Το καμπανάκι του κινδύνου για τις ενεργειακές «ισορροπίες» στην Ευρώπη έχει κτυπήσει πολύ πριν το παραδεχθούν δημοσίως οι αξιωματούχοι της Ε.Ε. Το ρεπορτάζ της «F&M Voice» από τις πρώτες ημέρες της ουκρανικής κρίσης επιβεβαιώνεται απολύτως, ενώ μέρα με την ημέρα αποκαλύπτονται και νέες πτυχές των προβλημάτων που θα επιφέρει η διατάραξη των σχέσεων μεταξύ Μόσχας και Βρυξελλών.
Γράφει ο Κώστας Ψωμιάδης
Ο αρμόδιος επίτροπος για θέματα Ενέργειας (Γερμανός, για να μην ξεχνιόμαστε) Γκίντερ Έτινγκερ επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ότι η Ε.Ε. εγγυάται την τροφοδοσία της Ουκρανίας με φυσικό αέριο, σε περίπτωση που το Κρεμλίνο αποφασίσει τη διακοπή της ροής του καυσίμου.
Κάλυψη αναγκών
Ωστόσο, ο ίδιος ευρωπαίος αξιωματούχος είχε εκπλήξει τα στελέχη του ενεργειακού τομέα, όταν πριν από μερικούς μήνες δήλωνε πως σε περίπτωση όξυνσης της κρίσης, οι Βρυξέλλες θα εξετάσουν τη δυνατότητα αντιστροφής της ροής των υφιστάμενων αγωγών. Το μόνο που δεν μας εξήγησε ποτέ είναι εάν και που θα βρει αέριο από Δυσμάς για να το στείλει στην Ουκρανία!
Ως γνωστόν, οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης καλύπτουν τις ενεργειακές τους ανάγκες με ρωσικό (κατά κύριο λόγο) και νορβηγικό αέριο, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούν και υγροποιημένο αέριο (LNG) το οποίο προέρχεται από το Κατάρ και από αφρικανικές χώρες.
Η σχέση μίσους των Βρυξελλών προς τη Μόσχα ξεκίνησε πριν από περίπου τρία χρόνια, με την έναρξη της έρευνας από τις υπηρεσίες ανταγωνισμού της Κομισιόν, για τη θέση στην αγορά και την τιμολογιακή πολιτική της Gazprom.
Η σχέση… πάθους μεταξύ Ευρωπαίων και Ρώσων στον ενεργειακό τομέα διαρκεί εδώ και αρκετές δεκαετίες, όταν η τότε Σοβιετική Ένωση σε συνεργασία με δυτικές κυβερνήσεις, ξεκίνησε την κατασκευή των αγωγών, για την τροφοδοσία της Δύσης με φυσικό αέριο από τη Σιβηρία. Κι αυτή η σχέση (σ.σ. του πάθους) δείχνει να είναι πιο ισχυρή, καθώς τα οικονομικά της δεδομένα και τα αποτελέσματα είναι σαφώς πιο επωφελή για τις δύο πλευρές, σε σύγκριση με τις επιπτώσεις της «σύγκρουσης».
Ακόμη και το γιγάντιο συμβόλαιο της Gazprom με τους Κινέζους δεν μπορεί να αντικαταστήσει στο σύνολό του τα οικονομικά οφέλη και τα παράπλευρα ευεργετήματα που έχουν για τη ρωσική οικονομία οι συναλλαγές με τους Ευρωπαίους.
Σταθερή τροφοδοσία
Αντίστοιχα, για τις χώρες της Ευρώπης η σταθερή σχέση με τους Ρώσους τους εξασφαλίζουν σταθερή και ποιοτική τροφοδοσία για την κάλυψη των ενεργειακών τους αναγκών, έχοντας πλήρη συνείδηση ότι οποιαδήποτε άλλη περίπτωση προμηθευτή, θα τους κοστίσει πολύ ακριβότερα, καθώς θα αυξήσει τις επιβαρύνσεις για τη μεταφορά του καυσίμου.
Όπως παραδέχονται ακόμη και δυτικοί αναλυτές, η υπόθεση της Ουκρανίας λειτουργεί (προς το παρόν) προς όφελος των στρατηγικών συμφερόντων του Κρεμλίνου, καθώς αποκτά περισσότερα επιχειρήματα και αναβαθμίζει τη θέση της Ρωσίας, έναντι όλων των άλλων πλευρών που συντάσσονται με άλλα συμφέροντα.
Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι οι μεγαλύτεροι ενεργειακοί όμιλοι που διατηρούν τη δραστηριότητά τους στη ρωσική αγορά και έχουν επενδύσει τεράστια κεφάλαια, αντέδρασαν αρνητικά στις αποφάσεις των Δυτικών κυβερνήσεων, για επιβολή εμπάργκο εναντίον της Ρωσίας, που στη συνέχεια προκάλεσε την απόφαση του Βλαντιμίρ Πούτιν για αντίποινα…
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Finance&Markets Voice, της Πέμπτης 28 Αυγούστου 2014
