Με τη Γερμανία και τη Γαλλία να… τρικλίζουν, η ευρωπαϊκή οικονομία αναπόφευκτα παραπαίει. Οι δύο χώρες είναι εκείνες που δίνουν τα μεγαλύτερα ποσά στον κοινό ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, οπότε εύλογα συμπεραίνει κάποιος ότι, αντιμετωπίζοντας προβλήματα στην εθνική οικονομία τους, η συνεισφορά τους θα είναι προβληματική
Στο «εμείς» είμαστε πάντα περισσότερο δυνατοί. Το «μαζί» ενσωματώνει ισχύ και προστιθέμενη αξία που είναι περίπου αδύνατο να συναντήσει κάποιος στο πλαίσιο μιας μοναχικής και αποξενωμένης διαδρομής.
Για αυτό άλλωστε και οι πατέρες της ευρωπαϊκής ιδέας εμπνεύστηκαν μια ένωση αλληλεγγύης και σύνθεσης. Μια ένωση που θα ενσωματώνει δημιουργικά τη διαφορετικότητα. Μια ένωση που θα προσθέτει αντί να αφαιρεί.
Η εξέλιξη της κοινής ευρωπαϊκής ιδέας έχει απογοητεύσει. Ηγεσίες κατώτερες των περιστάσεων, με εμφανείς ατέλειες χαρακτήρα, προσωπικότητας και ικανοτήτων, παρασύρουν την κοινή ευρωπαϊκή πατρίδα μας σε μια ανατροφοδοτούμενη παρακμή, με τη φθορά να έχει εμπεδωθεί ως κυρίαρχο συστατικό στοιχείο των σύγχρονων ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Οι πολίτες φυσικά απαντούν στην πρόκληση των… ανίκανων ηγεσιών τους. Και σε κάθε χώρα, σε κάθε κάλπη εκλογών που στήνεται, επιλέγουν να τιμωρήσουν παραδειγματικά το εκάστοτε κυρίαρχο σύστημα. Αθροιστικά ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι εκείνη που σκοντάφτει, χάνει τον βηματισμό της, βλέπει το γεωπολιτικό αποτύπωμά της να απομειώνεται δραματικά.
Στη σκιά της ουκρανικής κρίσης, με την Ευρώπη να έχει εκχωρήσει τη στρατηγική αυτονομία της στην πέραν του Ατλαντικού υπερδύναμη, οι δύο κυρίαρχες χώρες της γηραιάς ηπείρου, η Γερμανία και η Γαλλία, αντιμετωπίζουν συστημικά προβλήματα, οικονομικά και πολιτικά. Και αναπόφευκτα αποσταθεροποιούνται.
Μαζί τους όμως αποσταθεροποιείται συνολικά η ενωμένη Ευρώπη. Και επομένως και η Ελλάδα, που εκκινεί από την προβληματική αφετηρία της μεγάλης εθνικής καταστροφής την οποία προκάλεσαν την προηγούμενη δεκαετία τα εθνοκτόνα μνημόνια.
Με τη Γερμανία και τη Γαλλία να… τρικλίζουν, η ευρωπαϊκή οικονομία αναπόφευκτα παραπαίει. Οι δύο χώρες είναι εκείνες που δίνουν τα μεγαλύτερα οικονομικά ποσά στον κοινό ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. Εύλογα συμπεραίνει λοιπόν κάποιος ότι αντιμετωπίζοντας προβλήματα στην εθνική οικονομία τους η συνεισφορά τους στην κοινή ευρωπαϊκή οικονομία θα είναι προβληματική.
Στη χώρα μας υπάρχουν οι συνήθως… χαρούμενες προσεγγίσεις, που προσπερνούν αυτή την επώδυνη αλλά απτή πραγματικότητα. Και ακούει και διαβάζει κάποιος… πανηγυρισμούς για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν το Βερολίνο και το Παρίσι. Οι εθνικές αυταπάτες, άλλωστε, δεν τελείωσαν με την ήττα του λαϊκισμού το 2019 σε αυτήν τη χώρα. Συνεχίζονται με… πάθος από εκείνους που είναι βουλιμικά πρόθυμοι να διακονήσουν κάθε εξωπραγματικό σενάριο. Το ίδιο άλλωστε έκαναν με τον… απομονωμένο Ταγίπ Ερντογάν. Και με τον… Τουρκοφάγο, αλλά φυλακισμένο πλέον για διαφθορά Ρόμπερτ Μενέντεζ.
