Η Κίνα καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση να μην πλήξει την επενδυτική εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων, μετά από δημοσίευμα των Financial Times ότι η Ε.Ε. σχεδιάζει να αποκλείσει κινεζικές εταιρείες από κρίσιμες υποδομές.
Σε δήλωση προς το Reuters, το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε την πιθανή απόφαση της Ε.Ε. ως «γυμνό προστατευτισμό» χωρίς νομική βάση και ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση να εξασφαλίσει ένα δίκαιο και διαφανές επιχειρηματικό περιβάλλον χωρίς διακρίσεις για τις κινεζικές εταιρείες.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα των «FT», η Κομισιόν προτίθεται να προτείνει τη σταδιακή απομάκρυνση κινεζικού εξοπλισμού από τις υποδομές-«κλειδιά» της Ε.Ε., όπως τα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα και τα φωτοβολταϊκά συστήματα, κάτι που θα σήμαινε τον αποκλεισμό κορυφαίων προμηθευτών, όπως η Huawei και η ZTE.
Στην ανακοίνωσή του, το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας τόνισε ότι η μετατροπή του εμπορίου σε θέμα ασφάλειας και πολιτικών αποκλεισμών θα εμποδίσει την τεχνολογική πρόοδο και την οικονομική ανάπτυξη, χωρίς όφελος για κανέναν.
Η Ε.Ε. έχει γίνει πιο προσεκτική σχετικά με τη συμμετοχή κινεζικών επιχειρήσεων σε κρίσιμες υποδομές στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατηγικής «μείωσης κινδύνου» («de-risking») και προτίθεται επίσης να θέσει ελάχιστες απαιτήσεις «Made-in-Europe» για δημόσιες προμήθειες βασικών «πράσινων» τεχνολογιών.
Τα τελευταία χρόνια, γενικότερα, η σχέση Ε.Ε. και Κίνας έχει μετατοπιστεί από μια καθαρά οικονομική συνεργασία σε μια πιο σύνθετη και ανταγωνιστική σχέση, καθώς η Ευρώπη πλέον βλέπει την Κίνα ταυτόχρονα ως εμπορικό εταίρο, οικονομικό ανταγωνιστή και συστημικό αντίπαλο σε θέματα τεχνολογίας, βιομηχανικής πολιτικής και κανόνων αγοράς.
Η πανδημία, ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι εντάσεις με τις ΗΠΑ ανέδειξαν την εξάρτηση της Ευρώπης από τρίτες χώρες σε κρίσιμους τομείς, όπως τηλεπικοινωνίες, ημιαγωγοί, ενέργεια και «πράσινες» τεχνολογίες και πρώτες ύλες.
Η πρόθεση των Ευρωπαίων για «de-risking» δεν σημαίνει πλήρη αποσύνδεση από την Κίνα (de-coupling), κάτι που θα ήταν έτσι κι αλλιώς αδύνατον, αλλά περιορισμό των υπερβολικών εξαρτήσεων, διαφοροποίηση προμηθευτών και προστασία κρίσιμων υποδομών και τεχνολογιών. Στην πράξη, αυτό μεταφράζεται σε αυστηρότερους ελέγχους σε κινεζικές επενδύσεις, αποκλεισμό «υψηλού κινδύνου» προμηθευτών από υποδομές (π.χ. 5G) και ενίσχυση της ευρωπαϊκής παραγωγής μέσω πολιτικών «Made in Europe».
