Συμπαθεί ή δεν συμπαθεί κάποιος τον Γιώργο Περιστέρη, ανέδειξε τον εαυτό του σε πρώτο επιχειρηματικό μάγκα και, μάλιστα, σε δεκαπέντε δύσκολα χρόνια για την Ελλάδα.
Ναι, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ παίρνει πολλά δημόσια έργα. Κανείς, όμως, δεν βρήκε ποτέ μια σκιά σε αυτά. Αν τη βρήκε, κακώς δεν το μπουμπούνισε. Ναι, έχει γεμίσει την Ελλάδα με διόδια. Αλλά ποιος «καρχαρίας» είναι αθώος του αίματος; Κανείς. Ναι, έχει κερδίσει από τη στρεβλή ανάπτυξη της αγοράς ενέργειας επί Μητσοτάκη. Όλοι οι ολιγάρχες έχουν ευνοηθεί από την πολιτική Μητσοτάκη.
Τώρα, ο Γιώργος Περιστέρης μπήκε στο επόμενο τεράστιο φιλέτο. Το νερό. Εισήλθε, δε, στη «ναυαρχίδα» του χώρου, την ΕΥΔΑΠ. Ούτε μπουκαλάκια ούτε Βίκος. Κατευθείαν στην καρδιά της αγοράς. Το εάν πούμε το νερό νεράκι με την ιδιωτικοποίηση του νερού εναπόκειται στην κυβέρνηση. Τη σημερινή και την αυριανή. Ο επενδυτής τη δουλειά του κάνει. Το κράτος βάζει τους κανόνες στην αγορά και θέτει τα όρια στο κέρδος του όταν μιλάμε για δημόσια αγαθά.
