Η εικόνα έξω από τα δικαστήρια Τρικάλων δεν ήταν απλώς θλιβερή. Ήταν βαθιά προσβλητική για τη μνήμη πέντε νεκρών εργατριών. Την ώρα που ο ιδιοκτήτης της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντα» αποχωρούσε με πολυτελές όχημα, εργαζόμενοι τον χειροκροτούσαν, φώναζαν «μπράβο», «δύναμη», «είμαστε μαζί σου». Λες και επρόκειτο για θύμα. Λες και δεν βαρύνεται με κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα για έκρηξη με ενδεχόμενο δόλο και ανθρωποκτονία από αμέλεια.
Αναρωτήθηκε κανείς από αυτούς που έσπευσαν να τον επευφημήσουν, τι σημαίνει «ανθρωποκτονία από αμέλεια»; Τι σημαίνει «ενδεχόμενος δόλος»; Αναλογίστηκαν ότι στη θέση των πέντε γυναικών θα μπορούσαν να βρίσκονται οι ίδιοι; Ότι αύριο μπορεί να είναι οι ίδιοι, εφόσον –όπως καταγγέλλεται– η ασφάλεια στον χώρο εργασίας αντιμετωπιζόταν ως περιττό κόστος;
Οι μαρτυρίες που έρχονται στο φως είναι ανατριχιαστικές. Έντονη οσμή που προκαλούσε δάκρυα, ενημερώσεις προς τη διοίκηση, «οδηγίες» να ρίξουν ουσίες στην αποχέτευση. Τεχνικοί που φέρονται να καλούνται να αποφεύγουν τον όρο «διαρροή προπανίου» και να μιλούν για… βοθρολύματα. Υπογειοποιημένοι σωλήνες. Ελλιπής ή μηδενική συντήρηση. Απουσία συστημάτων πυρασφάλειας. Αν όλα αυτά επιβεβαιωθούν, δεν μιλάμε για «κακιά στιγμή». Μιλάμε για διάσπαρτες βιομηχανικές βόμβες, έτοιμες να εκραγούν πάνω σε ανθρώπινα σώματα.
Κι όμως, κάποιοι επέλεξαν να χειροκροτήσουν.
Τι ακριβώς χειροκροτούν; Την «επιχειρηματικότητα»; Την «προσφορά θέσεων εργασίας»; Από πότε η παροχή μισθού εξαγοράζει τη σιωπή μπροστά σε εγκληματικές αμέλειες; Από πότε η αγωνία για το κέρδος και την αποφυγή «οικονομικής ζημίας» αποτελεί ελαφρυντικό όταν πίσω μένουν οικογένειες με μαύρα ρούχα και άδεια δωμάτια;
Η εργασιακή εξάρτηση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε ηθική τύφλωση. Ο φόβος της ανεργίας δεν δικαιολογεί τη δημόσια αποθέωση ενός ανθρώπου που ελέγχεται για θανάτους. Αντί για χειροκροτήματα, θα έπρεπε να υπάρχει σιωπή. Σεβασμός. Απαίτηση για πλήρη διερεύνηση και απόδοση ευθυνών.
Γιατί σήμερα ήταν πέντε. Αύριο μπορεί να είναι άλλοι πέντε. Και τότε δεν θα αρκεί κανένα «είμαστε μαζί σου» για να καλύψει τη συνενοχή της σιωπής.
Λάμπρος Παπαδής – Thesstoday.gr
