κάνει το «άνοιγμα» στην αγορά, κλείνοντας την πρώτη μεγάλη συμφωνία ελληνικού πανεπιστημίου με ιδιωτική εταιρεία. Συγκεκριμένα, έχει έρθει σε συμφωνία με τον ΟΤΕ για την ίδρυση ενός υπερσύχρονου ερευνητικού κέντρου, επικεντρωμένο σε θέματα Πληροφορικής και Μάρκετινγκ.
Ο δρόμος έχει ήδη ανοίξει.
Μέχρι σήμερα, τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου έχουν αναλάβει τη Δια Βίου Μάθηση και την Πιστοποίηση (ΙΝΕΔΙΒΙΜ και ΕΟΠΠΕΠ). Στις αρμοδιότητες τους, η διαχείριση περιουσίας και οικονομικών πόρων των πανεπιστημίων, καθώς και η αναζήτηση πηγών χρηματοδότησης με κάθε τρόπο.
Παράλληλα, θα πρέπει να σημειωθεί πως η πλειοψηφία των Ειδικών Λογαριασμών (ΕΛΚΕ), δηλαδή των υπηρεσιών που ευθύνονται για τη χρηματοδότηση ερευνητικών έργων και σχετικών υπηρεσιών ή δραστηριοτήτων που εκτελούνται στα ΑΕΙ και τα Ερευνητικά Κέντρα της χώρας σύμφωνα με ΦΕΚ του 1996, ακόμα βρίσκονται εκτός Διαχειριστικής Αρχής Πληρωμής.
Με απλά λόγια, ο έλεγχος προς το παρόν είναι σχεδόν αδύνατος.
Συνεπώς, μία εταιρεία θα έχει την δυνατότητα να χρηματοδοτήσει ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα με κεφάλαια που θα έχει πλέον τόσο πολύ ανάγκη, παίρνοντας ως αντάλλαγμα την ουσιαστική χάραξη της πολιτικής του ιδρύματος αυτού στον τομέα των ερευνών.
Οι εταιρείες θα ορίζουν τις «ανάγκες της αγοράς», τα εκπαιδευτικά ιδρύματα θα συμμορφώνονται εάν θέλουν να επιβιώσουν οικονομικά, και οι σπουδαστές και φοιτητές θα ακολουθούν κατά γράμμα «τις απαιτήσεις αγοράς».
Η εκπαίδευση θα μεταβληθεί εν μία νυκτί σε ένα θερμοκήπιο των εταιρειών και η περιβόητη και πολυθρύλητη σύνδεση του ιδιωτικού τομέα με την εκπαίδευση θα γίνει, με θύμα ωστόσο τον δημόσιο χαρακτήρα της Παιδείας, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Όλα τα παραπάνω πρόκειται βεβαίως να γίνουν με το αζημίωτο για όποιον φορέα επιθυμεί να… υποστηρίξει εκμεταλλευόμενο τις ανάγκες ενός πανεπιστημίου ή ΤΕΙ.
Τα ΝΠΙΔ βρίσκονται υπό την εποπτεία των Συμβουλίων Ιδρυμάτων, που μήνες τώρα ζητούν την εφαρμογή διατάξεων που ορίζουν την επιτάχυνση των διαδικασιών ίδρυσης ΝΠΙΔ.
Επειδή όμως οι χορηγοί δεν ικανοποιούνται μόνο από πανεπιστήμια που θα λειτουργούν ως θερμοκήπια επιστημόνων και τεχνιτών για την μελλοντική εκμετάλλευση τους, η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να τους απαλλάξει και από την βαριά φορολογία, επιχειρώντας να παρουσιάσουν το έργο τους ως “δημοσίου συμφέροντος”.
Οι αγορές θα αποτελέσουν ευαγγέλιο και για τον τομέα της Παιδείας, και σύντομα ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης θα αποτελεί μακρινή ανάμνηση.
