Ο Τραμπ επαναφέρει το αγαπημένο του έργο: σκληρή γραμμή στο μεταναστευτικό, με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά στο στόχαστρο μπαίνουν ακόμη και πρόσφυγες που βρίσκονται νόμιμα στις ΗΠΑ και περιμένουν απλώς να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες για μόνιμη άδεια παραμονής.
Με νέα οδηγία, οι υπηρεσίες μετανάστευσης αποκτούν τη δυνατότητα να τους κρατούν υπό περιορισμό, έναν χρόνο μετά την άφιξή τους, με πρόσχημα έναν «επανέλεγχο». Στην πράξη, μια τυπική διοικητική διαδικασία μετατρέπεται σε εργαλείο σύλληψης, ώστε να σταλεί το γνωστό μήνυμα: κανείς δεν είναι πραγματικά ασφαλής, ακόμη κι αν μπήκε στη χώρα με τους κανόνες.
Η ειρωνεία είναι ότι το μέτρο πλασάρεται ως «προστασία της δημόσιας ασφάλειας». Όμως το πραγματικό αποτέλεσμα είναι άλλο: δημιουργεί κλίμα τρόμου σε ανθρώπους που ήδη έχουν περάσει ελέγχους, έχουν εγκριθεί ως πρόσφυγες και προσπαθούν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους.
Ο Τραμπ, για άλλη μια φορά, δεν ψάχνει λύση. Ψάχνει εικόνα. Και στο μεταναστευτικό, η εικόνα του χτίζεται πάντα πάνω στην ίδια συνταγή: περισσότερη εξουσία, περισσότερες κρατήσεις, περισσότερος φόβος.Ο Τραμπ επαναφέρει το αγαπημένο του έργο: σκληρή γραμμή στο μεταναστευτικό, με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά στο στόχαστρο μπαίνουν ακόμη και πρόσφυγες που βρίσκονται νόμιμα στις ΗΠΑ και περιμένουν απλώς να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες για μόνιμη άδεια παραμονής.
Με νέα οδηγία, οι υπηρεσίες μετανάστευσης αποκτούν τη δυνατότητα να τους κρατούν υπό περιορισμό, έναν χρόνο μετά την άφιξή τους, με πρόσχημα έναν «επανέλεγχο». Στην πράξη, μια τυπική διοικητική διαδικασία μετατρέπεται σε εργαλείο σύλληψης, ώστε να σταλεί το γνωστό μήνυμα: κανείς δεν είναι πραγματικά ασφαλής, ακόμη κι αν μπήκε στη χώρα με τους κανόνες.
Η ειρωνεία είναι ότι το μέτρο πλασάρεται ως «προστασία της δημόσιας ασφάλειας». Όμως το πραγματικό αποτέλεσμα είναι άλλο: δημιουργεί κλίμα τρόμου σε ανθρώπους που ήδη έχουν περάσει ελέγχους, έχουν εγκριθεί ως πρόσφυγες και προσπαθούν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους.
Ο Τραμπ, για άλλη μια φορά, δεν ψάχνει λύση. Ψάχνει εικόνα. Και στο μεταναστευτικό, η εικόνα του χτίζεται πάντα πάνω στην ίδια συνταγή: περισσότερη εξουσία, περισσότερες κρατήσεις, περισσότερος φόβος.
