Οι δηλώσεις του Μπενιαμίν Νετανιάχου για το Ιράν παρουσιάζουν μια γνώριμη αφήγηση: ότι η στρατιωτική πίεση μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για πολιτική αλλαγή μέσα σε μια χώρα. Πρόκειται όμως για μια λογική που η ιστορία έχει πολλές φορές διαψεύσει.
Η πραγματικότητα είναι ότι καμία κοινωνία δεν αλλάζει επειδή κάποιος απ’ έξω το επιθυμεί ή το προτρέπει. Οι πολιτικές ανατροπές προκύπτουν από εσωτερικές διεργασίες, κοινωνικές πιέσεις και πολιτικές συγκρούσεις στο εσωτερικό μιας χώρας – όχι από στρατιωτικές επιχειρήσεις που διεξάγονται στο όνομα της «απελευθέρωσης».
Η ρητορική περί «πίεσης» προς ένα καθεστώς μπορεί να ακούγεται αποφασιστική, όμως συχνά οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο κλιμάκωσης. Σε τέτοιες συγκρούσεις το τίμημα δεν το πληρώνουν οι ηγεσίες αλλά οι κοινωνίες, που βρίσκονται εγκλωβισμένες ανάμεσα σε γεωπολιτικά παιχνίδια και στρατιωτικές αντιπαραθέσεις.
Η Μέση Ανατολή έχει ήδη πληρώσει ακριβά πολιτικές που παρουσιάστηκαν ως λύσεις αλλά τελικά γέννησαν νέες κρίσεις. Γι’ αυτό και κάθε υπόσχεση για «οριστικό τέλος» μέσω της στρατιωτικής πίεσης μοιάζει περισσότερο με πολιτική ρητορική παρά με ρεαλιστική στρατηγική.
Η αλλαγή, αν πρόκειται να έρθει, θα προκύψει από τον ίδιο τον λαό και τις δικές του διαδικασίες. Οτιδήποτε άλλο κινδυνεύει να μετατρέψει μια ήδη εύφλεκτη περιοχή σε ακόμη μεγαλύτερη πυριτιδαποθήκη.
Δείτε συχνότερα άρθρα από την 1VOICE στην αναζήτηση
Προσθήκη 1voice.gr on Google#Tags
ΗΠΑ - Ιράν - Ισραήλ - Νετανιάχου
