Η άρνηση των ευρωπαϊκών ηγεσιών να αποδεχτούν τη μετατόπιση των προτεραιοτήτων, των επιθυμιών και των προσδοκιών των λαών οδηγεί σε μόνιμη… άρνηση της πραγματικότητας και φουσκώνει τα αντισυστημικά ρεύματα
Η επανάληψη ενός μοτίβου, με τους ίδιους πρωταγωνιστές και την ίδια σπονδυλική στήλη περιεχομένου, δυσκολεύει τη σημερινή ηγεσία της Ευρώπης να παραγάγει διαφορετικά αποτελέσματα.
Η σημερινή Ευρώπη, στο επίπεδο της πολιτικής ηγεσίας της, τόσο στο κέντρο εξουσίας των Βρυξελλών όσο και στα μεγάλα έθνη τής νέας κοινής πατρίδας μας, που επηρεάζουν καθοριστικά -σε βαθμό διαμόρφωσης- τα δεδομένα της πραγματικότητας την οποία καλούμαστε να διαχειριστούμε, αδυνατεί να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των Ευρωπαίων πολιτών και των κοινωνιών της, όπως και στα καινούργια διακυβεύματα που μετ’ επιτάσεως θέτει η Ιστορία.
Η άρνηση των ευρωπαϊκών ηγεσιών να αποδεχτούν τη μετατόπιση των προτεραιοτήτων, των επιθυμιών και των προσδοκιών των ευρωπαϊκών λαών, οδηγεί σε μόνιμη… άρνηση της πραγματικότητας και αποστασιοποίηση από την κοινή λογική. Φουσκώνει τα αντισυστημικά ρεύματα και συρρικνώνει τις αντιστάσεις απέναντι σε πρόσωπα και πολιτικά μανιφέστα που ενοχλούν και πολλές φορές ντροπιάζουν την ηθική μνήμη της ηπείρου μας ως φυσικού κληρονόμου του κινήματος του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού.
Η έμφαση που δίνουν οι Βρυξέλλες στην άμυνα της Ένωσης, συνεπικουρούμενες από το Παρίσι, το Βερολίνο και φυσικά το Λονδίνο, έστω και χωρίς το επώδυνο Brexit να έχει ανατραπεί, συνιστά συνταγή αναπόφευκτης χρεοκοπίας. Οικονομικής, κοινωνικής και ηθικής.
Απέναντι στη… φαντασιακή απειλή μιας απολυταρχικής Ρωσίας που θα επιτεθεί αιφνιδιαστικά και μαζικά στο σύνολο της ηπείρου μας, οι ευρωπαϊκές ηγεσίες αρνούνται πεισματικά να ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματα των Ευρωπαίων πολιτών, την κοινωνική φτωχοποίηση και την ακρίβεια. Τα ευρωπαϊκά κονδύλια διατίθενται στον τομέα της άμυνας, σε βάρος του τομέα της κοινωνικής συνοχής και της αλληλεγγύης. Και η νέα απόφαση για πλήρη απεμπλοκή από το φτηνό ρωσικό φυσικό αέριο, εφόσον… δεν τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία και ανατραπεί στην πράξη, θα οδηγήσει μετά βεβαιότητας σε περαιτέρω υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των Ευρωπαίων πολιτών. Στην επιδείνωση της φτωχοποίησής τους.
Η Μαρίν Λεπέν και ο Ζορντάν Μπαρντελά στη Γαλλία, η Τζόρτζια Μελόνι στην Ιταλία και ανάλογα αντισυστημικά ρεύματα στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, με περισσότερο ανησυχητικό το παράδειγμα του AfD στη Γερμανία, θρέφονται από την ανικανότητα της… παιδικής χαράς των Βρυξελλών, του Παρισιού και του Βερολίνου.
Το τίμημα το πληρώνουν οι Ευρωπαίοι πολίτες. Και μαζί τους το όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, όπως το είχαν εμπνευστεί οι «πατέρες» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένα… διαζύγιο από την κοινή λογική με ακραία κοστοβόρα «διατροφή».
Πηγή: Καθημερινή One Voice – Υστερόγραφα Του Μάνου Οικονομίδη
