Εδώ και τέσσερα χρόνια γνωρίζουμε ότι οι μνημονιακές κυβερνήσεις είναι προσδεδεμένες στο άρμα των ισχυρών του πλανήτη και λειτουργούν ωσάν να είναι οι υποτακτικοί τους, οδηγώντας τη χώρα και την οικονομία στην καταστροφή. Οι τελευταίες εξελίξεις στο θέμα των ρωσικών κυρώσεων εις βάρος της Ευρώπης, με αφορμή την κατάσταση στην Ουκρανία, αποδεικνύουν ότι η παρέα που κυβερνά αυτή τη χώρα είναι απολύτως επικίνδυνη για τα εθνικά μας συμφέροντα.
Γράφει ο Κώστας Ψωμιάδης
Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθεί το ότι η κατάσταση στα δυτικά σύνορα της Ρωσίας θα οδηγηθεί σε ακόμη βαθύτερη κρίση. Μα, γι’ αυτό κάποιοι επιλέγονται για το υπουργείο Εξωτερικών κι όχι για να κρατούν τα λογιστικά βιβλία κάποιας μικρομεσαίες επιχείρησης…
Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι η «φωνή» της Ελλάδας δεν είναι τόσο ισχυρή στα διεθνή φόρα για να επιβάλει τις απόψεις της. Μα, εάν επιμέναμε να βάλουμε αστερίσκους στα κοινά ανακοινωθέντα (θυμάστε την τακτική του Ανδρέα Παπανδρέου;), ποιος θα μας το απαγόρευε; Και θα είχαμε κι ένα επιπλέον επιχείρημα έναντι των Ρώσων…
Η ουσία είναι ότι κανείς από τους εκπροσώπους της χώρας μας δεν έθεσε την παραμικρή αντίρρηση στις επιδιώξεις των ισχυρών και στις τακτικές που ακολουθούν για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα, εις βάρος χωρών, όπως η Ελλάδα.
Πότε, ο πολύς και λαλίστατος υπουργός Εξωτερικών (και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης τρομάρα του…) και σε ποια ευρωπαϊκή σύνοδο έθεσε θέμα εθνικών συμφερόντων, που θίγονται από τις κυρώσεις εις βάρος της Μόσχας;
Πότε ο κατά τα άλλα κινητικότατος υπουργός Ενέργειας έθεσε θέμα ασφάλειας εφοδιασμού της ελληνικής αγοράς, στις συναντήσεις του με τους ευρωπαίους ομολόγους του; Που θα βρει τόσο αέριο, αλλά και πετρέλαιο, σε περίπτωση που οι Ρώσοι «κόψουν» τις παροχές;
Πότε η κατά τα άλλα εξαιρετική (ως ευειδής νέα) υπουργός Τουρισμού απαίτησε από τις Βρυξέλλες αποζημίωση για τις απώλειες που καταγράφει η «βαριά βιομηχανία» της χώρας μας, από τη μείωση του τουριστικού κύματος, από τη Ρωσία και την Ουκρανία;
Ποιος από την προηγούμενη (καθηγητική) ή τη σημερινή (φωνακλάδικη) ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων τόλμησε να ψελλίσει (έστω) κάποια αντίρρηση στις αποφάσεις της συγκυβέρνησης, που ευθυγραμμίζονται απόλυτα με τις κατευθύνσεις των ισχυρών της Ευρώπης, θυμίζοντας ότι η ελληνική αγροτιά εξάγει μεγάλες ποσότητες προϊόντων στη ρωσική αγορά;
Δε νομίζετε ότι μαζεύτηκαν τόσοι πολλοί αφελείς και συνεσταλμένοι σε αυτή την κυβέρνηση; Κι εφόσον ισχύει το αξίωμα: «Σύμπτωσις επαναλαμβανόμενη, ουκ εστί σύμπτωσις», τόσο οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι αυτή η συγκυβέρνηση είναι επικίνδυνη τόσο για τους πολίτες αυτής της χώρας, όσο και για τα εθνικά μας συμφέροντα.
Όσο δε, για εκείνους τους (πραγματικά) αφελείς που πιστεύουν ότι έστω και τώρα, στο «και πέντε» οι κυβερνώντες θα διεκδικήσουν κάποιες ευνοϊκότερες αποφάσεις, πολύ σύντομα θα διαψευσθούν και θα απογοητευθούν.
Το στοίχημα για όλους μας είναι να μετατρέψουμε την απογοήτευση σε οργή και να πετάξουμε στον κάλαθο των αχρήστων της ιστορίας όλους εκείνους τους εκπροσώπους του σημερινού συστήματος, που μας οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση και έδρασαν εις βάρος των πολιτών και της χώρας.
