Δεν είναι η πρώτη φορά που τα επίσημα social media της κυβέρνησης μπερδεύουν τον ρόλο τους. Αλλά αυτήν τη φορά το πράγμα ξέφυγε. Σε ανάρτηση στον λογαριασμό του υπουργείου Υγείας στο «X» για την επαναπροκήρυξη 95 θέσεων ιατρών του ΕΣΥ -ένα θέμα κατ’ εξοχήν θεσμικό, υπηρεσιακό και απολύτως σοβαρό- η «θεματική» εικόνα που επιλέχθηκε δεν ήταν κάποιο γραφικό, κάποιο infographic ή έστω μια ουδέτερη φωτογραφία νοσοκομείου. Ήταν η φωτογραφία της αναπληρώτριας υπουργού Υγείας, Ειρήνης Αγαπηδάκη, σε πρώτο πλάνο.
Λες και ο διαγωνισμός πρόσληψης γιατρών είναι προσωπικό της project. Λες και το ΕΣΥ, οι ανάγκες του και οι γιατροί που λείπουν από τα νοσοκομεία αποτελούν σκηνικό για ατομική πολιτική προβολή. Η ανάρτηση δεν προερχόταν από προσωπικό λογαριασμό, ούτε από κομματικό μηχανισμό. Προερχόταν από το επίσημο κανάλι ενός υπουργείου. Από ένα εργαλείο που πληρώνεται, συντηρείται και νομιμοποιείται θεσμικά για να ενημερώνει. Όχι για να «χτίζει προφίλ».
Το μήνυμα είναι σαφές και επικίνδυνα ειλικρινές: Τα social media του κράτους αντιμετωπίζονται ως ιδιοκτησία. Ως φέουδα επικοινωνίας. Ως προσωπικές βιτρίνες, όπου ακόμα και οι πιο καθημερινές, τεχνικές, αναγκαίες διαδικασίες του Δημοσίου μετατρέπονται σε αφορμές αυτοπροβολής. Σαν να μην υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στο «εγώ» και στο «υπουργείο». Σαν να μην υπάρχει κράτος, παρά μόνο πρόσωπα.
Και κάπως έτσι, η πρόσληψη γιατρών -ένα ζήτημα ζωής και θανάτου για το ΕΣΥ- καταλήγει background σε πολιτικό πορτρέτο. Αν αυτό δεν είναι σύμπτωμα εξουσίας που θεωρεί τον δημόσιο μηχανισμό προέκταση του εαυτού της, τότε τι είναι;
Non Paper – Καθημερινή One Voice
