Η μελαγχολία για την απαξίωση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.
Η ισοπέδωση της Γάζας από τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου και το μέλλον ενός συζητήσιμου παλαιστινιακού κράτους, το οποίο αναγνωρίζουν ήδη άλλα σημαντικά έθνη του πλανήτη, χωρίς… να υπάρχει, κυριαρχούν στο περιθώριο των εργασιών της 80ής Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Όπως επίσης το συνεχιζόμενο δράμα στην Ουκρανία, με τις ειρηνευτικές προσπάθειες του Ντόναλντ Τραμπ να μην έχουν οδηγήσει σε αποτέλεσμα, εξαιτίας της υπονομευτικής τακτικής την οποία ακολουθεί η μοιραία γραφειοκρατία των Βρυξελλών.
Η συγκρότηση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, πριν από… πολλές δεκαετίες, αποσκοπούσε μεταξύ άλλων στην… επί Γης ειρήνη. Η στόχευση φυσικά ήταν ουτοπική, στην ουσία ωστόσο ο ΟΗΕ ενσάρκωσε τις προσδοκίες να επιλύονται με ειρηνευτικό τρόπο μεγάλες διαφορές κρατών αντί να οδηγούμαστε σε πολεμικές συρράξεις, με τα αυτονόητα τραγικά αποτελέσματα.
Τις τελευταίες πολλές δεκαετίες, ο ΟΗΕ αδυνατεί να ανταποκριθεί στις προσδοκίες και τον ρόλο του. Ελάχιστοι τον υπολογίζουν. Με αποτέλεσμα να έχει καταντήσει… σύντομο ανέκδοτο, αναφορικά με την επιδίωξη τήρησης και Διεθνούς Δικαίου.
Η διαρκής κρίση στη Λωρίδα της Γάζας, με τις διαστάσεις γενοκτονίας των Παλαιστινίων από το Ισραήλ, που η ίδια η διεθνής κοινότητα δίνει, εντείνει και πολλαπλασιάζει τη μελαγχολία για την απαξίωση στην οποία έχει περιπέσει τα τελευταία χρόνια ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών.
