Γράφει ο Γιάννης Κορωναίος
Όσοι είχαν προβλέψει ότι ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας, του ύπατου αξιώματος του πολιτεύματός μας, θα… δεινοπαθούσε επί των ημερών του Κώστα Τασούλα, μπορούν να αισθάνονται ήδη δικαιωμένοι.
Ο ΠτΔ αποθέωσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη για «τις θετικές παροχές και τα μέτρα μείωσης της φορολογίας», παραδίδοντας μαθήματα συνετούς οικονομικής διαχείρισης και επιλέγοντας να μιλήσει με την ιδιότητα του «γαλάζιου» στελέχους αντί του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα, ζητώντας εξ ονόματος όλων των πολιτών να καταβληθεί και άλλη προσπάθεια από πλευράς κυβέρνησης ώστε να ανακουφιστούν τα ελληνικά νοικοκυριά. Το επικοινωνιακό σόου που δόθηκε την περασμένη Τρίτη στο Προεδρικό Μέγαρο είχε και «κρυφά» μηνύματα προς την κοινωνία, με τον πρώτο πολίτη της χώρας να προειδοποιεί τους συμπολίτες του, επισείοντας τον μπαμπούλα της ακυβερνησίας και αναφέροντας ιστορικά παραδείγματα κατά το δοκούν, κατευθύνοντάς τους να ψηφίσουν Ν.Δ.!
Εάν δεν είχε καταθέσει τα διαπιστευτήριά του κατά την τελευταία θητεία του στην προεδρία της Βουλής, ίσως κάποιος να εκπλησσόταν δυσάρεστα. Ο κ. Τασούλας, όμως, φρόντισε μέχρι και την τελευταία στιγμή που προήδρευε στη Βουλή να υπενθυμίζει σε όλους πως είναι στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, συμπεριφερόμενος αλά καρτ στους βουλευτές όταν ειρωνευόταν, απαξίωνε και κυρίως παραβίαζε το Σύνταγμα και τον Κανονισμό του Κοινοβουλίου σε βάρος των πολιτικών αντιπάλων του – του Τσίπρα, της Κωνσταντοπούλου, του Πολάκη, του Βελόπουλου, του Δουδωνή. Υπάρχει πάντα και το στίγμα που τον συνοδεύει ότι κράτησε στα συρτάρια του τις μηνύσεις των συγγενών των θυμάτων του δυστυχήματος των Τεμπών κατά των κυβερνητικών στελεχών και τις δικογραφίες για την «717», σύμφωνα με τις καταγγελίες αυτών των ανθρώπων. Και βέβαια το γεγονός ότι την τελευταία ημέρα του στην προεδρία της Βουλής των Ελλήνων δεν ξέχασε τον τόπο του, υπογράφοντας τις επιχορηγήσεις ύψους 160.000 ευρώ για τη Μητρόπολη Ιωαννίνων, το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων και ένα σωματείο Ηπειρωτών, όπως και τη δέσμευση 815.000 ευρώ για την κατασκευή του Στρατιωτικού Ιστορικού Μουσείου Κόνιτσας.
Ας πάμε στα… φρέσκα, όμως, αφού συνεχίζει το ίδιο μονοπάτι και ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο κ. Τασούλας υπερθεμάτισε στις αυτοαποθεωτικές δηλώσεις τού Κυρ. Μητσοτάκη για τα μέτρα της ΔΕΘ, εκκινώντας από την ακρίβεια και λέγοντας πως «τα εργαλεία αντιμετώπισης της ακρίβειας πρέπει να είναι σταθερά, πρέπει να είναι μόνιμα και πρέπει να αντέχουν στη διάρκεια του χρόνου. Και κυρίως πρέπει να προέρχονται από μια οικονομία η οποία είναι δυνατόν να τα υποστεί. Εάν η οικονομία μας δεν είχε σημειώσει αυτές τις επιδόσεις, ως προς το πλεόνασμά της και ως προς τον δημοσιονομικό χώρο, οφείλω να πω, καίτοι αυτό δεν είναι τόσο συμπαθητικό, ότι θα έπρεπε να είμαστε περισσότερο συγκρατημένοι». Το στοιχειώδες πολιτικό τακτ και η εθιμική λειτουργία των ΠτΔ, όπως κληροδοτήθηκαν στον σημερινό κάτοχο του αξιώματος, που επιβάλλουν να μιλούν ως εκπρόσωποι όλων των πολιτών, θα μπορούσαν να τον κάνουν όντως πιο συγκρατημένο στους επαίνους του στον πρωθυπουργό και πιο απαιτητικό στην εξεύρεση λύσεων από την κυβέρνηση έναντι της ακρίβειας. Αντιθέτως, ο ίδιος το… εκτόξευσε μιλώντας για τις επιτυχίες και την πορεία της οικονομίας που «επιτρέπουν αυτά τα ανοίγματα και φαίνεται πως με αυτό το ποσόν, το οποίο εκτιμάται ότι είναι γύρω στο 1,76 δισεκατομμύρια ευρώ των παροχών, είτε θετικών παροχών είτε μέσω μειώσεως φορολογίας, έχουμε απόδειξη της καλής πορείας της οικονομίας και κυρίως απόδειξη της πειθαρχίας της δημοσιονομικής».
«Αυτοδυναμία ή θάνατος», με συνταγή του ’52
Το μεγαλύτερο ατόπημα του Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν ότι επιχείρησε «στα μουλωχτά» να περάσει αυτός μήνυμα στους πολίτες, επισείοντας την απειλή της πολιτικής αστάθειας, προκειμένου να τους πείσει να ψηφίσουν ξανά Μητσοτάκη! Ανατρέχοντας στις ιστορικές δέλτους, υπενθύμισε την περίοδο 1950-52, όταν η μετεμφυλιακή Ελλάδα προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές της. «Στην Ελλάδα, μετά την Κατοχή, μετά τον Εμφύλιο, είχαμε μια περίοδο πολιτικής αστάθειας η οποία τέλειωσε το 1952. Οι εκλογές του 1951 δεν έδωσαν σταθερότητα, δεν έδωσαν αυτοδυναμία και είναι εντυπωσιακό να σκεφτεί κανείς ότι η οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας άρχισε μετά τις εκλογές του 1952 οπότε και είχαμε αυτοδύναμες κυβερνήσεις»… Το μήνυμα σαφές και για όσους δεν κατάλαβαν συμπλήρωσε: «Άρα, δεν είναι μόνο η δημοσιονομική σταθερότητα, την οποία βλέπω πως περιποιείστε και φροντίζετε ως κόρη οφθαλμού, και καλά κάνετε, είναι και η πολιτική σταθερότητα η οποία έχει μια σημασία».
Σε αυτό το σημείο έχουμε φτάσει λοιπόν, που ο ΠτΔ επικαλείται το μετεμφυλιακό σκηνικό και συγκρίνει το σήμερα της χώρας με εκείνες τις μαύρες εποχές για να βάλει πλάτη στο κόμμα του…
